Kraków 21.04.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 21.04.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Kraków 22.04.2026, g. 10:00
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 22.04.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 22.04.2026, g. 12:30
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 22.04.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 22.04.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 22.04.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 22.04.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Kraków 23.04.2026, g. 10:00
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 23.04.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 23.04.2026, g. 12:30
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 23.04.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 23.04.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 23.04.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 24.04.2026, g. 10:00
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 24.04.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 24.04.2026, g. 12:30
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 24.04.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 24.04.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 24.04.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 25.04.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 25.04.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 25.04.2026, g. 15:00
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 25.04.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 25.04.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 25.04.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
Kraków 25.04.2026, g. 19:00
od 60.00 pln
na podstawie „Long Day’s Journey into Night” Eugene’a O’Neilla
Reż. Luk Perceval
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 2 godz. 40 min. 1 przerwa
Pewnego długiego, letniego dnia rodzina Tyronów musi skonfrontować się z trudną prawdą, skrywaną od lat. Jak w greckiej tragedii, w ciągu kilkunastu godzin bohaterowie zmierzą się z własną przeszłością, kłamstwami na swój temat i poczuciem winy. Czy prawda o sobie ich wyzwoli?
Fantastyczna, głęboko osobista interpretacja sztuki „Long Day’s Journey into Night” Eugene’a O’Neilla zrealizowana przez wybitnego belgijskiego reżysera Luka Percevala.
Spektakl spotkał się z entuzjastycznym odbiorem Widzek i Widzów oraz krytyków teatralnych. Wspaniałe, wstrząsające kreacje aktorskie zostały wielokrotnie nagrodzone na festiwalach teatralnych. Krytycy dostrzegli również nastrojową, współgrającą i budującą atmosferę muzykę Wojciecha Blechacza.
Nagrody i wyjazdy:
2024 – I edycja festiwalu Powszechny obecny! Tu i teraz! Teatr Powszechny, Radom
2024 – Polska w IMCE 12 Niecodzienny Festiwal Teatralny, Warszawa
2024 – V Festiwal Teatralny Scena Wolności , Słupsk
2024 – 50. Tyskie Spotkania Teatralne – spektakl mistrzowski
2024 – Małgorzata Zawadzka – Nagroda Teatralna im. S. Wyspiańskiego – indywidualna nagroda specjalna za rolę w spektaklu
2024 – Roman Gancarczyk – Nagroda Teatralna im. S. Wyspiańskiego – indywidualna nagroda specjalna za rolę w spektaklu
2024 – 28. Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTAKT, Toruń
Małgorzata Zawadzka – nagroda dla najlepszej aktorki
2024 – XXX Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
Małgorzata Zawadzka – tytuł Najlepszej aktorki za rolę Mary Tyron
Roman Gancarczyk – tytuł Najlepszego aktora za rolę Jamesa Tyrona
2024 – 64. Kaliskie Spotkania Teatralne
Małgorzata Zawadzka – Grand Prix za rolę Mary Tyron
Roman Gancarczyk – nagroda aktorska za rolę Jamesa Tyron
Luk Perceval – Honorowa Nagroda im. M. Prusa dla najlepszego reżysera Kaliskich Spotkań Teatralnych
2024 – 44. Warszawskie Spotkania Teatralne
28. Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTAKT, Toruń
2023 – Marka Radia Kraków
2023 – Roman Gancarczyk – Nagroda im. A. Zelwerowicza za rolę Jamesa Tyrone’ a
2023 – 16 Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia, Kraków
Nagroda: Wojciech Blecharz w kategorii Najlepszy pejzaż dźwiękowy
Obsada
Roman Gancarczyk James Tyrone
Paulina Kondrak Cathleen
Mikołaj Kubacki Edmund Tyrone
Łukasz Stawarczyk Jamie Tyrone
Małgorzata Zawadzka Mary Tyrone
Reż. Luk Perceval
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 2 godz. 40 min. 1 przerwa
Pewnego długiego, letniego dnia rodzina Tyronów musi skonfrontować się z trudną prawdą, skrywaną od lat. Jak w greckiej tragedii, w ciągu kilkunastu godzin bohaterowie zmierzą się z własną przeszłością, kłamstwami na swój temat i poczuciem winy. Czy prawda o sobie ich wyzwoli?
