Paweł Demirski
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
Paweł Demirski
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
Paweł Demirski
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
1 godzinaa 30 minut, bez przerwy
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
Paweł Demirski
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
1 godzinaa 30 minut, bez przerwy
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
Paweł Demirski
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
1 godzinaa 30 minut, bez przerwy
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
Paweł Demirski
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
Mateusz Górniak
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
Mateusz Górniak
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
Mateusz Górniak
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
reż. Elsa Revcolevschi
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
reż. Elsa Revcolevschi
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
Mateusz Górniak
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
Jan Czapliński, Jakub Skrzywanek
reż. Jakub Skrzywanek
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny 10 minut
21 marca terroryści dokonują zamachu na Narodowy Stary Teatr. Akt przemocy pociąga za sobą decyzje, które na trwałe zmieniają bieg historii Polski…
Zamach na Narodowy Stary Teatr łączy intymność świadectwa, wizualny rozmach i nowe technologie. To podróż w czasie, przejmująca pogoń za alternatywną opowieścią o Polsce i świecie, za lepszą wizją przyszłości. Wszystko ułożone w formie epickiej opowieści o wykuwaniu „nowego narodu” na indywidualnym i zbiorowym doświadczeniu krzywdy i zbrodni.
Tematem najnowszego spektaklu Jakuba Skrzywanka jest żałoba, związane z nią emocje, a także rola teatru oraz tradycyjnych i nowych mediów w tworzeniu opowieści o tragedii. Czy możemy uniknąć przekształcenia wydarzenia w zbiorową traumę, wyjść poza schemat Polski umęczonej i udręczonej, zniewolonej przez przeszłość? Czy sztuka posiada moc wyswobodzenia nas z narodowych wad i ograniczeń? Czy przerwaną przez „zamach” premierę Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego da się ocalić?
W spektaklu wykorzystano sztuczny dym, migające światło i obrazy oraz światło stroboskopowe. Spektakl porusza tematy, które mogą być trudne dla osób w procesie żałoby lub doświadczających PTSD. Możesz także skorzystać z miejsca wyciszenia lub wypożyczyć słuchawki wygłuszające. Słuchawki są dostępne w szatni.
Rozpoczęta już w czasie przerwy miesięcznica – pardon!, obchody rocznicy zamachu to intrygująca gra z polską martyrologią i formami żałoby, rzecz jasna na tle katastrofy smoleńskiej i śmierci Jana Pawła II (…). Oglądamy to, co niszczy nas od lat: kłótnię o to, co naprawdę się stało oraz przerzucanie się odpowiedzialnością za śmierć ofiar. To jest znakomita zespołowa kreacja, choć czasami wredna, jak życie w Polsce.
Jacek Cieślak, „Rzeczpospolita”
Obsada:
Iwona Budner
Aldona Grochal
Katarzyna Krzanowska
Dorota Segda
Karolina Staniec
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Paweł Kruszelnicki
Grzegorz Mielczarek
Przemysław Przestrzelski
Kamil Pudlik
Łukasz Stawarczyk
Nagrody i wyjazdy:
2025 – Marka Radia Kraków
Spektakl bierze udział w 31. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. czytaj więcej
reż. Jakub Skrzywanek
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny 10 minut
21 marca terroryści dokonują zamachu na Narodowy Stary Teatr. Akt przemocy pociąga za sobą decyzje, które na trwałe zmieniają bieg historii Polski…
Zamach na Narodowy Stary Teatr łączy intymność świadectwa, wizualny rozmach i nowe technologie. To podróż w czasie, przejmująca pogoń za alternatywną opowieścią o Polsce i świecie, za lepszą wizją przyszłości. Wszystko ułożone w formie epickiej opowieści o wykuwaniu „nowego narodu” na indywidualnym i zbiorowym doświadczeniu krzywdy i zbrodni.
