Kraków 12.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 12.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 12.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 12.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 13.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 13.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 13.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 13.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 14.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 14.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 14.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 14.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 14.05.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Na motywach scenariusza Ingmara Bergmana, reż. Katarzyna Minkowska
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami.
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami.
Kraków 14.05.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
Spektakle
na motywach korespondencji W. Szymborskiej i Z. Herberta
Reż. Mikołaj Grabowski
Czas trwania 1 godz,.15 min
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
To bardzo dziwna znajomość. Szymborska – Herbert.
Kiedy zostawimy na boku dywagacje o ich wzajemnej sympatii albo czymś więcej (listy sugerują raczej romans literacko-epistolarny niż jakikolwiek inny) i beznamiętnie spojrzymy na tych dwoje ludzi o zupełnie przeciwnych charakterach, przychodzi na myśl stara (lata 60. ubiegłego wieku) anegdota o kurze i bażancie.
Ona – krakowska panienka z dobrego domu, nieomal „mieszczka”, lubiąca życie osiadłe, bezpieczne, przewidywalne. Jeżeli gdzieś wyjeżdżała, to z Kornelem Filipowiczem na ryby, i to najdalej nad Wartę. On – ciągnący w nieznane: Włochy, Francja, Grecja, Holandia, Belgia, Austria, Niemcy, Anglia, Szwajcaria, Ameryka… et cetera, et cetera. Ona – żyjąca z pensyjki redaktorki literackiego tygodnika, od czasu do czasu wydająca tomik poezji. On – stypendia zagraniczne, wykłady w Europie i USA, stale tłumaczony i wydawany w Polsce i za granicą. Ona – zaledwie francuski, a „po londyńsku nie mówiąca ani słówka”, on – niemiecki, angielski, francuski, trochę włoski, może i coś po grecku. Ona – małe mieszkanko w śródmieściu Krakowa, grono zaufanych przyjaciół, introwertyczka. On – hotele, rezydencje przyjaciół w całym świecie, własne mieszkania za granicą, ekstrawertyk, „dusza towarzystwa”, zabawowicz, niemal hulaka; nic to było dla niego przebalować noc w tawernie greckiej stawiając wszystkim.
Tak by można długo zestawiać…
Obsada
Katarzyna Krzanowska
Jacek Romanowski
Twórcy
Mikołaj Grabowski reżyseria, dramaturgia i opracowanie muzyczne
Tadeusz Nyczek Scenariusz
Michał Grabowski Reżyseria światła
Hanna Nowak Inspicjentka
Reż. Mikołaj Grabowski
Czas trwania 1 godz,.15 min
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
To bardzo dziwna znajomość. Szymborska – Herbert.
Kiedy zostawimy na boku dywagacje o ich wzajemnej sympatii albo czymś więcej (listy sugerują raczej romans literacko-epistolarny niż jakikolwiek inny) i beznamiętnie spojrzymy na tych dwoje ludzi o zupełnie przeciwnych charakterach, przychodzi na myśl stara (lata 60. ubiegłego wieku) anegdota o kurze i bażancie.
Ona – krakowska panienka z dobrego domu, nieomal „mieszczka”, lubiąca życie osiadłe, bezpieczne, przewidywalne. Jeżeli gdzieś wyjeżdżała, to z Kornelem Filipowiczem na ryby, i to najdalej nad Wartę. On – ciągnący w nieznane: Włochy, Francja, Grecja, Holandia, Belgia, Austria, Niemcy, Anglia, Szwajcaria, Ameryka… et cetera, et cetera. Ona – żyjąca z pensyjki redaktorki literackiego tygodnika, od czasu do czasu wydająca tomik poezji. On – stypendia zagraniczne, wykłady w Europie i USA, stale tłumaczony i wydawany w Polsce i za granicą. Ona – zaledwie francuski, a „po londyńsku nie mówiąca ani słówka”, on – niemiecki, angielski, francuski, trochę włoski, może i coś po grecku. Ona – małe mieszkanko w śródmieściu Krakowa, grono zaufanych przyjaciół, introwertyczka. On – hotele, rezydencje przyjaciół w całym świecie, własne mieszkania za granicą, ekstrawertyk, „dusza towarzystwa”, zabawowicz, niemal hulaka; nic to było dla niego przebalować noc w tawernie greckiej stawiając wszystkim.
Tak by można długo zestawiać…
Obsada
Katarzyna Krzanowska
Jacek Romanowski
Twórcy
Mikołaj Grabowski reżyseria, dramaturgia i opracowanie muzyczne
Tadeusz Nyczek Scenariusz
Michał Grabowski Reżyseria światła
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 15.05.2026, g. 17:30
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Na motywach scenariusza Ingmara Bergmana, reż. Katarzyna Minkowska
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami.
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami.
Kraków 15.05.2026, g. 18:00
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 18:30
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
Spektakle
na motywach korespondencji W. Szymborskiej i Z. Herberta
Reż. Mikołaj Grabowski
Czas trwania 1 godz,.15 min
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
To bardzo dziwna znajomość. Szymborska – Herbert.
Kiedy zostawimy na boku dywagacje o ich wzajemnej sympatii albo czymś więcej (listy sugerują raczej romans literacko-epistolarny niż jakikolwiek inny) i beznamiętnie spojrzymy na tych dwoje ludzi o zupełnie przeciwnych charakterach, przychodzi na myśl stara (lata 60. ubiegłego wieku) anegdota o kurze i bażancie.
Ona – krakowska panienka z dobrego domu, nieomal „mieszczka”, lubiąca życie osiadłe, bezpieczne, przewidywalne. Jeżeli gdzieś wyjeżdżała, to z Kornelem Filipowiczem na ryby, i to najdalej nad Wartę. On – ciągnący w nieznane: Włochy, Francja, Grecja, Holandia, Belgia, Austria, Niemcy, Anglia, Szwajcaria, Ameryka… et cetera, et cetera. Ona – żyjąca z pensyjki redaktorki literackiego tygodnika, od czasu do czasu wydająca tomik poezji. On – stypendia zagraniczne, wykłady w Europie i USA, stale tłumaczony i wydawany w Polsce i za granicą. Ona – zaledwie francuski, a „po londyńsku nie mówiąca ani słówka”, on – niemiecki, angielski, francuski, trochę włoski, może i coś po grecku. Ona – małe mieszkanko w śródmieściu Krakowa, grono zaufanych przyjaciół, introwertyczka. On – hotele, rezydencje przyjaciół w całym świecie, własne mieszkania za granicą, ekstrawertyk, „dusza towarzystwa”, zabawowicz, niemal hulaka; nic to było dla niego przebalować noc w tawernie greckiej stawiając wszystkim.
Tak by można długo zestawiać…
Obsada
Katarzyna Krzanowska
Jacek Romanowski
Twórcy
Mikołaj Grabowski reżyseria, dramaturgia i opracowanie muzyczne
Tadeusz Nyczek Scenariusz
Michał Grabowski Reżyseria światła
Hanna Nowak Inspicjentka
Reż. Mikołaj Grabowski
Czas trwania 1 godz,.15 min
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
To bardzo dziwna znajomość. Szymborska – Herbert.
Kiedy zostawimy na boku dywagacje o ich wzajemnej sympatii albo czymś więcej (listy sugerują raczej romans literacko-epistolarny niż jakikolwiek inny) i beznamiętnie spojrzymy na tych dwoje ludzi o zupełnie przeciwnych charakterach, przychodzi na myśl stara (lata 60. ubiegłego wieku) anegdota o kurze i bażancie.
Ona – krakowska panienka z dobrego domu, nieomal „mieszczka”, lubiąca życie osiadłe, bezpieczne, przewidywalne. Jeżeli gdzieś wyjeżdżała, to z Kornelem Filipowiczem na ryby, i to najdalej nad Wartę. On – ciągnący w nieznane: Włochy, Francja, Grecja, Holandia, Belgia, Austria, Niemcy, Anglia, Szwajcaria, Ameryka… et cetera, et cetera. Ona – żyjąca z pensyjki redaktorki literackiego tygodnika, od czasu do czasu wydająca tomik poezji. On – stypendia zagraniczne, wykłady w Europie i USA, stale tłumaczony i wydawany w Polsce i za granicą. Ona – zaledwie francuski, a „po londyńsku nie mówiąca ani słówka”, on – niemiecki, angielski, francuski, trochę włoski, może i coś po grecku. Ona – małe mieszkanko w śródmieściu Krakowa, grono zaufanych przyjaciół, introwertyczka. On – hotele, rezydencje przyjaciół w całym świecie, własne mieszkania za granicą, ekstrawertyk, „dusza towarzystwa”, zabawowicz, niemal hulaka; nic to było dla niego przebalować noc w tawernie greckiej stawiając wszystkim.
