Bilety online

Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński
reż. Jakub Skrzywanek

Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.

Wszyscy coś ćpamy.

Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na

nierozumienie,

lęk,

wykluczenie.

Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.

Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to

praca,

seks,

dragi,

nasze piękne doskonałe ciała i

zachwyt nad tym jacy jesteśmy.

Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.

Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.

Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie

PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026

Obsada:

Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)

Twórcy

Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler

Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki, scena kompulsywnego jedzenia, myśli rezygnacyjne.

Spektakl tylko dla widzów dorosłych. czytaj więcej

8 listopada wybór poezji Janusza Szubera zaproponuje i zinterpretuje Bronisław Maj, razem z Anną Dymną i Jackiem Romanowskim. Aktorom będzie towarzyszyć Adam Kawończyk, który zagra na okarynie, kalimbie, fujarze i fletni.

.

15 listopada swoje ulubione wiersze przeczyta Anna Romantowska, a muzykę wykona Romuald Erenz (gitara).

.

22 listopada poezję Elizabeth Bishop, wg scenariusza Aleksandry Klawy, wykonają Anna Radwan i Sylwia Chludzińska. Na kontrabasie zagra Marian Pawlik, na fortepianie Jakub Płużek.

.

29 listopada swoją interpretację poematu Dwanaście stacji Tomasza Różyckiego zaproponują studenci AST im. St. Wyspiańskiego w Krakowie, pod kierunkiem pedagogicznym Doroty Segdy.. czytaj więcej

Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński
reż. Jakub Skrzywanek

Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.

Wszyscy coś ćpamy.

Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na

nierozumienie,

lęk,

wykluczenie.

Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.

Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to

praca,

seks,

dragi,

nasze piękne doskonałe ciała i

zachwyt nad tym jacy jesteśmy.

Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.

Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.

Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie

PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026

Obsada:

Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)

Twórcy

Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler

Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki, scena kompulsywnego jedzenia, myśli rezygnacyjne.

Spektakl tylko dla widzów dorosłych. czytaj więcej

Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski

Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa

8 grudnia 2026 – pokaz w ramach 19. Międzynarodowego Festiwalu Boska Komedia. Bilety na pokaz 8 grudnia dostępne na stronie festiwalu Boska Komedia.

Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.

Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.

„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.

W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023

Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.

Obsada:

Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski

Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler czytaj więcej

według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny

Nowa Scena ul. Jagiellońska 1/Strefa BE ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godzina 30 minut

Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…

Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?

Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?

Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.

Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć. 

“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych. 

Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.

Obsada:
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy

Twórcy:
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka czytaj więcej

według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny

Nowa Scena ul. Jagiellońska 1/Strefa BE ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godzina 30 minut

Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…

Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?

Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?

Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.

Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć. 

“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych. 

Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.

Obsada:
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy

Twórcy:
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka czytaj więcej

Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski

Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa

8 grudnia 2026 – pokaz w ramach 19. Międzynarodowego Festiwalu Boska Komedia. Bilety na pokaz 8 grudnia dostępne na stronie festiwalu Boska Komedia.

Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.

Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.

„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.

W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023

Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.

Obsada:

Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski

Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler czytaj więcej

8 listopada wybór poezji Janusza Szubera zaproponuje i zinterpretuje Bronisław Maj, razem z Anną Dymną i Jackiem Romanowskim. Aktorom będzie towarzyszyć Adam Kawończyk, który zagra na okarynie, kalimbie, fujarze i fletni.

.

15 listopada swoje ulubione wiersze przeczyta Anna Romantowska, a muzykę wykona Romuald Erenz (gitara).

.

22 listopada poezję Elizabeth Bishop, wg scenariusza Aleksandry Klawy, wykonają Anna Radwan i Sylwia Chludzińska. Na kontrabasie zagra Marian Pawlik, na fortepianie Jakub Płużek.

.