Tematem najnowszego spektaklu Jakuba Skrzywanka jest żałoba, związane z nią emocje, a także rola teatru oraz tradycyjnych i nowych mediów w tworzeniu opowieści o tragedii. Czy możemy uniknąć przekształcenia wydarzenia w zbiorową traumę, wyjść poza schemat Polski umęczonej i udręczonej, zniewolonej przez przeszłość? Czy sztuka posiada moc wyswobodzenia nas z narodowych wad i ograniczeń? Czy przerwaną przez „zamach” premierę Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego da się ocalić?
W spektaklu wykorzystano sztuczny dym, migające światło i obrazy oraz światło stroboskopowe. Spektakl porusza tematy, które mogą być trudne dla osób w procesie żałoby lub doświadczających PTSD. Możesz także skorzystać z miejsca wyciszenia lub wypożyczyć słuchawki wygłuszające. Słuchawki są dostępne w szatni.
Rozpoczęta już w czasie przerwy miesięcznica – pardon!, obchody rocznicy zamachu to intrygująca gra z polską martyrologią i formami żałoby, rzecz jasna na tle katastrofy smoleńskiej i śmierci Jana Pawła II (…). Oglądamy to, co niszczy nas od lat: kłótnię o to, co naprawdę się stało oraz przerzucanie się odpowiedzialnością za śmierć ofiar. To jest znakomita zespołowa kreacja, choć czasami wredna, jak życie w Polsce.
Jacek Cieślak, „Rzeczpospolita”
Obsada:
Iwona Budner
Aldona Grochal
Katarzyna Krzanowska
Dorota Segda
Karolina Staniec
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Paweł Kruszelnicki
Grzegorz Mielczarek
Przemysław Przestrzelski
Kamil Pudlik
Łukasz Stawarczyk
Nagrody i wyjazdy:
2025 – Marka Radia Kraków
Spektakl bierze udział w 31. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. czytaj więcej
reż. Elsa Revcolevschi
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
Jan Czapliński, Jakub Skrzywanek
reż. Jakub Skrzywanek
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny 10 minut
21 marca terroryści dokonują zamachu na Narodowy Stary Teatr. Akt przemocy pociąga za sobą decyzje, które na trwałe zmieniają bieg historii Polski…
Zamach na Narodowy Stary Teatr łączy intymność świadectwa, wizualny rozmach i nowe technologie. To podróż w czasie, przejmująca pogoń za alternatywną opowieścią o Polsce i świecie, za lepszą wizją przyszłości. Wszystko ułożone w formie epickiej opowieści o wykuwaniu „nowego narodu” na indywidualnym i zbiorowym doświadczeniu krzywdy i zbrodni.
Tematem najnowszego spektaklu Jakuba Skrzywanka jest żałoba, związane z nią emocje, a także rola teatru oraz tradycyjnych i nowych mediów w tworzeniu opowieści o tragedii. Czy możemy uniknąć przekształcenia wydarzenia w zbiorową traumę, wyjść poza schemat Polski umęczonej i udręczonej, zniewolonej przez przeszłość? Czy sztuka posiada moc wyswobodzenia nas z narodowych wad i ograniczeń? Czy przerwaną przez „zamach” premierę Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego da się ocalić?
W spektaklu wykorzystano sztuczny dym, migające światło i obrazy oraz światło stroboskopowe. Spektakl porusza tematy, które mogą być trudne dla osób w procesie żałoby lub doświadczających PTSD. Możesz także skorzystać z miejsca wyciszenia lub wypożyczyć słuchawki wygłuszające. Słuchawki są dostępne w szatni.
Rozpoczęta już w czasie przerwy miesięcznica – pardon!, obchody rocznicy zamachu to intrygująca gra z polską martyrologią i formami żałoby, rzecz jasna na tle katastrofy smoleńskiej i śmierci Jana Pawła II (…). Oglądamy to, co niszczy nas od lat: kłótnię o to, co naprawdę się stało oraz przerzucanie się odpowiedzialnością za śmierć ofiar. To jest znakomita zespołowa kreacja, choć czasami wredna, jak życie w Polsce.