Fantastyczna, głęboko osobista interpretacja sztuki „Long Day’s Journey into Night” Eugene’a O’Neilla zrealizowana przez wybitnego belgijskiego reżysera Luka Percevala.
Spektakl spotkał się z entuzjastycznym odbiorem Widzek i Widzów oraz krytyków teatralnych. Wspaniałe, wstrząsające kreacje aktorskie zostały wielokrotnie nagrodzone na festiwalach teatralnych. Krytycy dostrzegli również nastrojową, współgrającą i budującą atmosferę muzykę Wojciecha Blechacza.
Nagrody i wyjazdy:
2024 – I edycja festiwalu Powszechny obecny! Tu i teraz! Teatr Powszechny, Radom
2024 – Polska w IMCE 12 Niecodzienny Festiwal Teatralny, Warszawa
2024 – V Festiwal Teatralny Scena Wolności , Słupsk
2024 – 50. Tyskie Spotkania Teatralne – spektakl mistrzowski
2024 – Małgorzata Zawadzka – Nagroda Teatralna im. S. Wyspiańskiego – indywidualna nagroda specjalna za rolę w spektaklu
2024 – Roman Gancarczyk – Nagroda Teatralna im. S. Wyspiańskiego – indywidualna nagroda specjalna za rolę w spektaklu
2024 – 28. Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTAKT, Toruń
Małgorzata Zawadzka – nagroda dla najlepszej aktorki
2024 – XXX Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
Małgorzata Zawadzka – tytuł Najlepszej aktorki za rolę Mary Tyron
Roman Gancarczyk – tytuł Najlepszego aktora za rolę Jamesa Tyrona
2024 – 64. Kaliskie Spotkania Teatralne
Małgorzata Zawadzka – Grand Prix za rolę Mary Tyron
Roman Gancarczyk – nagroda aktorska za rolę Jamesa Tyron
Luk Perceval – Honorowa Nagroda im. M. Prusa dla najlepszego reżysera Kaliskich Spotkań Teatralnych
2024 – 44. Warszawskie Spotkania Teatralne
28. Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTAKT, Toruń
2023 – Marka Radia Kraków
2023 – Roman Gancarczyk – Nagroda im. A. Zelwerowicza za rolę Jamesa Tyrone’ a
2023 – 16 Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia, Kraków
Nagroda: Wojciech Blecharz w kategorii Najlepszy pejzaż dźwiękowy
Obsada
Roman Gancarczyk James Tyrone
Paulina Kondrak Cathleen
Mikołaj Kubacki Edmund Tyrone
Łukasz Stawarczyk Jamie Tyrone
Małgorzata Zawadzka Mary Tyrone
Kraków 26.04.2026, g. 12:00
od 10.00 pln
czytanie
19 kwietnia z okazji 85. rocznicy urodzin Wojciecha Młynarskiego teksty poety zinterpretują Jacek Romanowski i Jan Romanowski. Piosenki Młynarskiego zaśpiewają studentki i studenci krakowskiej AST: Julia Piotrowska, Julia Polaczek i Michał Wojnarowski, na fortepianie zagra Konrad Mastyło. Tego dnia w Salonie wystąpi gość specjalny – Andrzej Zieliński.
26 kwietnia w Sali Modrzejewskiej wystąpią studenci i studentki II roku krakowskiej AST, pod opieką pedagogiczną Ewy Kaim – Błażej Grzębski, Małgorzata Oleksik, Maksym Gadka, Barbara Stojek, Zofia Kania, Kinga Czuban oraz Aleksander Idzi. W trakcie tego Salonu zostaną zinterpretowane wiersze różnych poetów, których połączy osoba tłumacza – Stanisława Barańczaka.