Tak by można długo zestawiać…
Obsada
Katarzyna Krzanowska
Jacek Romanowski
Twórcy
Mikołaj Grabowski reżyseria, dramaturgia i opracowanie muzyczne
Tadeusz Nyczek Scenariusz
Michał Grabowski Reżyseria światła
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 15.05.2026, g. 19:00
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 19:30
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 20:00
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 20:30
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 21:00
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 21:30
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 22:00
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 22:30
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 23:00
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 15.05.2026, g. 23:30
od 5.00 pln
„NOC MUZEÓW KRAKOWSKICH” – 15 maja 2026 (piątek)
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Włączając się w coroczne obchody Nocy Muzeów Krakowskich zapraszamy Państwa do odwiedzenia przestrzeni Muzeum Starego Teatru MICET. Tego wieczoru do dyspozycji naszych widzów będą dwie wystawy: „Pracownia scenograficzna Krystyny Zachwatowicz” – w przestrzeni Strefy Be oraz ekspozycja stała Muzeum w podziemiach Teatru. Na wystawie czasowej zostaną pokazane kostiumy, projekty scenograficzne i obiekty zaprojektowane przez Krystynę Zachwatowicz do przedstawień Andrzeja Wajdy wystawionych w Starym Teatrze w Krakowie, między innymi do: Biesów, Zbrodni i kary, Nocy listopadowej, Hamleta IV, Wesela, Mishimy, Makbeta.
Jeśli chcesz zwiedzić nasze wystawy kup wejściówkę na konkretną godzinę. Grupy są zapraszane co pół godziny, zwiedzanie obu wystaw odbywa się z przewodnikiem.
Miejsce: Muzeum MICET (Budynek Starego Teatru, ul. Jagiellońska 1).
Kraków 16.05.2026, g. 11:00
od 50.00 pln
Spotkania
Strefa BE, ul. Jagiellońska 1
16 maja godz. 11.00-13.00
Reprezentacje feministyczne i queerowe strategie pracy z narracją i researchem w teatrze.
Warsztat jest zaproszeniem do refleksji nad widzialnością i rolą mniejszościowych perspektyw w teatrze. Porozmawiamy o tym, jakie potencjały i ograniczenia kryją się w różnych strategiach scenicznej reprezentacji — zarówno z punktu widzenia osób tworzących, jak i oglądających sztukę.
Podczas spotkania przyjrzymy się władzy spojrzenia oraz różnym pozycjom narracyjnego uprzywilejowania. Zastanowimy się, jakie hierarchie i stereotypy wpisane są w samą sytuację teatralną oraz jak poprzez decyzje reżyserskie można je świadomie wzmacniać, rozszczelniać albo odwracać. Pojawi się też pytanie o emancypacyjny potencjał strategii feministycznych i queerowych – oraz o to, jak mogą one wpływać na sposób konstruowania narracji i relacji z widzem.
Porozmawiamy również o kontekstach pracy. Jak wygląda tworzenie z perspektywy queerowej lub feministycznej w ramach większych instytucji kultury, które kierują swoje działania do szerokiej i zróżnicowanej publiczności? Czym różni się taka praca od działań rozwijanych w ramach oddolnych kolektywów i społeczności? Jak nasze cele artystyczne zmieniają się w zależności od tych warunków i jak szukać strategii, które pozwalają zachować własną perspektywę i doświadczenie?
W drugiej części spotkania przyjrzymy się pracy z materiałem „niedramatycznym”. Zastanowimy się, jak tworzyć spektakle nie w oparciu o gotowy tekst teatralny, ale na bazie szeroko rozumianego researchu: artykułów, wywiadów, esejów, wspomnień, dokumentów, fotografii, archiwów czy tekstów teoretycznych. Jak takie materiały mogą zacząć funkcjonować na scenie? Jak z rozproszonej mapy tematów i kontekstów wyłuskać teatralny konkret? Porozmawiamy także o tym, jaka jest funkcja procesów artystyczno-badawczych w kontekście podejmowanych przez nas tematów oraz dlaczego praca z materiałem non-fiction tak często łączy się z praktykami feministycznymi i queerowymi – szczególnie tam, gdzie brak reprezentacji w istniejącym kanonie sprawia, że opowieści trzeba budować od podstaw.
Warsztat przeznaczony jest zarówno dla osób posiadających doświadczenie teatralne, jak i tych, które dopiero chcą je zdobyć. Szczególnie zapraszamy osoby identyfikujące się z doświadczeniem queerowym i kobiecym, dla których ważna jest obecność tych perspektyw w sztuce, a także wszystkie osoby zainteresowane tworzeniem z i/lub dla grup wrażliwych na wykluczenie.
Olga Ciężkowska – reżyserka teatralna, dramaturżka i twórczyni performatywna. W swojej pracy skupia się na queerowych biografiach, opresyjnych normach społecznych i strategiach oporu. Zadebiutowała w 2021 spektaklem „Wszyscy jesteśmy dziwni” w Teatrze Nowym im. K. Dejmka w Łodzi, za który otrzymała nagrodę w finale 28. OKnWPW oraz Grand Prix na
13. Koszalińskich Konfrontacjach Młodych „m- teatr”. Ostatnio wyreżyserowała takie spektakle jak, m.in.: „Instrukcja dla pan sprzątających” (Teatr im. Jana Kochanowskiego, Opole), „Nie całuj mnie teraz” (Teatr Współczesny, Szczecin). Jej spektakl „Nieustraszona miłość Eve Adams” opowiadający złożoną, pełną heroizmu i niezwykłych zwrotów biografię Chawy Złoczewer w sposób symboliczny otworzył dyrektorską kadencję Doroty Ignatjew i Jakuba Skrzywanka w Narodowym Starym Teatrze.
Projekt Stwórczynie: warsztaty mistrzowskie prowadzone przez uznane artystki związane z Narodowym Starym Teatrem. Cykl ma na celu przybliżenie ogromnego wkładu twórczyń w rozwój artystyczny narodowej sceny oraz podkreślenie należnego ich miejsca w historii najnowszej naszego Teatru.
16 maja godz. 11.00-13.00
Reprezentacje feministyczne i queerowe strategie pracy z narracją i researchem w teatrze.
Warsztat jest zaproszeniem do refleksji nad widzialnością i rolą mniejszościowych perspektyw w teatrze. Porozmawiamy o tym, jakie potencjały i ograniczenia kryją się w różnych strategiach scenicznej reprezentacji — zarówno z punktu widzenia osób tworzących, jak i oglądających sztukę.
Podczas spotkania przyjrzymy się władzy spojrzenia oraz różnym pozycjom narracyjnego uprzywilejowania. Zastanowimy się, jakie hierarchie i stereotypy wpisane są w samą sytuację teatralną oraz jak poprzez decyzje reżyserskie można je świadomie wzmacniać, rozszczelniać albo odwracać. Pojawi się też pytanie o emancypacyjny potencjał strategii feministycznych i queerowych – oraz o to, jak mogą one wpływać na sposób konstruowania narracji i relacji z widzem.
Porozmawiamy również o kontekstach pracy. Jak wygląda tworzenie z perspektywy queerowej lub feministycznej w ramach większych instytucji kultury, które kierują swoje działania do szerokiej i zróżnicowanej publiczności? Czym różni się taka praca od działań rozwijanych w ramach oddolnych kolektywów i społeczności? Jak nasze cele artystyczne zmieniają się w zależności od tych warunków i jak szukać strategii, które pozwalają zachować własną perspektywę i doświadczenie?
W drugiej części spotkania przyjrzymy się pracy z materiałem „niedramatycznym”. Zastanowimy się, jak tworzyć spektakle nie w oparciu o gotowy tekst teatralny, ale na bazie szeroko rozumianego researchu: artykułów, wywiadów, esejów, wspomnień, dokumentów, fotografii, archiwów czy tekstów teoretycznych. Jak takie materiały mogą zacząć funkcjonować na scenie? Jak z rozproszonej mapy tematów i kontekstów wyłuskać teatralny konkret? Porozmawiamy także o tym, jaka jest funkcja procesów artystyczno-badawczych w kontekście podejmowanych przez nas tematów oraz dlaczego praca z materiałem non-fiction tak często łączy się z praktykami feministycznymi i queerowymi – szczególnie tam, gdzie brak reprezentacji w istniejącym kanonie sprawia, że opowieści trzeba budować od podstaw.
Warsztat przeznaczony jest zarówno dla osób posiadających doświadczenie teatralne, jak i tych, które dopiero chcą je zdobyć. Szczególnie zapraszamy osoby identyfikujące się z doświadczeniem queerowym i kobiecym, dla których ważna jest obecność tych perspektyw w sztuce, a także wszystkie osoby zainteresowane tworzeniem z i/lub dla grup wrażliwych na wykluczenie.
Olga Ciężkowska – reżyserka teatralna, dramaturżka i twórczyni performatywna. W swojej pracy skupia się na queerowych biografiach, opresyjnych normach społecznych i strategiach oporu. Zadebiutowała w 2021 spektaklem „Wszyscy jesteśmy dziwni” w Teatrze Nowym im. K. Dejmka w Łodzi, za który otrzymała nagrodę w finale 28. OKnWPW oraz Grand Prix na
13. Koszalińskich Konfrontacjach Młodych „m- teatr”. Ostatnio wyreżyserowała takie spektakle jak, m.in.: „Instrukcja dla pan sprzątających” (Teatr im. Jana Kochanowskiego, Opole), „Nie całuj mnie teraz” (Teatr Współczesny, Szczecin). Jej spektakl „Nieustraszona miłość Eve Adams” opowiadający złożoną, pełną heroizmu i niezwykłych zwrotów biografię Chawy Złoczewer w sposób symboliczny otworzył dyrektorską kadencję Doroty Ignatjew i Jakuba Skrzywanka w Narodowym Starym Teatrze.