Jacek Cieślak, „Rzeczpospolita”
Obsada:
Iwona Budner
Aldona Grochal
Katarzyna Krzanowska
Dorota Segda
Karolina Staniec
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Paweł Kruszelnicki
Grzegorz Mielczarek
Przemysław Przestrzelski
Kamil Pudlik
Łukasz Stawarczyk
Nagrody i wyjazdy:
2025 – Marka Radia Kraków
Spektakl bierze udział w 31. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. czytaj więcej
reż. Jakub Skrzywanek
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny 10 minut
21 marca terroryści dokonują zamachu na Narodowy Stary Teatr. Akt przemocy pociąga za sobą decyzje, które na trwałe zmieniają bieg historii Polski…
Zamach na Narodowy Stary Teatr łączy intymność świadectwa, wizualny rozmach i nowe technologie. To podróż w czasie, przejmująca pogoń za alternatywną opowieścią o Polsce i świecie, za lepszą wizją przyszłości. Wszystko ułożone w formie epickiej opowieści o wykuwaniu „nowego narodu” na indywidualnym i zbiorowym doświadczeniu krzywdy i zbrodni.
Tematem najnowszego spektaklu Jakuba Skrzywanka jest żałoba, związane z nią emocje, a także rola teatru oraz tradycyjnych i nowych mediów w tworzeniu opowieści o tragedii. Czy możemy uniknąć przekształcenia wydarzenia w zbiorową traumę, wyjść poza schemat Polski umęczonej i udręczonej, zniewolonej przez przeszłość? Czy sztuka posiada moc wyswobodzenia nas z narodowych wad i ograniczeń? Czy przerwaną przez „zamach” premierę Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego da się ocalić?
W spektaklu wykorzystano sztuczny dym, migające światło i obrazy oraz światło stroboskopowe. Spektakl porusza tematy, które mogą być trudne dla osób w procesie żałoby lub doświadczających PTSD. Możesz także skorzystać z miejsca wyciszenia lub wypożyczyć słuchawki wygłuszające. Słuchawki są dostępne w szatni.
Rozpoczęta już w czasie przerwy miesięcznica – pardon!, obchody rocznicy zamachu to intrygująca gra z polską martyrologią i formami żałoby, rzecz jasna na tle katastrofy smoleńskiej i śmierci Jana Pawła II (…). Oglądamy to, co niszczy nas od lat: kłótnię o to, co naprawdę się stało oraz przerzucanie się odpowiedzialnością za śmierć ofiar. To jest znakomita zespołowa kreacja, choć czasami wredna, jak życie w Polsce.
Jacek Cieślak, „Rzeczpospolita”
Obsada:
Iwona Budner
Aldona Grochal
Katarzyna Krzanowska
Dorota Segda
Karolina Staniec
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Paweł Kruszelnicki
Grzegorz Mielczarek
Przemysław Przestrzelski
Kamil Pudlik
Łukasz Stawarczyk
Nagrody i wyjazdy:
2025 – Marka Radia Kraków
Spektakl bierze udział w 31. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. czytaj więcej
wg powieści Doroty Masłowskiej
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
95 min. bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze czytaj więcej
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
95 min. bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze czytaj więcej
Paweł Demirski
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
Paweł Demirski
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
Paweł Demirski
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
reż. Monika Strzępka
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
210 min. 1 przerwa
Na wyspie pośrodku oceanu, pasażerowie ocaleni z katastrofy lotniczej na przekór powadze sytuacji próbują urozmaicić sobie czas opowiadając historie o ludziach, bez których świat utknąłby w miejscu. Choć przychodzi im to z trudem, zwłaszcza że w grupie nie brak malkontentów (Anna Radwan, Radosław Krzyżowski, Marcin Czarnik, Krystian Durman), wkrótce wcielają się w role bohaterów, którzy zrobili coś po raz pierwszy: Kathrine Switzer (Dorota Segda) – pierwszej kobiety, która przebiegła maraton; piłkarzy z drużyny, która po latach strzeliła pierwszą bramkę; górnika, który odważył się na podróż stopem do Indii; gejów i lesbijek wspierających strajk górniczy w Wielkiej Brytanii. Fabuła, nad którą czuwa Szekspir (Krzysztof Zawadzki), pełna zaskakujących zwrotów akcji, nieuchronnie przekształca się w fascynujący pojedynek marzeń z realiami, wiary ze zwątpieniem, którego wynik nie jest z góry przesądzony. Triumf woli to spektakl z pozytywnym przesłaniem, emanujący dobrą energią i wiarą w człowieka, który może być – i bywa – wspaniały. Jeśli tylko chce, potrafi „przenosić góry”.