29 listopada swoją interpretację poematu Dwanaście stacji Tomasza Różyckiego zaproponują studenci AST im. St. Wyspiańskiego w Krakowie, pod kierunkiem pedagogicznym Doroty Segdy.. czytaj więcej

Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski

Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa

8 grudnia 2026 – pokaz w ramach 19. Międzynarodowego Festiwalu Boska Komedia. Bilety na pokaz 8 grudnia dostępne na stronie festiwalu Boska Komedia.

Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.

Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.

„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.

W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023

Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.

Obsada:

Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski

Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler czytaj więcej

Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 1 godzina

W autobiograficznym wykładzie - solo tanecznym, Nach opowiada historię swojego spotkania z crumpem, a także stopniowego odkrywania innych tradycji tanecznych, w których, jak się okazało, duch crumpu również jest obecny.

Spektakl jest fascynującą, intymną opowieścią, lekcją tańca i tańcem w jednym.

Po pokazie zapraszamy na rozmowę z choreografką i tancerką Nach, którą poprowadzi Dorota Semenowicz (pełnomocniczka dyrekcji NST ds. współpracy międzynarodowej i rozwoju oraz kuratorka roku polsko-francuskiego w Cricotece - "Gra z Kantorem").

Anne-Marie Van, aka NACH (1987) jest francuską tancerką i choreografką pochodzenia senegalskiego, wietnamskiego i kabowerdeńskiego.
Przez wiele lat tańczyła w spektaklach innych artystów_ek. Swój pierwszy solowy spektakl "Cellule" stworzyła w 2017 roku. Od tego czasu poszerza swoja praktykę sceniczną o inne tradycje, prowadząc interdyscyplinarne dialogi z badaczami_kami i artystami_kami ze świata muzyki, sztuk wizualnych i lalkarstwa we Francji i na świecie.
Owocem tych spotkań są takie spektakle jak solo "Beloved Shadows" (2019), które stworzyła po intensywnej praktyce z mistrzami butoh w Japonii; dwa wykłady taneczne ("Nulle part est un endroit", 2020, "Un endroit partout", 2023); czteroosobowy spektakl "Elles disent" (2022) oraz "Partition de l’être inconnue n°1" (2025) z udziałem dwóch muzyków z Ensemble Intercontemporain z Philharmonie de Paris.

W listopadzie 2026 roku Nach przebywa na rezydencji w krakowskiej Cricotece, prowadząc badania do swojego nowego spektaklu "Black Dolls" inspirowanego "Umarłą klasą" Tadeusza Kantora.
・
Pokaz rezydencyjny z udziałem Nach i tancerki Mulunesh (Adélaïde Desseauve) zaplanowany jest 24 listopada 2026 roku (godz. 18.00) w siedzibie Cricoteki.
・

Pokaz jest organizowany we współpracy z Cricoteką i Instytutem Francuskim. czytaj więcej

Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski

Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa

8 grudnia 2026 – pokaz w ramach 19. Międzynarodowego Festiwalu Boska Komedia. Bilety na pokaz 8 grudnia dostępne na stronie festiwalu Boska Komedia.

Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.

Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.

„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.

W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023

Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.

Obsada:

Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski

Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler czytaj więcej

Taniec włączający. Warsztaty z Candoco Dance Company
Prowadzenie: Caroline Lofthouse i Corinne Meredith 
Warsztat dwudniowy w terminie 25 listopada 2026, godz. 10:00–17:00 (w tym godzinna przerwa obiadowa) oraz 26 listopada 2026, godz. 9:00–15:00 (w tym 45-minutowa przerwa obiadowa)
Gdzie: Strefa BE, Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej w Krakowie, ul. Jagiellońska 1
Język: angielski
Wiek uczestników: od 16 lat
Liczba miejsc: 14
Koszt: 80 zł - opłata za całość (2 dni warsztatów)
Informacje: e-mail: katarzyna.peplinska-pietrzak@stary.pl; tel./SMS: 504 859 246
Jak tworzyć przestrzenie do tańca, w których osoby o różnych możliwościach ruchowych, sposobach myślenia i komunikowania się są naprawdę mile widziane i doceniane? Jak sprawić, by różnorodność stawała się źródłem nowych możliwości twórczych?
Zapraszamy na dwudniowe warsztaty z artystkami i pedagożkami Candoco Dance Company – jednego z najbardziej rozpoznawalnych na świecie zespołów tańca współczesnego, który od ponad 30 lat rozwija praktyki artystyczne i edukacyjne z udziałem osób z niepełnosprawnościami i bez niepełnosprawności.
Pierwszego dnia poznamy podstawy praktyki włączającej Candoco Dance Company oraz konkretne narzędzia przydatne w pracy pedagogicznej i artystycznej. Sprawdzimy, jak planować i prowadzić zajęcia, które wspierają samodzielność, możliwość dokonywania wyborów i kreatywność uczestników.
Drugiego dnia pogłębimy zdobyte doświadczenia. Poprzez zadania twórcze i kompozycyjne przyjrzymy się temu, jak odpowiadać na potrzeby i możliwości osób uczestniczących w zajęciach – również wtedy, gdy konieczna okazuje się zmiana pierwotnego planu. Zamiast szukać jednego właściwego sposobu nauczania, będziemy rozwijać elastyczność, uważność i pewność siebie w roli osoby prowadzącej.
Uczestnicy zakończą warsztaty z praktycznymi metodami i narzędziami, które będą mogli dostosować do własnej pracy twórczej i pedagogicznej.
Wydarzenie odbywa się w ramach projektu „Sala Modrzejewskiej – Krakowski Salon Poezji i Tańca” dofinansowanego z budżetu Gminy Miejskiej Kraków.
Dla kogo?
Warsztaty kierujemy do osób zajmujących się tańcem, ruchem, teatrem i edukacją artystyczną, w tym do animatorów i animatorek kultury.
Zapraszamy zarówno osoby, które mają już doświadczenie w pracy z grupami o zróżnicowanych potrzebach i możliwościach, jak i te, które dopiero chcą rozwijać swoje kompetencje w tym obszarze.
Zadania będą otwarte na różne sposoby uczestnictwa, a osoby prowadzące będą wspierać ich dostosowanie do indywidualnych potrzeb i możliwości uczestników.
Dlaczego warto?
Poznasz praktykę Candoco Dance Company od środka. Będziesz pracować z artystkami i pedagożkami zespołu, który od ponad 30 lat rozwija praktyki włączające w tańcu.
Zdobędziesz konkretne narzędzia. Dowiesz się, jak projektować zadania twórcze i prowadzić zajęcia otwarte na różne sposoby uczestnictwa.
Będziesz uczyć się przez doświadczenie. Ruch, eksperymentowanie i wspólne poszukiwanie rozwiązań pozwolą Ci sprawdzić nowe metody w praktyce.
Odkryjesz twórczy potencjał różnorodności. Przekonasz się, jak odmienne sposoby poruszania się, komunikowania i doświadczania świata mogą inspirować nowe pomysły i rozwiązania artystyczne.
Ważne informacje:
Warsztaty stanowią dwudniową całość, dlatego zapraszamy osoby, które mogą uczestniczyć w obu dniach.
Przyjdź w wygodnym ubraniu i obuwiu na płaskiej podeszwie.
Jeśli masz potrzeby związane ze zdrowiem lub uczestnictwem w zajęciach ruchowych, które chcesz nam przekazać, skontaktuj się z nami przed rozpoczęciem warsztatów.
Warsztaty będą prowadzone w języku angielskim. Jeśli język stanowi dla Ciebie barierę w uczestnictwie, daj nam znać. Wspólnie poszukamy rozwiązania.
Na miejscu zapewniamy kawę, herbatę i wodę. Zachęcamy do zabrania własnych przekąsek.
Dostępność:
Wejście do budynku Teatru przez szklane drzwi z napisem MICET oraz dojście do Strefy BE są bezprogowe.
Strefa BE jest przestrzenią bez barier poziomych.
Około 15 metrów od Strefy BE znajduje się toaleta dostępna dla osób z niepełnosprawnościami.
Jeśli potrzebujesz dodatkowych informacji o dostępności lub określonych rozwiązań, które ułatwią Ci udział w warsztatach, skontaktuj się z nami. Postaramy się wspólnie znaleźć odpowiednie rozwiązanie.
Prowadzące:
Caroline Lofthouse
Caroline Lofthouse jest niezależną artystką tańca, choreografką, reżyserką ruchu i pedagożką z ponad dwudziestoletnim doświadczeniem zawodowym. Specjalizuje się w tańcu współczesnym, improwizacji i włączających praktykach ruchowych. Ukończyła London Contemporary Dance School, gdzie zdobyła również tytuł magistra w zakresie pedagogiki tańca. Jako performerka współpracowała m.in. z Candoco Dance Company, Royal Opera House, Glyndebourne Opera oraz London Fashion Week. Prowadziła zajęcia m.in. w Trinity Laban, London Contemporary Dance School i Guildhall School of Music and Drama.
Corinne Meredith
Corinne Meredith jest niezależną artystką tańca i teatru oraz pedagożką z ponad siedemnastoletnim doświadczeniem w pracy artystycznej i edukacyjnej. Ukończyła studia magisterskie w King’s College London i Royal Academy of Dramatic Art (RADA) oraz studia podyplomowe z zakresu tańca społecznościowego w Trinity Laban. Od 2022 roku współpracuje jako pedagożka z Candoco Dance Company. Obecnie odpowiada za wsparcie procesów twórczych w National Youth Dance Company England oraz rozwija praktyki włączające w National Youth Theatre. Współpracuje również z The Place, Sadler’s Wells, Akram Khan Company i Royal Ballet and Opera. Wcześniej realizowała projekty m.in. z National Theatre, Bush Theatre i Young Vic Theatre. czytaj więcej