Projekt Stwórczynie: warsztaty mistrzowskie prowadzone przez uznane artystki związane z Narodowym Starym Teatrem. Cykl ma na celu przybliżenie ogromnego wkładu twórczyń w rozwój artystyczny narodowej sceny oraz podkreślenie należnego ich miejsca w historii najnowszej naszego Teatru.
Kraków 16.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 16.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 16.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 16.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 16.05.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Na motywach scenariusza Ingmara Bergmana, reż. Katarzyna Minkowska
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami.
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami.
Kraków 16.05.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
Spektakle
na motywach korespondencji W. Szymborskiej i Z. Herberta
Reż. Mikołaj Grabowski
Czas trwania 1 godz,.15 min
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
To bardzo dziwna znajomość. Szymborska – Herbert.
Kiedy zostawimy na boku dywagacje o ich wzajemnej sympatii albo czymś więcej (listy sugerują raczej romans literacko-epistolarny niż jakikolwiek inny) i beznamiętnie spojrzymy na tych dwoje ludzi o zupełnie przeciwnych charakterach, przychodzi na myśl stara (lata 60. ubiegłego wieku) anegdota o kurze i bażancie.
Ona – krakowska panienka z dobrego domu, nieomal „mieszczka”, lubiąca życie osiadłe, bezpieczne, przewidywalne. Jeżeli gdzieś wyjeżdżała, to z Kornelem Filipowiczem na ryby, i to najdalej nad Wartę. On – ciągnący w nieznane: Włochy, Francja, Grecja, Holandia, Belgia, Austria, Niemcy, Anglia, Szwajcaria, Ameryka… et cetera, et cetera. Ona – żyjąca z pensyjki redaktorki literackiego tygodnika, od czasu do czasu wydająca tomik poezji. On – stypendia zagraniczne, wykłady w Europie i USA, stale tłumaczony i wydawany w Polsce i za granicą. Ona – zaledwie francuski, a „po londyńsku nie mówiąca ani słówka”, on – niemiecki, angielski, francuski, trochę włoski, może i coś po grecku. Ona – małe mieszkanko w śródmieściu Krakowa, grono zaufanych przyjaciół, introwertyczka. On – hotele, rezydencje przyjaciół w całym świecie, własne mieszkania za granicą, ekstrawertyk, „dusza towarzystwa”, zabawowicz, niemal hulaka; nic to było dla niego przebalować noc w tawernie greckiej stawiając wszystkim.
Tak by można długo zestawiać…
Obsada
Katarzyna Krzanowska
Jacek Romanowski
Twórcy
Mikołaj Grabowski reżyseria, dramaturgia i opracowanie muzyczne
Tadeusz Nyczek Scenariusz
Michał Grabowski Reżyseria światła
Hanna Nowak Inspicjentka
Reż. Mikołaj Grabowski
Czas trwania 1 godz,.15 min
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
To bardzo dziwna znajomość. Szymborska – Herbert.
Kiedy zostawimy na boku dywagacje o ich wzajemnej sympatii albo czymś więcej (listy sugerują raczej romans literacko-epistolarny niż jakikolwiek inny) i beznamiętnie spojrzymy na tych dwoje ludzi o zupełnie przeciwnych charakterach, przychodzi na myśl stara (lata 60. ubiegłego wieku) anegdota o kurze i bażancie.
Ona – krakowska panienka z dobrego domu, nieomal „mieszczka”, lubiąca życie osiadłe, bezpieczne, przewidywalne. Jeżeli gdzieś wyjeżdżała, to z Kornelem Filipowiczem na ryby, i to najdalej nad Wartę. On – ciągnący w nieznane: Włochy, Francja, Grecja, Holandia, Belgia, Austria, Niemcy, Anglia, Szwajcaria, Ameryka… et cetera, et cetera. Ona – żyjąca z pensyjki redaktorki literackiego tygodnika, od czasu do czasu wydająca tomik poezji. On – stypendia zagraniczne, wykłady w Europie i USA, stale tłumaczony i wydawany w Polsce i za granicą. Ona – zaledwie francuski, a „po londyńsku nie mówiąca ani słówka”, on – niemiecki, angielski, francuski, trochę włoski, może i coś po grecku. Ona – małe mieszkanko w śródmieściu Krakowa, grono zaufanych przyjaciół, introwertyczka. On – hotele, rezydencje przyjaciół w całym świecie, własne mieszkania za granicą, ekstrawertyk, „dusza towarzystwa”, zabawowicz, niemal hulaka; nic to było dla niego przebalować noc w tawernie greckiej stawiając wszystkim.
Tak by można długo zestawiać…
Obsada
Katarzyna Krzanowska
Jacek Romanowski
Twórcy
Mikołaj Grabowski reżyseria, dramaturgia i opracowanie muzyczne
Tadeusz Nyczek Scenariusz
Michał Grabowski Reżyseria światła
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 17.05.2026, g. 12:00
od 10.00 pln
czytanie
10 maja w Salonie Poezji zabrzmią tradycyjne wiersze i pieśni polskich Żydów. Scenariusz „Rodzynek z migdałami” przygotuje Halina Jarczyk. Wystąpią Marta Bizoń, Jaga Wrońska, Renata Świerczyńska, Andrzej Róg oraz Halina Jarczyk, Jacek Bylica i Oleg Dyyak.
17 maja wiersze z okazji Dnia Matki zinterpretują Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Martyna Krzysztofik i Jan Jurkowski.
24 maja w trakcie Salonu poezji romantycznej pt. „Moniuszko i Przyjaciele Romantycy” odbędzie się koncert Ensemble del Passato ze specjalnym udziałem Krzysztofa Gosztyły.
31 maja najpiękniejsze bajki dla dzieci zebrane przez Halinę Jarczyk pod wspólnym tytułem „Pewna żaba…” przeczytają Katarzyna Zawiślak-Dolny, Marcin Kobierski, Tomasz Wysocki i Jacek Beller. Dla najmłodszej widowni Salonu zaśpiewa Joanna Trafas, a na fortepianie zagra Aleksander Brzeziński.
Rezerwacja biletów: +48 12 422 40 40; rezerwacja@stary.pl
Kasa ul. Jagiellońska 1.
17 maja wiersze z okazji Dnia Matki zinterpretują Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Martyna Krzysztofik i Jan Jurkowski.
24 maja w trakcie Salonu poezji romantycznej pt. „Moniuszko i Przyjaciele Romantycy” odbędzie się koncert Ensemble del Passato ze specjalnym udziałem Krzysztofa Gosztyły.
31 maja najpiękniejsze bajki dla dzieci zebrane przez Halinę Jarczyk pod wspólnym tytułem „Pewna żaba…” przeczytają Katarzyna Zawiślak-Dolny, Marcin Kobierski, Tomasz Wysocki i Jacek Beller. Dla najmłodszej widowni Salonu zaśpiewa Joanna Trafas, a na fortepianie zagra Aleksander Brzeziński.
Rezerwacja biletów: +48 12 422 40 40; rezerwacja@stary.pl
Kasa ul. Jagiellońska 1.
Kraków 17.05.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Na motywach scenariusza Ingmara Bergmana, reż. Katarzyna Minkowska
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami.
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami.
Kraków 19.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 19.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 19.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 19.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 19.05.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
wg powieści Doroty Masłowskiej
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 35 minut bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Twórcy
Mateusz Pakuła adaptacja; dramaturgia
Marcin Chlanda scenografia
Zbigniew S. Kaleta inspicjent; sufler
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 35 minut bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Twórcy
Mateusz Pakuła adaptacja; dramaturgia
Marcin Chlanda scenografia
Zbigniew S. Kaleta inspicjent; sufler
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze
Kraków 20.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 20.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 20.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 20.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 20.05.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
wg powieści Doroty Masłowskiej
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 35 minut bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Twórcy
Mateusz Pakuła adaptacja; dramaturgia
Marcin Chlanda scenografia
Zbigniew S. Kaleta inspicjent; sufler
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 35 minut bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Twórcy
Mateusz Pakuła adaptacja; dramaturgia
Marcin Chlanda scenografia
Zbigniew S. Kaleta inspicjent; sufler
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze
Kraków 21.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 21.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 21.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 21.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 22.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 22.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 22.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 22.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 22.05.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
Spektakle
reż. Daria Kubisiak
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Kraków 23.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 23.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 23.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 23.05.2026, g. 16:00
od 50.00 pln
Spektakle
reż. Daria Kubisiak
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Kraków 23.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 23.05.2026, g. 18:00
od 70.00 pln
Paweł Demirski
reż. Remigiusz Brzyk
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa.