Monika Strzępka i Paweł Demirski z gwiazdami nobliwego Starego Teatru sięgają w „Triumfie woli” po środki jak z variété – rehabilitują teatralną rozrywkę ku pokrzepieniu i uciesze widowni. (…) Czy to teatralne „Róbmy swoje” na 2017 rok? Piosenka Młynarskiego okazała się hitem, „Triumfowi woli” (…) również można wróżyć sukces.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”
Obsada:
Juliusz Chrząstowski, Przemysław Przestrzelski
Marcin Czarnik (gościnnie), Szymon Czacki
Monika Frajczyk (gościnnie), Magda Grąziowska
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Paulina Puślednik, Aleksandra Nowosadko, Marta Nieradkiewicz (gościnnie)
Dorota Pomykała, Ewa Kaim
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Krzysztof Zawadzki
Krystian Durman
Adam Nawojczyk
Nagrody i wyjazdy:
2017 – XII Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port, Gdynia, Nagroda publiczności
2017 – 23 Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
2017 – Spektakl prezentowany w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska komedia, Kraków
2018 – LVIII Kaliskie Spotkania Teatralne
2018 – Grand Prix 58. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej dla zespołu spektaklu
Nagroda za najlepszą zespołową kreację aktorską dla Juliusza Chrząstowskiego, Marcina Czarnika, Moniki Frajczyk, Radosława Krzyżowskiego, Michała Majnicza, Doroty Pomykały, Adama Nawojczyka, Pauliny Puślednik, Anny Radwan, Doroty Segdy, Małgorzaty Zawadzkiej, Krzysztofa Zawadzkiego, Krystiana Durmana. czytaj więcej
1 godzinaa 30 minut, bez przerwy
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
Paweł Demirski
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
1 godzinaa 30 minut, bez przerwy
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
Paweł Demirski
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
1 godzinaa 30 minut, bez przerwy
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
90 min. bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe. czytaj więcej
Paweł Demirski
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
Reż. Monika Strzępka
Scena Kameralana ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 50 min (1 przerwa)
Spektakl zaczyna się od świetnego monologu Anny Dymnej, która w ludowej stylizacji opowiada jak to się ludzie dzielą między sobą. I podaje przykłady, przy czym nie padają wcale te, których można by się spodziewać. Dalej będziemy mieli całą serię scen, w tym także monologów wygłaszanych wprost do publiczności, ukazujących klasy i warstwy społeczne, ich przedstawicieli, obyczajowość, zachowania…
Wojciech Majcherek, kultura.onet.pl.
Nagrody i wyjazdy:
2019 – Studencka nagroda teatralna “Chodźże do teatru” w kategorii najlepszy spektakl sezonu
2019 – XXV Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź. Tytuł Najlepszego Aktora Festiwalu dla Radosława Krzyżowskiego.
