Książka Fenomen Starego Teatru
Narodowy Stary Teatr to dla wielu niebywale ważne, a nawet „kultowe” miejsce i to z bardzo różnych powodów. Książka Fenomen Starego Teatru kreśli barwny portret tej instytucji – jej budynku, zespołu, legendarnych spektakli czy poszczególnych Dyrekcji. Na bogato ilustrowane, efektowne graficznie wydawnictwo składa się szereg artykułów wybitnych znawczyń i znawców teatru, którzy przyjrzeli się poszczególnym okresom i zjawiskom w historii naszej sceny. Nawet jeśli fenomen, o którym mówimy, wymyka się prostym definicjom i uchwytny jest jedynie z perspektywy publiczności zasiadającej na widowni, to nie oznacza to, że nie warto podjąć próby szerszego spojrzenia na historię naszej Sceny. Choćby po to, by móc współtworzyć kolejne jej rozdziały.
W 2021 roku, pośród kolejnej fali pandemii, świętowaliśmy jubileusz 240-lecia powstania Narodowego Starego Teatru w Krakowie. Jego dzieje, często burzliwe i rwane, są historią polskiego teatru i jego najważniejszych zjawisk. Stary Teatr dużo wcześniej stał się Stary niż Narodowy; co więcej, zaczął pełnić tę funkcję zanim otrzymał (w 1991 roku) tę część nazwy. Nadany oficjalnie status „narodowego” postrzegać można jako rodzaj ochrony tego niezwykłego artystycznego fenomenu. Poprzez meandry jego kształtowania się od 1781 roku, opisane w starannie opracowanym Kalendarium, widać jak konsekwentnie walczono o poziom repertuarowy i wykonawczy Starego Teatru. Jak zaczęły wiązać się z nim nazwiska świetnych aktorek i aktorów, reżyserów, scenografów, kompozytorów, jak zespół „z biegiem lat, z biegiem dni” tworzył swoją wiarygodność.
Fenomen Starego Teatru, redakcja: Agnieszka Fryz-Więcek, współpraca: Daria Będkowska, Elżbieta Wrzesińska, Anna Litak, Agata Dąbek, projekt graficzny: Kaja Gliwa, DPT: Piotr Kołodziej
© Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, 2021
Książka Fenomen Starego Teatru
Narodowy Stary Teatr to dla wielu niebywale ważne, a nawet „kultowe” miejsce i to z bardzo różnych powodów. Książka Fenomen Starego Teatru kreśli barwny portret tej instytucji – jej budynku, zespołu, legendarnych spektakli czy poszczególnych Dyrekcji. Na bogato ilustrowane, efektowne graficznie wydawnictwo składa się szereg artykułów wybitnych znawczyń i znawców teatru, którzy przyjrzeli się poszczególnym okresom i zjawiskom w historii naszej sceny. Nawet jeśli fenomen, o którym mówimy, wymyka się prostym definicjom i uchwytny jest jedynie z perspektywy publiczności zasiadającej na widowni, to nie oznacza to, że nie warto podjąć próby szerszego spojrzenia na historię naszej Sceny. Choćby po to, by móc współtworzyć kolejne jej rozdziały.
W 2021 roku, pośród kolejnej fali pandemii, świętowaliśmy jubileusz 240-lecia powstania Narodowego Starego Teatru w Krakowie. Jego dzieje, często burzliwe i rwane, są historią polskiego teatru i jego najważniejszych zjawisk. Stary Teatr dużo wcześniej stał się Stary niż Narodowy; co więcej, zaczął pełnić tę funkcję zanim otrzymał (w 1991 roku) tę część nazwy. Nadany oficjalnie status „narodowego” postrzegać można jako rodzaj ochrony tego niezwykłego artystycznego fenomenu. Poprzez meandry jego kształtowania się od 1781 roku, opisane w starannie opracowanym Kalendarium, widać jak konsekwentnie walczono o poziom repertuarowy i wykonawczy Starego Teatru. Jak zaczęły wiązać się z nim nazwiska świetnych aktorek i aktorów, reżyserów, scenografów, kompozytorów, jak zespół „z biegiem lat, z biegiem dni” tworzył swoją wiarygodność.
Fenomen Starego Teatru, redakcja: Agnieszka Fryz-Więcek, współpraca: Daria Będkowska, Elżbieta Wrzesińska, Anna Litak, Agata Dąbek, projekt graficzny: Kaja Gliwa, DPT: Piotr Kołodziej
© Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, 2021