reż. Daria Kubisiak

Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy

Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.

Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.

Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).

Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich

Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…

Marlena Chudzio, Radio RMF

Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Obsada

Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)

Twórcy

Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka czytaj więcej

reż. Daria Kubisiak

Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy

Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.

Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.

Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).

Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich

Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…

Marlena Chudzio, Radio RMF

Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Obsada

Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)

Twórcy

Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka czytaj więcej

wg Emmanuela Carrère'a
Reż. Anna Smolar
Duża Scena ul. Jagiellońska 1

Czas trwania 2 godziny 15 minut

Joga w Starym Teatrze to przedstawienie na podstawie autobiograficznej powieści Emmanuela Carrère’a, początkowo zamierzonej jako pogodny podręcznik medytacji, który pod wpływem wydarzeń politycznych, jakie wstrząsnęły Francją w 2015 roku i problemów osobistych, jakie wstrząsnęły życiem wewnętrznym autora – przekształca się w intymną opowieść o doświadczeniu ostrego kryzysu zdrowia psychicznego.

Literatura jest dla Carrère’a miejscem, w którym się nie kłamie ani na swój temat, ani na temat innych. Autor decyduje się na pakt non-fiction wierząc w jego siłę poznawczą. Stawia pytanie o to, jak dalece można się w sztuce posunąć. Opowiadając o sobie, Carrère od lat kreśli także kontrowersyjnie intymne portrety przyjaciół, partnerek, znajomych, przypadkowo poznanych osób, nieraz nadużywając swojej władzy pisarskiej. Sprawdza też, jaką cenę jest gotów sam zapłacić za radykalną szczerość, ale zarazem przekornie odsyła nas do naszego – czytelników i widzów – pragnienia prawdy: zakorzeniając swoje dzieło w geście autobiograficznym, jednocześnie bawi się fikcją, zachęca nas do rozstrzygania na własną rękę, co wydarzyło się naprawdę, a co zostało zniekształcone w procesie literackiej transformacji, i jak to wpływa na przeżywanie samej opowieści. Celem tego ambiwalentnego paktu jest zadanie fundamentalnych pytań o to, czy jesteśmy w stanie stworzyć przestrzeń dla bólu, wytrzymać w nim i żyć dalej? Jak mierzymy się ze stratą? Jaką rolę odgrywamy w życiu innych? Czy jesteśmy w stanie wbrew ironii i cynizmowi, wbrew apokaliptycznej aurze, wbrew osamotnieniu człowieka XXI wieku, pochylić się wspólnie nad naszymi duchowymi potrzebami?