2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne. Wyróżnienia aktorskie za role w przedstawieniu dla Doroty Pomykały, Anny Radwan, Juliusza Chrząstowskiego.
obsada
Monika Strzępka
Dorota Pomykała
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Zawadzka
Juliusz Chrząstowski, Filip Perkowski *
Szymon Czacki
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Krzysztof Zawadzki
Mieczysław Mejza, Tadeusz Leśniak
* Rola dublowana czytaj więcej
Mateusz Górniak
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
Mateusz Górniak
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
Mateusz Górniak
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
reż. Elsa Revcolevschi
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
reż. Elsa Revcolevschi
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
Mateusz Górniak
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki czytaj więcej
Jan Czapliński, Jakub Skrzywanek
reż. Jakub Skrzywanek
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny 10 minut
21 marca terroryści dokonują zamachu na Narodowy Stary Teatr. Akt przemocy pociąga za sobą decyzje, które na trwałe zmieniają bieg historii Polski…
Zamach na Narodowy Stary Teatr łączy intymność świadectwa, wizualny rozmach i nowe technologie. To podróż w czasie, przejmująca pogoń za alternatywną opowieścią o Polsce i świecie, za lepszą wizją przyszłości. Wszystko ułożone w formie epickiej opowieści o wykuwaniu „nowego narodu” na indywidualnym i zbiorowym doświadczeniu krzywdy i zbrodni.
Tematem najnowszego spektaklu Jakuba Skrzywanka jest żałoba, związane z nią emocje, a także rola teatru oraz tradycyjnych i nowych mediów w tworzeniu opowieści o tragedii. Czy możemy uniknąć przekształcenia wydarzenia w zbiorową traumę, wyjść poza schemat Polski umęczonej i udręczonej, zniewolonej przez przeszłość? Czy sztuka posiada moc wyswobodzenia nas z narodowych wad i ograniczeń? Czy przerwaną przez „zamach” premierę Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego da się ocalić?
W spektaklu wykorzystano sztuczny dym, migające światło i obrazy oraz światło stroboskopowe. Spektakl porusza tematy, które mogą być trudne dla osób w procesie żałoby lub doświadczających PTSD. Możesz także skorzystać z miejsca wyciszenia lub wypożyczyć słuchawki wygłuszające. Słuchawki są dostępne w szatni.
Rozpoczęta już w czasie przerwy miesięcznica – pardon!, obchody rocznicy zamachu to intrygująca gra z polską martyrologią i formami żałoby, rzecz jasna na tle katastrofy smoleńskiej i śmierci Jana Pawła II (…). Oglądamy to, co niszczy nas od lat: kłótnię o to, co naprawdę się stało oraz przerzucanie się odpowiedzialnością za śmierć ofiar. To jest znakomita zespołowa kreacja, choć czasami wredna, jak życie w Polsce.
Jacek Cieślak, „Rzeczpospolita”
Obsada:
Iwona Budner
Aldona Grochal
Katarzyna Krzanowska
Dorota Segda
Karolina Staniec
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Paweł Kruszelnicki
Grzegorz Mielczarek
Przemysław Przestrzelski
Kamil Pudlik
Łukasz Stawarczyk
Nagrody i wyjazdy:
2025 – Marka Radia Kraków
Spektakl bierze udział w 31. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. czytaj więcej
reż. Jakub Skrzywanek
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny 10 minut
21 marca terroryści dokonują zamachu na Narodowy Stary Teatr. Akt przemocy pociąga za sobą decyzje, które na trwałe zmieniają bieg historii Polski…
Zamach na Narodowy Stary Teatr łączy intymność świadectwa, wizualny rozmach i nowe technologie. To podróż w czasie, przejmująca pogoń za alternatywną opowieścią o Polsce i świecie, za lepszą wizją przyszłości. Wszystko ułożone w formie epickiej opowieści o wykuwaniu „nowego narodu” na indywidualnym i zbiorowym doświadczeniu krzywdy i zbrodni.