To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna.
Obsada:
Kamil Pudlik
Paulina Kondrak
Radosław Krzyżowski
Małgorzata Gałkowska
Roman Gancarczyk
Filip Perkowski
Bogdan Brzyski
Krzysztof Globisz
Michał Badeński
Przemysław Przestrzelski
Zbigniew W. Kaleta
Twórcy
Remigiusz Brzyk Reżyseria
Paweł Demirski Tekst
Marika Wojciechowska Scenografia i kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Reżyseria światła
Jacek Grudzień Muzyka
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
reż. Remigiusz Brzyk
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa.
To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna.
Obsada:
Kamil Pudlik
Paulina Kondrak
Radosław Krzyżowski
Małgorzata Gałkowska
Roman Gancarczyk
Filip Perkowski
Bogdan Brzyski
Krzysztof Globisz
Michał Badeński
Przemysław Przestrzelski
Zbigniew W. Kaleta
Twórcy
Remigiusz Brzyk Reżyseria
Paweł Demirski Tekst
Marika Wojciechowska Scenografia i kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Reżyseria światła
Jacek Grudzień Muzyka
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
Kraków 23.05.2026, g. 19:15
od 60.00 pln
wg Jarosława Iwaszkiewicza
reż. Agnieszka Glińska
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
1 godzina 50 minut bez przerwy
Odwiedzający Wilko po 15 latach Wiktor przegląda się we własnych wspomnieniach i podejmuje próbę zrekonstruowania siebie samego. Spotkanie z kobietami z przeszłości konfrontuje go z pustką i jałowością własnej egzystencji, doświadczenie wojenne odebrało mu zdolność przeżywania uczuć. W spektaklu jednak, tytułowe panny – siostry z Wilka, nie są tylko fantazmatem kobiecości i projekcją bohatera, zyskują własny głos i tożsamość. Agnieszka Glińska z Martą Konarzewską świadomie zawłaszczają Iwaszkiewiczowską narrację i oddają pole kobiecym bohaterkom opowiadania. Na Wiktora patrzymy ich oczyma, dowiadujemy się również, w jaki sposób czas, który upłynął, zmienił je same. Gdzie zaczyna się i kończy życie? Kiedy o sobie decydujemy? Czym jest osobista wolność i nasze życiowe wybory? – Spektakl Agnieszki Glińskiej łączy tkankę opowiadania Iwaszkiewicza z kontekstem tych pytań dziś.
Być może Jarosław Iwaszkiewicz byłby zdziwiony adaptacją swojego pięknego opowiadania w Starym Teatrze w Krakowie. Ale o tym możemy tylko przypuszczać. Pewne jest, że „Panny z Wilka” w reżyserii Agnieszki Glińskiej to bardzo ciekawa interpretacja tej prozy i świetny spektakl.
Wojciech Majcherek, onet.pl
Obsada:
Natalia Kaja Chmielewska
Aldona Grochal
Ewa Kaim
Paulina Puślednik, Paulina Kondrak **
Anna Radwan
Dorota Segda
Szymon Czacki
Adam Nawojczyk
Jacek RomanowskiRobert Ciszewski (AST), Stanisław Linowski, Mikołaj Kubacki, Maciej Charyton **
Stanisław Linowski, Michał Balicki (gościnnie) **
Przemysław Kowalski (AST), Przemysław Przestrzelski **
** rola dublowana
Twórcy
Agnieszka Glińska reżyseria / opracowanie i adaptacja
Marta Konarzewska scenariusz i adaptacja
Monika Nyckowska scenografia
Igor Nikiforow, Jerzy Rogiewicz muzyka
Jacqueline Sobiszewski reżyseria światła
Ewa Wrześniak inspicjentka / suflerka
Paulina Puślednik asystentka reżyserki
Jagna Janicka kostiumy
Anna Rogóż asystentka scenografki
Ewa Pieronkiewicz (ASP) asystentka kostiumografki
Weronika Pelczyńska konsultacje choreograficzne
Franciszek Przybylski wideo
Nagrody i wyjazdy:
Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2019 – 24. Międzynarodowy Festiwal „Konfrontacje Teatralne”, Lublin
2020 – 60. Kaliskie Spotkania Teatralne – Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2021 – 45. Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Żywa” – Nagrody indywidualne dla Ewy Kaim i Anny Radwan
2022 –48. Tyskie Spotkania Teatralne (pokaz w siedzibie)
reż. Agnieszka Glińska
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
1 godzina 50 minut bez przerwy
Odwiedzający Wilko po 15 latach Wiktor przegląda się we własnych wspomnieniach i podejmuje próbę zrekonstruowania siebie samego. Spotkanie z kobietami z przeszłości konfrontuje go z pustką i jałowością własnej egzystencji, doświadczenie wojenne odebrało mu zdolność przeżywania uczuć. W spektaklu jednak, tytułowe panny – siostry z Wilka, nie są tylko fantazmatem kobiecości i projekcją bohatera, zyskują własny głos i tożsamość. Agnieszka Glińska z Martą Konarzewską świadomie zawłaszczają Iwaszkiewiczowską narrację i oddają pole kobiecym bohaterkom opowiadania. Na Wiktora patrzymy ich oczyma, dowiadujemy się również, w jaki sposób czas, który upłynął, zmienił je same. Gdzie zaczyna się i kończy życie? Kiedy o sobie decydujemy? Czym jest osobista wolność i nasze życiowe wybory? – Spektakl Agnieszki Glińskiej łączy tkankę opowiadania Iwaszkiewicza z kontekstem tych pytań dziś.
Być może Jarosław Iwaszkiewicz byłby zdziwiony adaptacją swojego pięknego opowiadania w Starym Teatrze w Krakowie. Ale o tym możemy tylko przypuszczać. Pewne jest, że „Panny z Wilka” w reżyserii Agnieszki Glińskiej to bardzo ciekawa interpretacja tej prozy i świetny spektakl.
Wojciech Majcherek, onet.pl
Obsada:
Natalia Kaja Chmielewska
Aldona Grochal
Ewa Kaim
Paulina Puślednik, Paulina Kondrak **
Anna Radwan
Dorota Segda
Szymon Czacki
Adam Nawojczyk
Jacek RomanowskiRobert Ciszewski (AST), Stanisław Linowski, Mikołaj Kubacki, Maciej Charyton **
Stanisław Linowski, Michał Balicki (gościnnie) **
Przemysław Kowalski (AST), Przemysław Przestrzelski **
** rola dublowana
Twórcy
Agnieszka Glińska reżyseria / opracowanie i adaptacja
Marta Konarzewska scenariusz i adaptacja
Monika Nyckowska scenografia
Igor Nikiforow, Jerzy Rogiewicz muzyka
Jacqueline Sobiszewski reżyseria światła
Ewa Wrześniak inspicjentka / suflerka
Paulina Puślednik asystentka reżyserki
Jagna Janicka kostiumy
Anna Rogóż asystentka scenografki
Ewa Pieronkiewicz (ASP) asystentka kostiumografki
Weronika Pelczyńska konsultacje choreograficzne
Franciszek Przybylski wideo
Nagrody i wyjazdy:
Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2019 – 24. Międzynarodowy Festiwal „Konfrontacje Teatralne”, Lublin
2020 – 60. Kaliskie Spotkania Teatralne – Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2021 – 45. Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Żywa” – Nagrody indywidualne dla Ewy Kaim i Anny Radwan
2022 –48. Tyskie Spotkania Teatralne (pokaz w siedzibie)
Kraków 24.05.2026, g. 12:00
od 10.00 pln
czytanie
10 maja w Salonie Poezji zabrzmią tradycyjne wiersze i pieśni polskich Żydów. Scenariusz „Rodzynek z migdałami” przygotuje Halina Jarczyk. Wystąpią Marta Bizoń, Jaga Wrońska, Renata Świerczyńska, Andrzej Róg oraz Halina Jarczyk, Jacek Bylica i Oleg Dyyak.
17 maja wiersze z okazji Dnia Matki zinterpretują Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Martyna Krzysztofik i Jan Jurkowski.
24 maja w trakcie Salonu poezji romantycznej pt. „Moniuszko i Przyjaciele Romantycy” odbędzie się koncert Ensemble del Passato ze specjalnym udziałem Krzysztofa Gosztyły.
31 maja najpiękniejsze bajki dla dzieci zebrane przez Halinę Jarczyk pod wspólnym tytułem „Pewna żaba…” przeczytają Katarzyna Zawiślak-Dolny, Marcin Kobierski, Tomasz Wysocki i Jacek Beller. Dla najmłodszej widowni Salonu zaśpiewa Joanna Trafas, a na fortepianie zagra Aleksander Brzeziński.
Rezerwacja biletów: +48 12 422 40 40; rezerwacja@stary.pl
Kasa ul. Jagiellońska 1.
17 maja wiersze z okazji Dnia Matki zinterpretują Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Martyna Krzysztofik i Jan Jurkowski.
24 maja w trakcie Salonu poezji romantycznej pt. „Moniuszko i Przyjaciele Romantycy” odbędzie się koncert Ensemble del Passato ze specjalnym udziałem Krzysztofa Gosztyły.