Rezerwacja biletów: +48 12 422 40 40; rezerwacja@stary.pl
Kasa ul. Jagiellońska 1.
26 kwietnia w Sali Modrzejewskiej wystąpią studenci i studentki II roku krakowskiej AST, pod opieką pedagogiczną Ewy Kaim – Błażej Grzębski, Małgorzata Oleksik, Maksym Gadka, Barbara Stojek, Zofia Kania, Kinga Czuban oraz Aleksander Idzi. W trakcie tego Salonu zostaną zinterpretowane wiersze różnych poetów, których połączy osoba tłumacza – Stanisława Barańczaka.
Rezerwacja biletów: +48 12 422 40 40; rezerwacja@stary.pl
Kasa ul. Jagiellońska 1.
Kraków 26.04.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
Kraków 26.04.2026, g. 19:00
od 60.00 pln
na podstawie „Long Day’s Journey into Night” Eugene’a O’Neilla
Reż. Luk Perceval
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 2 godz. 40 min. 1 przerwa
Pewnego długiego, letniego dnia rodzina Tyronów musi skonfrontować się z trudną prawdą, skrywaną od lat. Jak w greckiej tragedii, w ciągu kilkunastu godzin bohaterowie zmierzą się z własną przeszłością, kłamstwami na swój temat i poczuciem winy. Czy prawda o sobie ich wyzwoli?
Fantastyczna, głęboko osobista interpretacja sztuki „Long Day’s Journey into Night” Eugene’a O’Neilla zrealizowana przez wybitnego belgijskiego reżysera Luka Percevala.
Spektakl spotkał się z entuzjastycznym odbiorem Widzek i Widzów oraz krytyków teatralnych. Wspaniałe, wstrząsające kreacje aktorskie zostały wielokrotnie nagrodzone na festiwalach teatralnych. Krytycy dostrzegli również nastrojową, współgrającą i budującą atmosferę muzykę Wojciecha Blechacza.
Nagrody i wyjazdy:
2024 – I edycja festiwalu Powszechny obecny! Tu i teraz! Teatr Powszechny, Radom
2024 – Polska w IMCE 12 Niecodzienny Festiwal Teatralny, Warszawa
2024 – V Festiwal Teatralny Scena Wolności , Słupsk
2024 – 50. Tyskie Spotkania Teatralne – spektakl mistrzowski
2024 – Małgorzata Zawadzka – Nagroda Teatralna im. S. Wyspiańskiego – indywidualna nagroda specjalna za rolę w spektaklu
2024 – Roman Gancarczyk – Nagroda Teatralna im. S. Wyspiańskiego – indywidualna nagroda specjalna za rolę w spektaklu
2024 – 28. Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTAKT, Toruń
Małgorzata Zawadzka – nagroda dla najlepszej aktorki
2024 – XXX Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
Małgorzata Zawadzka – tytuł Najlepszej aktorki za rolę Mary Tyron
Roman Gancarczyk – tytuł Najlepszego aktora za rolę Jamesa Tyrona
2024 – 64. Kaliskie Spotkania Teatralne
Małgorzata Zawadzka – Grand Prix za rolę Mary Tyron
Roman Gancarczyk – nagroda aktorska za rolę Jamesa Tyron
Luk Perceval – Honorowa Nagroda im. M. Prusa dla najlepszego reżysera Kaliskich Spotkań Teatralnych
2024 – 44. Warszawskie Spotkania Teatralne
28. Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTAKT, Toruń
2023 – Marka Radia Kraków
2023 – Roman Gancarczyk – Nagroda im. A. Zelwerowicza za rolę Jamesa Tyrone’ a
2023 – 16 Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia, Kraków
Nagroda: Wojciech Blecharz w kategorii Najlepszy pejzaż dźwiękowy
Obsada
Roman Gancarczyk James Tyrone
Paulina Kondrak Cathleen
Mikołaj Kubacki Edmund Tyrone
Łukasz Stawarczyk Jamie Tyrone
Małgorzata Zawadzka Mary Tyrone
Reż. Luk Perceval
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 2 godz. 40 min. 1 przerwa
Pewnego długiego, letniego dnia rodzina Tyronów musi skonfrontować się z trudną prawdą, skrywaną od lat. Jak w greckiej tragedii, w ciągu kilkunastu godzin bohaterowie zmierzą się z własną przeszłością, kłamstwami na swój temat i poczuciem winy. Czy prawda o sobie ich wyzwoli?