Tematem najnowszego spektaklu Jakuba Skrzywanka jest żałoba, związane z nią emocje, a także rola teatru oraz tradycyjnych i nowych mediów w tworzeniu opowieści o tragedii. Czy możemy uniknąć przekształcenia wydarzenia w zbiorową traumę, wyjść poza schemat Polski umęczonej i udręczonej, zniewolonej przez przeszłość? Czy sztuka posiada moc wyswobodzenia nas z narodowych wad i ograniczeń? Czy przerwaną przez „zamach” premierę Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego da się ocalić?
W spektaklu wykorzystano sztuczny dym, migające światło i obrazy oraz światło stroboskopowe. Spektakl porusza tematy, które mogą być trudne dla osób w procesie żałoby lub doświadczających PTSD. Możesz także skorzystać z miejsca wyciszenia lub wypożyczyć słuchawki wygłuszające. Słuchawki są dostępne w szatni.
Rozpoczęta już w czasie przerwy miesięcznica – pardon!, obchody rocznicy zamachu to intrygująca gra z polską martyrologią i formami żałoby, rzecz jasna na tle katastrofy smoleńskiej i śmierci Jana Pawła II (…). Oglądamy to, co niszczy nas od lat: kłótnię o to, co naprawdę się stało oraz przerzucanie się odpowiedzialnością za śmierć ofiar. To jest znakomita zespołowa kreacja, choć czasami wredna, jak życie w Polsce.
Jacek Cieślak, „Rzeczpospolita”
Obsada:
Iwona Budner
Aldona Grochal
Katarzyna Krzanowska
Dorota Segda
Karolina Staniec
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Paweł Kruszelnicki
Grzegorz Mielczarek
Przemysław Przestrzelski
Kamil Pudlik
Łukasz Stawarczyk
Nagrody i wyjazdy:
2025 – Marka Radia Kraków
Spektakl bierze udział w 31. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. czytaj więcej
reż. Elsa Revcolevschi
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
Jedna przestrzeń i różne związane z nią pamięci. Hotelowy pokój z miejsca policyjnego śledztwa przemienia się w plan filmowy, staje się świadkiem relacji miłosnej, przestrzenią w getcie w 1942 roku i muzeum powołanym przez władze państwowe.
Jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo? W spektaklu Elsy Revcolevschi pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym co odgórnie narzucane, tym co nie wypada i tym co politycznie poprawne. Inspiracją do spektaklu są m.in. pisma Racheli Auerbach oraz Imre Kertésza.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julien Gosslin. Jest pierwszą zagraniczną rezydentką w Narodowym Starym Teatrze.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Lidia Duda
Natalia Kaja Chmielewska
Karolina Staniec czytaj więcej
Jan Czapliński, Jakub Skrzywanek
reż. Jakub Skrzywanek
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny 10 minut
21 marca terroryści dokonują zamachu na Narodowy Stary Teatr. Akt przemocy pociąga za sobą decyzje, które na trwałe zmieniają bieg historii Polski…
Zamach na Narodowy Stary Teatr łączy intymność świadectwa, wizualny rozmach i nowe technologie. To podróż w czasie, przejmująca pogoń za alternatywną opowieścią o Polsce i świecie, za lepszą wizją przyszłości. Wszystko ułożone w formie epickiej opowieści o wykuwaniu „nowego narodu” na indywidualnym i zbiorowym doświadczeniu krzywdy i zbrodni.
Tematem najnowszego spektaklu Jakuba Skrzywanka jest żałoba, związane z nią emocje, a także rola teatru oraz tradycyjnych i nowych mediów w tworzeniu opowieści o tragedii. Czy możemy uniknąć przekształcenia wydarzenia w zbiorową traumę, wyjść poza schemat Polski umęczonej i udręczonej, zniewolonej przez przeszłość? Czy sztuka posiada moc wyswobodzenia nas z narodowych wad i ograniczeń? Czy przerwaną przez „zamach” premierę Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego da się ocalić?
W spektaklu wykorzystano sztuczny dym, migające światło i obrazy oraz światło stroboskopowe. Spektakl porusza tematy, które mogą być trudne dla osób w procesie żałoby lub doświadczających PTSD. Możesz także skorzystać z miejsca wyciszenia lub wypożyczyć słuchawki wygłuszające. Słuchawki są dostępne w szatni.