Uwaga: Spektakl dla osób od 16 roku życia. W spektaklu jest poruszana tematyka kryzysu zdrowia psychicznego oraz śmierci. Występuje efekt światła stroboskopowego.

obsada

Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Dorota Pomykała
Łukasz Stawarczyk
Alicja Jurkowska, Paulina Kondrak *
Małgorzata Zawadzka
* Rola dublowana
pełna informacja dostępna na stronie teatru www.stary.pl
Twórcy

Anna Smolar Reżyseria i scenariusz
Tomasz Śpiewak Współpraca dramaturgiczna

Roman Gancarczyk, Mikołaj Kubacki, Radosław Krzyżowski, Michał Majnicz, Dorota Pomykała, Anna Smolar, Łukasz Stawarczyk, Tomasz Śpiewak, Alicja Wojnowska, Małgorzata Zawadzka Współautorzy dialogów i monologów w scenariuszu

Anna Met Scenografia i kostiumy
Paweł Sakowicz Choreografia
Jan Duszyński Muzyka
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Sara Goworowska, Weronika Zajkowska Asystentki reżyserki
Klaudia Hegab Asystentka scenografki
Rafał Paradowski Video
Liubov Gorobiuk Montaż
Hanna Nowak Inspicjent/sufle czytaj więcej

reż. Daria Kubisiak

Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy

Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.

Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.

Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).

Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich

Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…

Marlena Chudzio, Radio RMF

Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Obsada

Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)

Twórcy

Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka czytaj więcej

Strefa BE, ul. Jagiellońska 1 czytaj więcej

Kto powiedział, że rodzicielstwo oznacza koniec imprezowania? Albo że imprezy dla dzieci muszą oznaczać muzykę, której dorośli wcale nie mają ochoty słuchać?
Kids Rave to impreza taneczna dla małych i dużych. Bez typowych dziecięcych przebojów i podziału na tych, którzy się bawią, i tych, którzy tylko towarzyszą. Stawiamy na dobrą muzykę elektroniczną, klubową energię i swobodę tańczenia po swojemu. Kids Rave to świetna okazja, by najmłodsi odkryli teatr i poznali jego wyjątkową przestrzeń.
・
Dawna sala balowa Narodowego Starego Teatru, jedna z najpiękniejszych przestrzeni Krakowa, specjalnie dla Was zamieni się w tętniący muzyką parkiet. Zagra dla Was duet SARAPATA. Michał i Mateusz Sarapata tworzą znakomitą muzykę elektroniczną, ale mają też na koncie muzykę skomponowaną do spektaklu dla dzieci. Teraz połączą te dwa światy, serwując energetyczne brzmienia i taneczne rytmy dla małych i dużych!
・
Kids Rave to także przestrzeń spotkań. Można przyjść z dziećmi, zaprosić znajomych, którzy dzieci nie mają, spotkać się z przyjaciółmi i wspólnie spędzić czas. Wierzymy, że rodzicielstwo nie musi oznaczać rezygnacji z własnych pasji, życia towarzyskiego ani uczestnictwa w kulturze. Tworzymy miejsce, w którym różne pokolenia i style życia spotykają się na jednym parkiecie.

Kiedy: 28 listopada 2026, godz. 11.00-13.00
Gdzie: Sala Modrzejewskiej, Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej w Krakowie
Bilety: 30 zł/osoba – dzieci od ukończenia 2. roku życia i dorośli.