Fantastyczna, głęboko osobista interpretacja sztuki „Long Day’s Journey into Night” Eugene’a O’Neilla zrealizowana przez wybitnego belgijskiego reżysera Luka Percevala.
Spektakl spotkał się z entuzjastycznym odbiorem Widzek i Widzów oraz krytyków teatralnych. Wspaniałe, wstrząsające kreacje aktorskie zostały wielokrotnie nagrodzone na festiwalach teatralnych. Krytycy dostrzegli również nastrojową, współgrającą i budującą atmosferę muzykę Wojciecha Blechacza.
Nagrody i wyjazdy:
2024 – I edycja festiwalu Powszechny obecny! Tu i teraz! Teatr Powszechny, Radom
2024 – Polska w IMCE 12 Niecodzienny Festiwal Teatralny, Warszawa
2024 – V Festiwal Teatralny Scena Wolności , Słupsk
2024 – 50. Tyskie Spotkania Teatralne – spektakl mistrzowski
2024 – Małgorzata Zawadzka – Nagroda Teatralna im. S. Wyspiańskiego – indywidualna nagroda specjalna za rolę w spektaklu
2024 – Roman Gancarczyk – Nagroda Teatralna im. S. Wyspiańskiego – indywidualna nagroda specjalna za rolę w spektaklu
2024 – 28. Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTAKT, Toruń
Małgorzata Zawadzka – nagroda dla najlepszej aktorki
2024 – XXX Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź
Małgorzata Zawadzka – tytuł Najlepszej aktorki za rolę Mary Tyron
Roman Gancarczyk – tytuł Najlepszego aktora za rolę Jamesa Tyrona
2024 – 64. Kaliskie Spotkania Teatralne
Małgorzata Zawadzka – Grand Prix za rolę Mary Tyron
Roman Gancarczyk – nagroda aktorska za rolę Jamesa Tyron
Luk Perceval – Honorowa Nagroda im. M. Prusa dla najlepszego reżysera Kaliskich Spotkań Teatralnych
2024 – 44. Warszawskie Spotkania Teatralne
28. Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTAKT, Toruń
2023 – Marka Radia Kraków
2023 – Roman Gancarczyk – Nagroda im. A. Zelwerowicza za rolę Jamesa Tyrone’ a
2023 – 16 Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia, Kraków
Nagroda: Wojciech Blecharz w kategorii Najlepszy pejzaż dźwiękowy
Obsada
Roman Gancarczyk James Tyrone
Paulina Kondrak Cathleen
Mikołaj Kubacki Edmund Tyrone
Łukasz Stawarczyk Jamie Tyrone
Małgorzata Zawadzka Mary Tyrone
Kraków 28.04.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 28.04.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 28.04.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 28.04.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 28.04.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
Kraków 28.04.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
wg powieści Doroty Masłowskiej
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 35 minut bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 35 minut bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze
Kraków 29.04.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 29.04.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 29.04.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 29.04.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 29.04.2026, g. 18:00
od 80.00 pln
Bertolt Brecht, Kurt Weill
reż. Ersan Mondtag
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
3 godziny 40 minut, 2 przerwy.