Rozpoczęta już w czasie przerwy miesięcznica – pardon!, obchody rocznicy zamachu to intrygująca gra z polską martyrologią i formami żałoby, rzecz jasna na tle katastrofy smoleńskiej i śmierci Jana Pawła II (…). Oglądamy to, co niszczy nas od lat: kłótnię o to, co naprawdę się stało oraz przerzucanie się odpowiedzialnością za śmierć ofiar. To jest znakomita zespołowa kreacja, choć czasami wredna, jak życie w Polsce.
Jacek Cieślak, „Rzeczpospolita”
Obsada:
Iwona Budner
Aldona Grochal
Katarzyna Krzanowska
Dorota Segda
Karolina Staniec
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Paweł Kruszelnicki
Grzegorz Mielczarek
Przemysław Przestrzelski
Kamil Pudlik
Łukasz Stawarczyk
Nagrody i wyjazdy:
2025 – Marka Radia Kraków
Spektakl bierze udział w 31. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. czytaj więcej
reż. Jakub Skrzywanek
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny 10 minut
21 marca terroryści dokonują zamachu na Narodowy Stary Teatr. Akt przemocy pociąga za sobą decyzje, które na trwałe zmieniają bieg historii Polski…
Zamach na Narodowy Stary Teatr łączy intymność świadectwa, wizualny rozmach i nowe technologie. To podróż w czasie, przejmująca pogoń za alternatywną opowieścią o Polsce i świecie, za lepszą wizją przyszłości. Wszystko ułożone w formie epickiej opowieści o wykuwaniu „nowego narodu” na indywidualnym i zbiorowym doświadczeniu krzywdy i zbrodni.
Tematem najnowszego spektaklu Jakuba Skrzywanka jest żałoba, związane z nią emocje, a także rola teatru oraz tradycyjnych i nowych mediów w tworzeniu opowieści o tragedii. Czy możemy uniknąć przekształcenia wydarzenia w zbiorową traumę, wyjść poza schemat Polski umęczonej i udręczonej, zniewolonej przez przeszłość? Czy sztuka posiada moc wyswobodzenia nas z narodowych wad i ograniczeń? Czy przerwaną przez „zamach” premierę Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego da się ocalić?
W spektaklu wykorzystano sztuczny dym, migające światło i obrazy oraz światło stroboskopowe. Spektakl porusza tematy, które mogą być trudne dla osób w procesie żałoby lub doświadczających PTSD. Możesz także skorzystać z miejsca wyciszenia lub wypożyczyć słuchawki wygłuszające. Słuchawki są dostępne w szatni.
Rozpoczęta już w czasie przerwy miesięcznica – pardon!, obchody rocznicy zamachu to intrygująca gra z polską martyrologią i formami żałoby, rzecz jasna na tle katastrofy smoleńskiej i śmierci Jana Pawła II (…). Oglądamy to, co niszczy nas od lat: kłótnię o to, co naprawdę się stało oraz przerzucanie się odpowiedzialnością za śmierć ofiar. To jest znakomita zespołowa kreacja, choć czasami wredna, jak życie w Polsce.
Jacek Cieślak, „Rzeczpospolita”
Obsada:
Iwona Budner
Aldona Grochal
Katarzyna Krzanowska
Dorota Segda
Karolina Staniec
Zbigniew W. Kaleta
Radosław Krzyżowski
Paweł Kruszelnicki
Grzegorz Mielczarek
Przemysław Przestrzelski
Kamil Pudlik
Łukasz Stawarczyk
Nagrody i wyjazdy:
2025 – Marka Radia Kraków
Spektakl bierze udział w 31. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. czytaj więcej
wg powieści Doroty Masłowskiej
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
95 min. bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze czytaj więcej
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
95 min. bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze czytaj więcej