Dzieci do ukończenia 2. roku życia zapraszamy do wspólnego udziału wraz z opiekunami. czytaj więcej

wg Emmanuela Carrère'a
Reż. Anna Smolar
Duża Scena ul. Jagiellońska 1

Czas trwania 2 godziny 15 minut

Joga w Starym Teatrze to przedstawienie na podstawie autobiograficznej powieści Emmanuela Carrère’a, początkowo zamierzonej jako pogodny podręcznik medytacji, który pod wpływem wydarzeń politycznych, jakie wstrząsnęły Francją w 2015 roku i problemów osobistych, jakie wstrząsnęły życiem wewnętrznym autora – przekształca się w intymną opowieść o doświadczeniu ostrego kryzysu zdrowia psychicznego.

Literatura jest dla Carrère’a miejscem, w którym się nie kłamie ani na swój temat, ani na temat innych. Autor decyduje się na pakt non-fiction wierząc w jego siłę poznawczą. Stawia pytanie o to, jak dalece można się w sztuce posunąć. Opowiadając o sobie, Carrère od lat kreśli także kontrowersyjnie intymne portrety przyjaciół, partnerek, znajomych, przypadkowo poznanych osób, nieraz nadużywając swojej władzy pisarskiej. Sprawdza też, jaką cenę jest gotów sam zapłacić za radykalną szczerość, ale zarazem przekornie odsyła nas do naszego – czytelników i widzów – pragnienia prawdy: zakorzeniając swoje dzieło w geście autobiograficznym, jednocześnie bawi się fikcją, zachęca nas do rozstrzygania na własną rękę, co wydarzyło się naprawdę, a co zostało zniekształcone w procesie literackiej transformacji, i jak to wpływa na przeżywanie samej opowieści. Celem tego ambiwalentnego paktu jest zadanie fundamentalnych pytań o to, czy jesteśmy w stanie stworzyć przestrzeń dla bólu, wytrzymać w nim i żyć dalej? Jak mierzymy się ze stratą? Jaką rolę odgrywamy w życiu innych? Czy jesteśmy w stanie wbrew ironii i cynizmowi, wbrew apokaliptycznej aurze, wbrew osamotnieniu człowieka XXI wieku, pochylić się wspólnie nad naszymi duchowymi potrzebami?

Uwaga: Spektakl dla osób od 16 roku życia. W spektaklu jest poruszana tematyka kryzysu zdrowia psychicznego oraz śmierci. Występuje efekt światła stroboskopowego.

obsada

Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Dorota Pomykała
Łukasz Stawarczyk
Alicja Jurkowska, Paulina Kondrak *
Małgorzata Zawadzka
* Rola dublowana
pełna informacja dostępna na stronie teatru www.stary.pl
Twórcy

Anna Smolar Reżyseria i scenariusz
Tomasz Śpiewak Współpraca dramaturgiczna

Roman Gancarczyk, Mikołaj Kubacki, Radosław Krzyżowski, Michał Majnicz, Dorota Pomykała, Anna Smolar, Łukasz Stawarczyk, Tomasz Śpiewak, Alicja Wojnowska, Małgorzata Zawadzka Współautorzy dialogów i monologów w scenariuszu

Anna Met Scenografia i kostiumy
Paweł Sakowicz Choreografia
Jan Duszyński Muzyka
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Sara Goworowska, Weronika Zajkowska Asystentki reżyserki
Klaudia Hegab Asystentka scenografki
Rafał Paradowski Video
Liubov Gorobiuk Montaż
Hanna Nowak Inspicjent/sufle czytaj więcej

8 listopada wybór poezji Janusza Szubera zaproponuje i zinterpretuje Bronisław Maj, razem z Anną Dymną i Jackiem Romanowskim. Aktorom będzie towarzyszyć Adam Kawończyk, który zagra na okarynie, kalimbie, fujarze i fletni.

.

15 listopada swoje ulubione wiersze przeczyta Anna Romantowska, a muzykę wykona Romuald Erenz (gitara).