Cóż za historia, magiczna i poruszająca – środowisko gangsterów, egzotyczny dreszcz zbrodni w blasku księżyca nad Soho!Ta najsłynniejsza jak dotąd niemiecka sztuka swój światowy sukces zawdzięcza również temu, że pod jej bezwstydnym humorem i zmysłową muzyką kryje się zło, głęboka socjopatia, które łatwo przeoczyć. Ale gdy, jak ustępujący efekt narkotyku, znika teatralna iluzja, wykreowana rzeczywistość, fabularna matrix – zaczynamy spoglądać na tych wszystkich morderców, kurwy, oszustów, gwałcicieli, jak na własne odbicie w lustrze. Okazuje się, że szumowiny z marginesu społeczeństwa stanowią w istocie jego mroczny rdzeń, w którym toczy się zażarta walka o pozycję: wzajemne pożeranie się, nieustające szukanie kozłów ofiarnych i przyjemność czerpana czyimś kosztem.
Europejski teatr iluzji stracił swą siłę. Podobnie jak seksowni gangsterzy Brechta wkraczają na scenę ze społecznych marginesów – tak w coraz większym stopniu kryzys zrodzony na obrzeżach porządnego społeczeństwa zaczyna zawłaszczać nasz piękny burżuazyjny teatr. Kapitalizm, który przerodził się w kleptokrację, a następnie w gospodarkę wojenną, szydzi z romantycznej wiary w to, że kontrakty i handel zapewnią światu ochronę przed chciwością i przemocą, bo w istocie one właśnie są jego naturą.
Mackie Messer (po polsku: nóż czyli Majcher) przeobraził się w Mackiego MeZera i przyozdabia tym „Z” swoje czołgi.
Ersan Mondtag sięga w głąb koszmaru, który kryje się pod efektowną powierzchnią tej nietuzinkowej sztuki. Koszmaru wszechobecnego w świecie, w którym 97% dóbr jest w posiadaniu 3% społeczeństwa. Gdzie zwykli ludzie są wykorzystywani przez dyktatorów, traktowani jak towar, zastraszani. Gdzie filantropi szykują bunkry na czas apokalipsy, a system, niczym zombie, chciałby pożreć wszystko. Mondtag przedstawia ten horror w sposób tak wyrazisty i mroczny, że rodzi się nadzieja, iż obudzimy się zdumieni i ujrzymy samych siebie takimi, w jakich nie przestawał wierzyć Brecht: nie jako konkurentów walczących o pozycję oraz ofiary zbrodni.
Lecz jako ludzkie istoty pomagające sobie nawzajem.
Thomaspeter Goergen
Krzysztof Zawadzki ewidentnie bawi się rolą, z czego przyjemność udziela się też publiczności. Trudno się zresztą aktorowi dziwić, gdyż takie podejście do postaci narzucają mu kostium i charakteryzacja. Peachum Zawadzkiego do złudzenia przypomina (…) Jacka Sparrowa z „Piratów z Karaibów”, podobny do Johnny’ego Deppa ma wdzięk. (…) to jedna z trzech najlepszych ról w spektaklu. O znakomitej – zabawnej i przerażającej, brawurowo ogrywającej swą vis comica – Annie Radwan już wspomniałem. Wydarzeniem wieczoru jest jednak Magda Grąziowska w roli Polly. Rozkosznie zepsuta, do cna perwersyjna, pod makijażem infantylnej laleczki do głębi okrutna żona Macheatha wyrasta z czasem na postać pierwszoplanową. (…) Anna Radwan wspaniale śpiewa „Balladę o seksualnej powolności”, a do niej należy przejmujące, inne od wszystkich wykonanie „Jenny, narzeczonej pirata” – dla mnie najbardziej przeszywający moment widowiska.
Jacek Wakar blog.pl/recenzja
Patronem medialnym jest Onet.