31 maja najpiękniejsze bajki dla dzieci zebrane przez Halinę Jarczyk pod wspólnym tytułem „Pewna żaba…” przeczytają Katarzyna Zawiślak-Dolny, Marcin Kobierski, Tomasz Wysocki i Jacek Beller. Dla najmłodszej widowni Salonu zaśpiewa Joanna Trafas, a na fortepianie zagra Aleksander Brzeziński.
Rezerwacja biletów: +48 12 422 40 40; rezerwacja@stary.pl
Kasa ul. Jagiellońska 1.
Kraków 24.05.2026, g. 16:00
od 50.00 pln
Spektakle
reż. Daria Kubisiak
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Kraków 24.05.2026, g. 18:00
od 70.00 pln
Paweł Demirski
reż. Remigiusz Brzyk
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa.
To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna.
Obsada:
Kamil Pudlik
Paulina Kondrak
Radosław Krzyżowski
Małgorzata Gałkowska
Roman Gancarczyk
Filip Perkowski
Bogdan Brzyski
Krzysztof Globisz
Michał Badeński
Przemysław Przestrzelski
Zbigniew W. Kaleta
Twórcy
Remigiusz Brzyk Reżyseria
Paweł Demirski Tekst
Marika Wojciechowska Scenografia i kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Reżyseria światła
Jacek Grudzień Muzyka
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
reż. Remigiusz Brzyk
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa.
To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna.
Obsada:
Kamil Pudlik
Paulina Kondrak
Radosław Krzyżowski
Małgorzata Gałkowska
Roman Gancarczyk
Filip Perkowski
Bogdan Brzyski
Krzysztof Globisz
Michał Badeński
Przemysław Przestrzelski
Zbigniew W. Kaleta
Twórcy
Remigiusz Brzyk Reżyseria
Paweł Demirski Tekst
Marika Wojciechowska Scenografia i kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Reżyseria światła
Jacek Grudzień Muzyka
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
Kraków 24.05.2026, g. 19:15
od 60.00 pln
wg Jarosława Iwaszkiewicza
reż. Agnieszka Glińska
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
1 godzina 50 minut bez przerwy
Odwiedzający Wilko po 15 latach Wiktor przegląda się we własnych wspomnieniach i podejmuje próbę zrekonstruowania siebie samego. Spotkanie z kobietami z przeszłości konfrontuje go z pustką i jałowością własnej egzystencji, doświadczenie wojenne odebrało mu zdolność przeżywania uczuć. W spektaklu jednak, tytułowe panny – siostry z Wilka, nie są tylko fantazmatem kobiecości i projekcją bohatera, zyskują własny głos i tożsamość. Agnieszka Glińska z Martą Konarzewską świadomie zawłaszczają Iwaszkiewiczowską narrację i oddają pole kobiecym bohaterkom opowiadania. Na Wiktora patrzymy ich oczyma, dowiadujemy się również, w jaki sposób czas, który upłynął, zmienił je same. Gdzie zaczyna się i kończy życie? Kiedy o sobie decydujemy? Czym jest osobista wolność i nasze życiowe wybory? – Spektakl Agnieszki Glińskiej łączy tkankę opowiadania Iwaszkiewicza z kontekstem tych pytań dziś.
Być może Jarosław Iwaszkiewicz byłby zdziwiony adaptacją swojego pięknego opowiadania w Starym Teatrze w Krakowie. Ale o tym możemy tylko przypuszczać. Pewne jest, że „Panny z Wilka” w reżyserii Agnieszki Glińskiej to bardzo ciekawa interpretacja tej prozy i świetny spektakl.
Wojciech Majcherek, onet.pl
Obsada:
Natalia Kaja Chmielewska
Aldona Grochal
Ewa Kaim
Paulina Puślednik, Paulina Kondrak **
Anna Radwan
Dorota Segda
Szymon Czacki
Adam Nawojczyk
Jacek RomanowskiRobert Ciszewski (AST), Stanisław Linowski, Mikołaj Kubacki, Maciej Charyton **
Stanisław Linowski, Michał Balicki (gościnnie) **
Przemysław Kowalski (AST), Przemysław Przestrzelski **
** rola dublowana
Twórcy
Agnieszka Glińska reżyseria / opracowanie i adaptacja
Marta Konarzewska scenariusz i adaptacja
Monika Nyckowska scenografia
Igor Nikiforow, Jerzy Rogiewicz muzyka
Jacqueline Sobiszewski reżyseria światła
Ewa Wrześniak inspicjentka / suflerka
Paulina Puślednik asystentka reżyserki
Jagna Janicka kostiumy
Anna Rogóż asystentka scenografki
Ewa Pieronkiewicz (ASP) asystentka kostiumografki
Weronika Pelczyńska konsultacje choreograficzne
Franciszek Przybylski wideo
Nagrody i wyjazdy:
Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2019 – 24. Międzynarodowy Festiwal „Konfrontacje Teatralne”, Lublin
2020 – 60. Kaliskie Spotkania Teatralne – Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2021 – 45. Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Żywa” – Nagrody indywidualne dla Ewy Kaim i Anny Radwan
2022 –48. Tyskie Spotkania Teatralne (pokaz w siedzibie)
reż. Agnieszka Glińska
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
1 godzina 50 minut bez przerwy
Odwiedzający Wilko po 15 latach Wiktor przegląda się we własnych wspomnieniach i podejmuje próbę zrekonstruowania siebie samego. Spotkanie z kobietami z przeszłości konfrontuje go z pustką i jałowością własnej egzystencji, doświadczenie wojenne odebrało mu zdolność przeżywania uczuć. W spektaklu jednak, tytułowe panny – siostry z Wilka, nie są tylko fantazmatem kobiecości i projekcją bohatera, zyskują własny głos i tożsamość. Agnieszka Glińska z Martą Konarzewską świadomie zawłaszczają Iwaszkiewiczowską narrację i oddają pole kobiecym bohaterkom opowiadania. Na Wiktora patrzymy ich oczyma, dowiadujemy się również, w jaki sposób czas, który upłynął, zmienił je same. Gdzie zaczyna się i kończy życie? Kiedy o sobie decydujemy? Czym jest osobista wolność i nasze życiowe wybory? – Spektakl Agnieszki Glińskiej łączy tkankę opowiadania Iwaszkiewicza z kontekstem tych pytań dziś.
Być może Jarosław Iwaszkiewicz byłby zdziwiony adaptacją swojego pięknego opowiadania w Starym Teatrze w Krakowie. Ale o tym możemy tylko przypuszczać. Pewne jest, że „Panny z Wilka” w reżyserii Agnieszki Glińskiej to bardzo ciekawa interpretacja tej prozy i świetny spektakl.
Wojciech Majcherek, onet.pl
Obsada:
Natalia Kaja Chmielewska
Aldona Grochal
Ewa Kaim
Paulina Puślednik, Paulina Kondrak **
Anna Radwan
Dorota Segda
Szymon Czacki
Adam Nawojczyk
Jacek RomanowskiRobert Ciszewski (AST), Stanisław Linowski, Mikołaj Kubacki, Maciej Charyton **
Stanisław Linowski, Michał Balicki (gościnnie) **
Przemysław Kowalski (AST), Przemysław Przestrzelski **
** rola dublowana
Twórcy
Agnieszka Glińska reżyseria / opracowanie i adaptacja
Marta Konarzewska scenariusz i adaptacja
Monika Nyckowska scenografia
Igor Nikiforow, Jerzy Rogiewicz muzyka
Jacqueline Sobiszewski reżyseria światła
Ewa Wrześniak inspicjentka / suflerka
Paulina Puślednik asystentka reżyserki
Jagna Janicka kostiumy
Anna Rogóż asystentka scenografki
Ewa Pieronkiewicz (ASP) asystentka kostiumografki
Weronika Pelczyńska konsultacje choreograficzne
Franciszek Przybylski wideo
Nagrody i wyjazdy:
Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2019 – 24. Międzynarodowy Festiwal „Konfrontacje Teatralne”, Lublin
2020 – 60. Kaliskie Spotkania Teatralne – Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2021 – 45. Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Żywa” – Nagrody indywidualne dla Ewy Kaim i Anny Radwan
2022 –48. Tyskie Spotkania Teatralne (pokaz w siedzibie)
Kraków 26.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 26.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 26.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 26.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 26.05.2026, g. 18:00
od 70.00 pln
Paweł Demirski
reż. Remigiusz Brzyk
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa.
To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna.
Obsada:
Kamil Pudlik
Paulina Kondrak
Radosław Krzyżowski
Małgorzata Gałkowska
Roman Gancarczyk
Filip Perkowski
Bogdan Brzyski
Krzysztof Globisz
Michał Badeński
Przemysław Przestrzelski
Zbigniew W. Kaleta
Twórcy
Remigiusz Brzyk Reżyseria
Paweł Demirski Tekst
Marika Wojciechowska Scenografia i kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Reżyseria światła
Jacek Grudzień Muzyka
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
reż. Remigiusz Brzyk
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa.