.

22 listopada poezję Elizabeth Bishop, wg scenariusza Aleksandry Klawy, wykonają Anna Radwan i Sylwia Chludzińska. Na kontrabasie zagra Marian Pawlik, na fortepianie Jakub Płużek.

.

29 listopada swoją interpretację poematu Dwanaście stacji Tomasza Różyckiego zaproponują studenci AST im. St. Wyspiańskiego w Krakowie, pod kierunkiem pedagogicznym Doroty Segdy.. czytaj więcej

wg Emmanuela Carrère'a
Reż. Anna Smolar
Duża Scena ul. Jagiellońska 1

Czas trwania 2 godziny 15 minut

Joga w Starym Teatrze to przedstawienie na podstawie autobiograficznej powieści Emmanuela Carrère’a, początkowo zamierzonej jako pogodny podręcznik medytacji, który pod wpływem wydarzeń politycznych, jakie wstrząsnęły Francją w 2015 roku i problemów osobistych, jakie wstrząsnęły życiem wewnętrznym autora – przekształca się w intymną opowieść o doświadczeniu ostrego kryzysu zdrowia psychicznego.

Literatura jest dla Carrère’a miejscem, w którym się nie kłamie ani na swój temat, ani na temat innych. Autor decyduje się na pakt non-fiction wierząc w jego siłę poznawczą. Stawia pytanie o to, jak dalece można się w sztuce posunąć. Opowiadając o sobie, Carrère od lat kreśli także kontrowersyjnie intymne portrety przyjaciół, partnerek, znajomych, przypadkowo poznanych osób, nieraz nadużywając swojej władzy pisarskiej. Sprawdza też, jaką cenę jest gotów sam zapłacić za radykalną szczerość, ale zarazem przekornie odsyła nas do naszego – czytelników i widzów – pragnienia prawdy: zakorzeniając swoje dzieło w geście autobiograficznym, jednocześnie bawi się fikcją, zachęca nas do rozstrzygania na własną rękę, co wydarzyło się naprawdę, a co zostało zniekształcone w procesie literackiej transformacji, i jak to wpływa na przeżywanie samej opowieści. Celem tego ambiwalentnego paktu jest zadanie fundamentalnych pytań o to, czy jesteśmy w stanie stworzyć przestrzeń dla bólu, wytrzymać w nim i żyć dalej? Jak mierzymy się ze stratą? Jaką rolę odgrywamy w życiu innych? Czy jesteśmy w stanie wbrew ironii i cynizmowi, wbrew apokaliptycznej aurze, wbrew osamotnieniu człowieka XXI wieku, pochylić się wspólnie nad naszymi duchowymi potrzebami?

Uwaga: Spektakl dla osób od 16 roku życia. W spektaklu jest poruszana tematyka kryzysu zdrowia psychicznego oraz śmierci. Występuje efekt światła stroboskopowego.

obsada

Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Dorota Pomykała
Łukasz Stawarczyk
Alicja Jurkowska, Paulina Kondrak *
Małgorzata Zawadzka
* Rola dublowana
pełna informacja dostępna na stronie teatru www.stary.pl
Twórcy

Anna Smolar Reżyseria i scenariusz
Tomasz Śpiewak Współpraca dramaturgiczna

Roman Gancarczyk, Mikołaj Kubacki, Radosław Krzyżowski, Michał Majnicz, Dorota Pomykała, Anna Smolar, Łukasz Stawarczyk, Tomasz Śpiewak, Alicja Wojnowska, Małgorzata Zawadzka Współautorzy dialogów i monologów w scenariuszu

Anna Met Scenografia i kostiumy
Paweł Sakowicz Choreografia
Jan Duszyński Muzyka
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Sara Goworowska, Weronika Zajkowska Asystentki reżyserki
Klaudia Hegab Asystentka scenografki
Rafał Paradowski Video
Liubov Gorobiuk Montaż
Hanna Nowak Inspicjent/sufle czytaj więcej