Obsada
Przemysław Przestrzelski
Beata Paluch, Anna Radwan
Krzysztof Zawadzki
Magda Grąziowska, Alicja Jurkowska, Bogumiła Bajor (AT)
Dorota Segda
Stanisław Linowski
Paulina Kondrak, Małgorzata Walenda
Bogdan Brzyski
Krzysztof Stawowy
Iwona Budner
Małgorzata Gałkowska
Aldona Grochal
Urszula Kiebzak
Beata Malczewska
Bolesław Brzozowski, Piotr Sędkowski
Bartosz Gomoła (gościnnie, AST)
Grzegorz Grabowski
Mikołaj Kubacki
Rafał Jędrzejczyk
Veren De Heddge (gościnnie), Piotr Mateusz Wach (gościnnie) Performerzy
Zespół muzyczny:
Piotr Nowak (trąbka)
Konrad Pisera (trąbka)
Leszek Nowotarski (saksofon, klarnet, flet)
Bartosz Bętkowski (saksofon, klarnet, flet)
Robert Szczerba (puzon)
Mateusz Dudek/Kacper Tracz (bandoneon, akordeon)
Grzegorz Frankowski (kontrabas)
Krzysztof Oczkowski/ Piotr Grodecki (banjo, gitary, wiolonczela)
Leszek Lorent (perkusja)
Justyna Skoczek (pianino, harmonium, celesta)
Twórcy
Ersan Mondtag Reżyseria, scenografia, choreografia
Alexander Naumann Współpraca artystyczna
Justyna Skoczek Kierownictwo muzyczne
Ada Bystrzycka Reżyseria świateł
Josa Marx Kostiumy
Thomaspeter Goergen Dramaturgia
Maja Wisła-Szopińska, Piotr Sędkowski Asystenci reżysera
Alexander Naumann, Jerzy Basiura Asystenci scenografa
Julia Ulman Asystentka kostiumografa
Agata Dąbek Współpraca dramaturgiczna
Krzysztof Sokołowski Inspicjent/Sufler
Kurt Weill Muzyka
Bruno Winawer, Barbara Witek-Swinarska Przekład
Władysław Broniewski, Witold Wirpsza Songi
Uwaga: Spektakl wyłącznie dla widzów dorosłych. W spektaklu jest poruszana tematyka wojny. Występują sceny przemocy oraz nagość. W spektaklu jest używana sztuczna krew.
Wystawiony za zgodą Suhrkamp Verlag AG i Universal Edition AG.
reż. Ersan Mondtag
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
3 godziny 40 minut, 2 przerwy.
Cóż za historia, magiczna i poruszająca – środowisko gangsterów, egzotyczny dreszcz zbrodni w blasku księżyca nad Soho!Ta najsłynniejsza jak dotąd niemiecka sztuka swój światowy sukces zawdzięcza również temu, że pod jej bezwstydnym humorem i zmysłową muzyką kryje się zło, głęboka socjopatia, które łatwo przeoczyć. Ale gdy, jak ustępujący efekt narkotyku, znika teatralna iluzja, wykreowana rzeczywistość, fabularna matrix – zaczynamy spoglądać na tych wszystkich morderców, kurwy, oszustów, gwałcicieli, jak na własne odbicie w lustrze. Okazuje się, że szumowiny z marginesu społeczeństwa stanowią w istocie jego mroczny rdzeń, w którym toczy się zażarta walka o pozycję: wzajemne pożeranie się, nieustające szukanie kozłów ofiarnych i przyjemność czerpana czyimś kosztem.
Europejski teatr iluzji stracił swą siłę. Podobnie jak seksowni gangsterzy Brechta wkraczają na scenę ze społecznych marginesów – tak w coraz większym stopniu kryzys zrodzony na obrzeżach porządnego społeczeństwa zaczyna zawłaszczać nasz piękny burżuazyjny teatr. Kapitalizm, który przerodził się w kleptokrację, a następnie w gospodarkę wojenną, szydzi z romantycznej wiary w to, że kontrakty i handel zapewnią światu ochronę przed chciwością i przemocą, bo w istocie one właśnie są jego naturą.
Mackie Messer (po polsku: nóż czyli Majcher) przeobraził się w Mackiego MeZera i przyozdabia tym „Z” swoje czołgi.