To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna.
Obsada:
Kamil Pudlik
Paulina Kondrak
Radosław Krzyżowski
Małgorzata Gałkowska
Roman Gancarczyk
Filip Perkowski
Bogdan Brzyski
Krzysztof Globisz
Michał Badeński
Przemysław Przestrzelski
Zbigniew W. Kaleta
Twórcy
Remigiusz Brzyk Reżyseria
Paweł Demirski Tekst
Marika Wojciechowska Scenografia i kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Reżyseria światła
Jacek Grudzień Muzyka
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
Kraków 26.05.2026, g. 19:15
od 60.00 pln
wg Jarosława Iwaszkiewicza
reż. Agnieszka Glińska
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
1 godzina 50 minut bez przerwy
Odwiedzający Wilko po 15 latach Wiktor przegląda się we własnych wspomnieniach i podejmuje próbę zrekonstruowania siebie samego. Spotkanie z kobietami z przeszłości konfrontuje go z pustką i jałowością własnej egzystencji, doświadczenie wojenne odebrało mu zdolność przeżywania uczuć. W spektaklu jednak, tytułowe panny – siostry z Wilka, nie są tylko fantazmatem kobiecości i projekcją bohatera, zyskują własny głos i tożsamość. Agnieszka Glińska z Martą Konarzewską świadomie zawłaszczają Iwaszkiewiczowską narrację i oddają pole kobiecym bohaterkom opowiadania. Na Wiktora patrzymy ich oczyma, dowiadujemy się również, w jaki sposób czas, który upłynął, zmienił je same. Gdzie zaczyna się i kończy życie? Kiedy o sobie decydujemy? Czym jest osobista wolność i nasze życiowe wybory? – Spektakl Agnieszki Glińskiej łączy tkankę opowiadania Iwaszkiewicza z kontekstem tych pytań dziś.
Być może Jarosław Iwaszkiewicz byłby zdziwiony adaptacją swojego pięknego opowiadania w Starym Teatrze w Krakowie. Ale o tym możemy tylko przypuszczać. Pewne jest, że „Panny z Wilka” w reżyserii Agnieszki Glińskiej to bardzo ciekawa interpretacja tej prozy i świetny spektakl.
Wojciech Majcherek, onet.pl
Obsada:
Natalia Kaja Chmielewska
Aldona Grochal
Ewa Kaim
Paulina Puślednik, Paulina Kondrak **
Anna Radwan
Dorota Segda
Szymon Czacki
Adam Nawojczyk
Jacek RomanowskiRobert Ciszewski (AST), Stanisław Linowski, Mikołaj Kubacki, Maciej Charyton **
Stanisław Linowski, Michał Balicki (gościnnie) **
Przemysław Kowalski (AST), Przemysław Przestrzelski **
** rola dublowana
Twórcy
Agnieszka Glińska reżyseria / opracowanie i adaptacja
Marta Konarzewska scenariusz i adaptacja
Monika Nyckowska scenografia
Igor Nikiforow, Jerzy Rogiewicz muzyka
Jacqueline Sobiszewski reżyseria światła
Ewa Wrześniak inspicjentka / suflerka
Paulina Puślednik asystentka reżyserki
Jagna Janicka kostiumy
Anna Rogóż asystentka scenografki
Ewa Pieronkiewicz (ASP) asystentka kostiumografki
Weronika Pelczyńska konsultacje choreograficzne
Franciszek Przybylski wideo
Nagrody i wyjazdy:
Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2019 – 24. Międzynarodowy Festiwal „Konfrontacje Teatralne”, Lublin
2020 – 60. Kaliskie Spotkania Teatralne – Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2021 – 45. Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Żywa” – Nagrody indywidualne dla Ewy Kaim i Anny Radwan
2022 –48. Tyskie Spotkania Teatralne (pokaz w siedzibie)
reż. Agnieszka Glińska
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
1 godzina 50 minut bez przerwy
Odwiedzający Wilko po 15 latach Wiktor przegląda się we własnych wspomnieniach i podejmuje próbę zrekonstruowania siebie samego. Spotkanie z kobietami z przeszłości konfrontuje go z pustką i jałowością własnej egzystencji, doświadczenie wojenne odebrało mu zdolność przeżywania uczuć. W spektaklu jednak, tytułowe panny – siostry z Wilka, nie są tylko fantazmatem kobiecości i projekcją bohatera, zyskują własny głos i tożsamość. Agnieszka Glińska z Martą Konarzewską świadomie zawłaszczają Iwaszkiewiczowską narrację i oddają pole kobiecym bohaterkom opowiadania. Na Wiktora patrzymy ich oczyma, dowiadujemy się również, w jaki sposób czas, który upłynął, zmienił je same. Gdzie zaczyna się i kończy życie? Kiedy o sobie decydujemy? Czym jest osobista wolność i nasze życiowe wybory? – Spektakl Agnieszki Glińskiej łączy tkankę opowiadania Iwaszkiewicza z kontekstem tych pytań dziś.
Być może Jarosław Iwaszkiewicz byłby zdziwiony adaptacją swojego pięknego opowiadania w Starym Teatrze w Krakowie. Ale o tym możemy tylko przypuszczać. Pewne jest, że „Panny z Wilka” w reżyserii Agnieszki Glińskiej to bardzo ciekawa interpretacja tej prozy i świetny spektakl.
Wojciech Majcherek, onet.pl
Obsada:
Natalia Kaja Chmielewska
Aldona Grochal
Ewa Kaim
Paulina Puślednik, Paulina Kondrak **
Anna Radwan
Dorota Segda
Szymon Czacki
Adam Nawojczyk
Jacek RomanowskiRobert Ciszewski (AST), Stanisław Linowski, Mikołaj Kubacki, Maciej Charyton **
Stanisław Linowski, Michał Balicki (gościnnie) **
Przemysław Kowalski (AST), Przemysław Przestrzelski **
** rola dublowana
Twórcy
Agnieszka Glińska reżyseria / opracowanie i adaptacja
Marta Konarzewska scenariusz i adaptacja
Monika Nyckowska scenografia
Igor Nikiforow, Jerzy Rogiewicz muzyka
Jacqueline Sobiszewski reżyseria światła
Ewa Wrześniak inspicjentka / suflerka
Paulina Puślednik asystentka reżyserki
Jagna Janicka kostiumy
Anna Rogóż asystentka scenografki
Ewa Pieronkiewicz (ASP) asystentka kostiumografki
Weronika Pelczyńska konsultacje choreograficzne
Franciszek Przybylski wideo
Nagrody i wyjazdy:
Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2019 – 24. Międzynarodowy Festiwal „Konfrontacje Teatralne”, Lublin
2020 – 60. Kaliskie Spotkania Teatralne – Nagroda specjalna za zbiorowy portret kobiecości dla Kai Chmielewskiej, Aldony Grochal, Ewy Kaim, Pauliny Puślednik, Anny Radwan i Doroty Segdy
2021 – 45. Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Żywa” – Nagrody indywidualne dla Ewy Kaim i Anny Radwan
2022 –48. Tyskie Spotkania Teatralne (pokaz w siedzibie)
Kraków 27.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 27.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 27.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 27.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 27.05.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
Spektakle
na motywach sztuki Stanisława Ignacego Witkiewicza
reż. Justyna Sobczyk
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 2 godziny 30 minut 1 przerwa
„Nie będziemy gadać niepotrzebnych rzeczy, hej!” – słynna fraza z Szewców Witkacego w spektaklu Justyny Sobczyk staje się preludium niezwykłego koncertu na „3 maszyny do szycia, szydło i szpilor” w wykonaniu Sajetana – Michała Majnicza i dwóch Czeladników – Szymona Czackiego i Martyny Krzysztofik, którzy raz po raz skarżą się na trzecioplanowe role, które przypadły im w udziale w spektaklu. Wydobywając z nietypowych instrumentów dźwięki o różnym tempie i natężeniu, na tle ołtarza w kształcie mandali przyozdobionego butami aktorów Starego Teatru, skandują oni witkacowską frazę do momentu, kiedy w obszar gry wkraczają kolejni „nosiciele” witkacowskich ról (Małgorzata Zawadzka, Radosław Krzyżowski), a także aktorzy z niepełnosprawnościami, partnerujący zawodowcom na scenie, nieustannie ingerujący w żywą tkankę przedstawienia. Dynamiczny spektakl, oparty w dużej mierze na improwizacjach, oscyluje między prawdą bezpośredniego wyznania a literacką fikcją. Nawiązując do legendarnych inscenizacji dramatu w Starym Teatrze (m.in. poprzez obecność Krzysztofa Globisza w finale), stawia pytanie, kto i dlaczego może stać się aktorem i jaki jest sens tej pracy. Odejście od normy, odmowa podporządkowania się sytuacji scenicznej, znamionująca formę dramatu Witkacego, pozwala twórcom odsłonić maszynę kapitalizmu, w której teatr jest jednym z trybów produkowania społecznego uznania. Ten rodzaj społecznej maszynerii wciąż decyduje o tym, kogo w teatrze możemy oglądać i jakie grupy społeczne mogą w nim być reprezentowane.
Pod pewnymi względami „Szewcy” przypominają (…) próbę wejścia w szamański trans. Opartą i na poszukiwaniach właściwego rytmu i na eskalacji najbardziej gwałtownych emocji. Od „muzyki” stukających obcasów i maszyn do szycia do szalonej, wręcz punkowej kontestacji „but się rodzi” (kłaniają się też „Misiowie puszyści” Siekiery). Łukasz Badula, kulturaonline.pl
Obsada:
Szymon Czacki Czeladnik II
Krzysztof Globisz Hiper-Robociarz
Radosław Krzyżowski Księżna Irina Wsiewołodowna Zbereźnicka-Podberezka
Michał Majnicz Sajetan Tempe
Małgorzata Zawadzka Prokurator Robert Scurvy
Martyna Krzysztofik, Monika Frajczyk (gościnnie) Czeladnik I **
Anna Komorek Bosa Dziewczyna
Ireneusz Buchich de Divan Fierdusieńko
Paweł Kudasiewicz Gnębon Puczymorda
** rola dublowana
Twórcy:
Justyna Lipko-Konieczna - dramaturgia
Justyna Sobczyk, Justyna Lipko-Konieczna - adaptacja
Justyna Łagowska - scenografia, kostiumy, reż. światła
Dominik Strycharski - muzyka
Justyna Wielgus - choreografia
Ewa Wrześniak - inspicjent, sufler, asystent reżysera
reż. Justyna Sobczyk
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 2 godziny 30 minut 1 przerwa
„Nie będziemy gadać niepotrzebnych rzeczy, hej!” – słynna fraza z Szewców Witkacego w spektaklu Justyny Sobczyk staje się preludium niezwykłego koncertu na „3 maszyny do szycia, szydło i szpilor” w wykonaniu Sajetana – Michała Majnicza i dwóch Czeladników – Szymona Czackiego i Martyny Krzysztofik, którzy raz po raz skarżą się na trzecioplanowe role, które przypadły im w udziale w spektaklu. Wydobywając z nietypowych instrumentów dźwięki o różnym tempie i natężeniu, na tle ołtarza w kształcie mandali przyozdobionego butami aktorów Starego Teatru, skandują oni witkacowską frazę do momentu, kiedy w obszar gry wkraczają kolejni „nosiciele” witkacowskich ról (Małgorzata Zawadzka, Radosław Krzyżowski), a także aktorzy z niepełnosprawnościami, partnerujący zawodowcom na scenie, nieustannie ingerujący w żywą tkankę przedstawienia. Dynamiczny spektakl, oparty w dużej mierze na improwizacjach, oscyluje między prawdą bezpośredniego wyznania a literacką fikcją. Nawiązując do legendarnych inscenizacji dramatu w Starym Teatrze (m.in. poprzez obecność Krzysztofa Globisza w finale), stawia pytanie, kto i dlaczego może stać się aktorem i jaki jest sens tej pracy. Odejście od normy, odmowa podporządkowania się sytuacji scenicznej, znamionująca formę dramatu Witkacego, pozwala twórcom odsłonić maszynę kapitalizmu, w której teatr jest jednym z trybów produkowania społecznego uznania. Ten rodzaj społecznej maszynerii wciąż decyduje o tym, kogo w teatrze możemy oglądać i jakie grupy społeczne mogą w nim być reprezentowane.
Pod pewnymi względami „Szewcy” przypominają (…) próbę wejścia w szamański trans. Opartą i na poszukiwaniach właściwego rytmu i na eskalacji najbardziej gwałtownych emocji. Od „muzyki” stukających obcasów i maszyn do szycia do szalonej, wręcz punkowej kontestacji „but się rodzi” (kłaniają się też „Misiowie puszyści” Siekiery). Łukasz Badula, kulturaonline.pl
Obsada:
Szymon Czacki Czeladnik II
Krzysztof Globisz Hiper-Robociarz
Radosław Krzyżowski Księżna Irina Wsiewołodowna Zbereźnicka-Podberezka
Michał Majnicz Sajetan Tempe
Małgorzata Zawadzka Prokurator Robert Scurvy
Martyna Krzysztofik, Monika Frajczyk (gościnnie) Czeladnik I **
Anna Komorek Bosa Dziewczyna
Ireneusz Buchich de Divan Fierdusieńko
Paweł Kudasiewicz Gnębon Puczymorda
** rola dublowana
Twórcy:
Justyna Lipko-Konieczna - dramaturgia
Justyna Sobczyk, Justyna Lipko-Konieczna - adaptacja
Justyna Łagowska - scenografia, kostiumy, reż. światła
Dominik Strycharski - muzyka
Justyna Wielgus - choreografia
Ewa Wrześniak - inspicjent, sufler, asystent reżysera
Kraków 28.05.2026, g. 10:00
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 28.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 28.05.2026, g. 12:30
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 28.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 28.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 28.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 28.05.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
Spektakle
na motywach sztuki Stanisława Ignacego Witkiewicza
reż. Justyna Sobczyk
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 2 godziny 30 minut 1 przerwa
„Nie będziemy gadać niepotrzebnych rzeczy, hej!” – słynna fraza z Szewców Witkacego w spektaklu Justyny Sobczyk staje się preludium niezwykłego koncertu na „3 maszyny do szycia, szydło i szpilor” w wykonaniu Sajetana – Michała Majnicza i dwóch Czeladników – Szymona Czackiego i Martyny Krzysztofik, którzy raz po raz skarżą się na trzecioplanowe role, które przypadły im w udziale w spektaklu. Wydobywając z nietypowych instrumentów dźwięki o różnym tempie i natężeniu, na tle ołtarza w kształcie mandali przyozdobionego butami aktorów Starego Teatru, skandują oni witkacowską frazę do momentu, kiedy w obszar gry wkraczają kolejni „nosiciele” witkacowskich ról (Małgorzata Zawadzka, Radosław Krzyżowski), a także aktorzy z niepełnosprawnościami, partnerujący zawodowcom na scenie, nieustannie ingerujący w żywą tkankę przedstawienia. Dynamiczny spektakl, oparty w dużej mierze na improwizacjach, oscyluje między prawdą bezpośredniego wyznania a literacką fikcją. Nawiązując do legendarnych inscenizacji dramatu w Starym Teatrze (m.in. poprzez obecność Krzysztofa Globisza w finale), stawia pytanie, kto i dlaczego może stać się aktorem i jaki jest sens tej pracy. Odejście od normy, odmowa podporządkowania się sytuacji scenicznej, znamionująca formę dramatu Witkacego, pozwala twórcom odsłonić maszynę kapitalizmu, w której teatr jest jednym z trybów produkowania społecznego uznania. Ten rodzaj społecznej maszynerii wciąż decyduje o tym, kogo w teatrze możemy oglądać i jakie grupy społeczne mogą w nim być reprezentowane.
Pod pewnymi względami „Szewcy” przypominają (…) próbę wejścia w szamański trans. Opartą i na poszukiwaniach właściwego rytmu i na eskalacji najbardziej gwałtownych emocji. Od „muzyki” stukających obcasów i maszyn do szycia do szalonej, wręcz punkowej kontestacji „but się rodzi” (kłaniają się też „Misiowie puszyści” Siekiery). Łukasz Badula, kulturaonline.pl
Obsada:
Szymon Czacki Czeladnik II
Krzysztof Globisz Hiper-Robociarz
Radosław Krzyżowski Księżna Irina Wsiewołodowna Zbereźnicka-Podberezka
Michał Majnicz Sajetan Tempe
Małgorzata Zawadzka Prokurator Robert Scurvy
Martyna Krzysztofik, Monika Frajczyk (gościnnie) Czeladnik I **
Anna Komorek Bosa Dziewczyna
Ireneusz Buchich de Divan Fierdusieńko
Paweł Kudasiewicz Gnębon Puczymorda
** rola dublowana
Twórcy:
Justyna Lipko-Konieczna - dramaturgia
Justyna Sobczyk, Justyna Lipko-Konieczna - adaptacja
Justyna Łagowska - scenografia, kostiumy, reż. światła
Dominik Strycharski - muzyka
Justyna Wielgus - choreografia
Ewa Wrześniak - inspicjent, sufler, asystent reżysera
reż. Justyna Sobczyk
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 2 godziny 30 minut 1 przerwa
„Nie będziemy gadać niepotrzebnych rzeczy, hej!” – słynna fraza z Szewców Witkacego w spektaklu Justyny Sobczyk staje się preludium niezwykłego koncertu na „3 maszyny do szycia, szydło i szpilor” w wykonaniu Sajetana – Michała Majnicza i dwóch Czeladników – Szymona Czackiego i Martyny Krzysztofik, którzy raz po raz skarżą się na trzecioplanowe role, które przypadły im w udziale w spektaklu. Wydobywając z nietypowych instrumentów dźwięki o różnym tempie i natężeniu, na tle ołtarza w kształcie mandali przyozdobionego butami aktorów Starego Teatru, skandują oni witkacowską frazę do momentu, kiedy w obszar gry wkraczają kolejni „nosiciele” witkacowskich ról (Małgorzata Zawadzka, Radosław Krzyżowski), a także aktorzy z niepełnosprawnościami, partnerujący zawodowcom na scenie, nieustannie ingerujący w żywą tkankę przedstawienia. Dynamiczny spektakl, oparty w dużej mierze na improwizacjach, oscyluje między prawdą bezpośredniego wyznania a literacką fikcją. Nawiązując do legendarnych inscenizacji dramatu w Starym Teatrze (m.in. poprzez obecność Krzysztofa Globisza w finale), stawia pytanie, kto i dlaczego może stać się aktorem i jaki jest sens tej pracy. Odejście od normy, odmowa podporządkowania się sytuacji scenicznej, znamionująca formę dramatu Witkacego, pozwala twórcom odsłonić maszynę kapitalizmu, w której teatr jest jednym z trybów produkowania społecznego uznania. Ten rodzaj społecznej maszynerii wciąż decyduje o tym, kogo w teatrze możemy oglądać i jakie grupy społeczne mogą w nim być reprezentowane.
Pod pewnymi względami „Szewcy” przypominają (…) próbę wejścia w szamański trans. Opartą i na poszukiwaniach właściwego rytmu i na eskalacji najbardziej gwałtownych emocji. Od „muzyki” stukających obcasów i maszyn do szycia do szalonej, wręcz punkowej kontestacji „but się rodzi” (kłaniają się też „Misiowie puszyści” Siekiery). Łukasz Badula, kulturaonline.pl
Obsada:
Szymon Czacki Czeladnik II
Krzysztof Globisz Hiper-Robociarz
Radosław Krzyżowski Księżna Irina Wsiewołodowna Zbereźnicka-Podberezka
Michał Majnicz Sajetan Tempe
Małgorzata Zawadzka Prokurator Robert Scurvy
Martyna Krzysztofik, Monika Frajczyk (gościnnie) Czeladnik I **
Anna Komorek Bosa Dziewczyna
Ireneusz Buchich de Divan Fierdusieńko
Paweł Kudasiewicz Gnębon Puczymorda
** rola dublowana
Twórcy:
Justyna Lipko-Konieczna - dramaturgia
Justyna Sobczyk, Justyna Lipko-Konieczna - adaptacja
Justyna Łagowska - scenografia, kostiumy, reż. światła
Dominik Strycharski - muzyka
Justyna Wielgus - choreografia
Ewa Wrześniak - inspicjent, sufler, asystent reżysera
Kraków 29.05.2026, g. 10:00
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 29.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 29.05.2026, g. 12:30
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 29.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 29.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 29.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 29.05.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Kraków 29.05.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Mateusz Górniak
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
Obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki
Twórcy
Michał Borczuch Reżyseria
Mateusz Górniak Tekst | dramaturgia
Dorota Nawrot Scenografia | kostiumy
Bartosz Dziadosz Muzyka
Robert Mleczko Reżyseria świateł | video
Paweł Sakowicz Choreografia
Julia Lizurek Asystentka reżysera
Eliasz Niezgoda (WRD) Asystent reżysera i kompozytora
Jakub Katarzyński Operator kamery
Katarzyna Gaweł Inspicjentka
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
Obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki
Twórcy
Michał Borczuch Reżyseria
Mateusz Górniak Tekst | dramaturgia
Dorota Nawrot Scenografia | kostiumy
Bartosz Dziadosz Muzyka
Robert Mleczko Reżyseria świateł | video
Paweł Sakowicz Choreografia
Julia Lizurek Asystentka reżysera
Eliasz Niezgoda (WRD) Asystent reżysera i kompozytora
Jakub Katarzyński Operator kamery
Katarzyna Gaweł Inspicjentka
Kraków 30.05.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 30.05.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 30.05.2026, g. 15:00
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 30.05.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 30.05.2026, g. 16:00
od 60.00 pln
Spektakle
Mateusz Górniak
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
Obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki
Twórcy
Michał Borczuch Reżyseria
Mateusz Górniak Tekst | dramaturgia
Dorota Nawrot Scenografia | kostiumy
Bartosz Dziadosz Muzyka
Robert Mleczko Reżyseria świateł | video
Paweł Sakowicz Choreografia
Julia Lizurek Asystentka reżysera
Eliasz Niezgoda (WRD) Asystent reżysera i kompozytora
Jakub Katarzyński Operator kamery
Katarzyna Gaweł Inspicjentka
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
Obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki
Twórcy
Michał Borczuch Reżyseria
Mateusz Górniak Tekst | dramaturgia
Dorota Nawrot Scenografia | kostiumy
Bartosz Dziadosz Muzyka
Robert Mleczko Reżyseria świateł | video
Paweł Sakowicz Choreografia
Julia Lizurek Asystentka reżysera
Eliasz Niezgoda (WRD) Asystent reżysera i kompozytora
Jakub Katarzyński Operator kamery
Katarzyna Gaweł Inspicjentka
Kraków 30.05.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 30.05.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Kraków 31.05.2026, g. 12:00
od 10.00 pln
czytanie
10 maja w Salonie Poezji zabrzmią tradycyjne wiersze i pieśni polskich Żydów. Scenariusz „Rodzynek z migdałami” przygotuje Halina Jarczyk. Wystąpią Marta Bizoń, Jaga Wrońska, Renata Świerczyńska, Andrzej Róg oraz Halina Jarczyk, Jacek Bylica i Oleg Dyyak.
17 maja wiersze z okazji Dnia Matki zinterpretują Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Martyna Krzysztofik i Jan Jurkowski.
24 maja w trakcie Salonu poezji romantycznej pt. „Moniuszko i Przyjaciele Romantycy” odbędzie się koncert Ensemble del Passato ze specjalnym udziałem Krzysztofa Gosztyły.
31 maja najpiękniejsze bajki dla dzieci zebrane przez Halinę Jarczyk pod wspólnym tytułem „Pewna żaba…” przeczytają Katarzyna Zawiślak-Dolny, Marcin Kobierski, Tomasz Wysocki i Jacek Beller. Dla najmłodszej widowni Salonu zaśpiewa Joanna Trafas, a na fortepianie zagra Aleksander Brzeziński.
Rezerwacja biletów: +48 12 422 40 40; rezerwacja@stary.pl
Kasa ul. Jagiellońska 1.
17 maja wiersze z okazji Dnia Matki zinterpretują Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Martyna Krzysztofik i Jan Jurkowski.
24 maja w trakcie Salonu poezji romantycznej pt. „Moniuszko i Przyjaciele Romantycy” odbędzie się koncert Ensemble del Passato ze specjalnym udziałem Krzysztofa Gosztyły.
31 maja najpiękniejsze bajki dla dzieci zebrane przez Halinę Jarczyk pod wspólnym tytułem „Pewna żaba…” przeczytają Katarzyna Zawiślak-Dolny, Marcin Kobierski, Tomasz Wysocki i Jacek Beller. Dla najmłodszej widowni Salonu zaśpiewa Joanna Trafas, a na fortepianie zagra Aleksander Brzeziński.
Rezerwacja biletów: +48 12 422 40 40; rezerwacja@stary.pl
Kasa ul. Jagiellońska 1.
Kraków 31.05.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Kraków 31.05.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Mateusz Górniak
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
Obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki
Twórcy
Michał Borczuch Reżyseria
Mateusz Górniak Tekst | dramaturgia
Dorota Nawrot Scenografia | kostiumy
Bartosz Dziadosz Muzyka
Robert Mleczko Reżyseria świateł | video
Paweł Sakowicz Choreografia
Julia Lizurek Asystentka reżysera
Eliasz Niezgoda (WRD) Asystent reżysera i kompozytora
Jakub Katarzyński Operator kamery
Katarzyna Gaweł Inspicjentka
reż. Michał Borczuch
Scena Kameralna ul. Starowiślna 21
Czas trwania: 2 godz. 40 minut
„Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy?
„Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu. (…) Wszyscy grają wspaniale, tworząc postaci i obrazy zostające pod powieką”. (Tomasz Domagała, DOMAGAŁAsięKULTURY)
Uwaga:
W spektaklu pojawia się drastyczny i wulgarny język, światło stroboskopowe, na scenie są palone papierosy.
Nagrody: listopad 2025 – Marka Radia Kraków
Obsada
Iwona Budner
Urszula Kiebzak
Aleksandra Nowosadko
Małgorzata Zawadzka
Michał Badeński
Bogdan Brzyski
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Kamil Pudlik
Krzysztof Zawadzki
Twórcy
Michał Borczuch Reżyseria
Mateusz Górniak Tekst | dramaturgia
Dorota Nawrot Scenografia | kostiumy
Bartosz Dziadosz Muzyka
Robert Mleczko Reżyseria świateł | video
Paweł Sakowicz Choreografia
Julia Lizurek Asystentka reżysera
Eliasz Niezgoda (WRD) Asystent reżysera i kompozytora
Jakub Katarzyński Operator kamery
Katarzyna Gaweł Inspicjentka