Ersan Mondtag sięga w głąb koszmaru, który kryje się pod efektowną powierzchnią tej nietuzinkowej sztuki. Koszmaru wszechobecnego w świecie, w którym 97% dóbr jest w posiadaniu 3% społeczeństwa. Gdzie zwykli ludzie są wykorzystywani przez dyktatorów, traktowani jak towar, zastraszani. Gdzie filantropi szykują bunkry na czas apokalipsy, a system, niczym zombie, chciałby pożreć wszystko. Mondtag przedstawia ten horror w sposób tak wyrazisty i mroczny, że rodzi się nadzieja, iż obudzimy się zdumieni i ujrzymy samych siebie takimi, w jakich nie przestawał wierzyć Brecht: nie jako konkurentów walczących o pozycję oraz ofiary zbrodni.
Lecz jako ludzkie istoty pomagające sobie nawzajem.
Thomaspeter Goergen
Krzysztof Zawadzki ewidentnie bawi się rolą, z czego przyjemność udziela się też publiczności. Trudno się zresztą aktorowi dziwić, gdyż takie podejście do postaci narzucają mu kostium i charakteryzacja. Peachum Zawadzkiego do złudzenia przypomina (…) Jacka Sparrowa z „Piratów z Karaibów”, podobny do Johnny’ego Deppa ma wdzięk. (…) to jedna z trzech najlepszych ról w spektaklu. O znakomitej – zabawnej i przerażającej, brawurowo ogrywającej swą vis comica – Annie Radwan już wspomniałem. Wydarzeniem wieczoru jest jednak Magda Grąziowska w roli Polly. Rozkosznie zepsuta, do cna perwersyjna, pod makijażem infantylnej laleczki do głębi okrutna żona Macheatha wyrasta z czasem na postać pierwszoplanową. (…) Anna Radwan wspaniale śpiewa „Balladę o seksualnej powolności”, a do niej należy przejmujące, inne od wszystkich wykonanie „Jenny, narzeczonej pirata” – dla mnie najbardziej przeszywający moment widowiska.
Jacek Wakar blog.pl/recenzja
Patronem medialnym jest Onet.
Obsada
Przemysław Przestrzelski
Beata Paluch, Anna Radwan
Krzysztof Zawadzki
Magda Grąziowska, Alicja Jurkowska, Bogumiła Bajor (AT)
Dorota Segda
Stanisław Linowski
Paulina Kondrak, Małgorzata Walenda
Bogdan Brzyski
Krzysztof Stawowy
Iwona Budner
Małgorzata Gałkowska
Aldona Grochal
Urszula Kiebzak
Beata Malczewska
Bolesław Brzozowski, Piotr Sędkowski
Bartosz Gomoła (gościnnie, AST)
Grzegorz Grabowski
Mikołaj Kubacki
Rafał Jędrzejczyk
Veren De Heddge (gościnnie), Piotr Mateusz Wach (gościnnie) Performerzy
Zespół muzyczny:
Piotr Nowak (trąbka)
Konrad Pisera (trąbka)
Leszek Nowotarski (saksofon, klarnet, flet)
Bartosz Bętkowski (saksofon, klarnet, flet)
Robert Szczerba (puzon)
Mateusz Dudek/Kacper Tracz (bandoneon, akordeon)
Grzegorz Frankowski (kontrabas)
Krzysztof Oczkowski/ Piotr Grodecki (banjo, gitary, wiolonczela)
Leszek Lorent (perkusja)
Justyna Skoczek (pianino, harmonium, celesta)
Twórcy
Ersan Mondtag Reżyseria, scenografia, choreografia
Alexander Naumann Współpraca artystyczna
Justyna Skoczek Kierownictwo muzyczne
Ada Bystrzycka Reżyseria świateł
Josa Marx Kostiumy
Thomaspeter Goergen Dramaturgia
Maja Wisła-Szopińska, Piotr Sędkowski Asystenci reżysera
Alexander Naumann, Jerzy Basiura Asystenci scenografa
Julia Ulman Asystentka kostiumografa
Agata Dąbek Współpraca dramaturgiczna
Krzysztof Sokołowski Inspicjent/Sufler
Kurt Weill Muzyka
Bruno Winawer, Barbara Witek-Swinarska Przekład
Władysław Broniewski, Witold Wirpsza Songi
Uwaga: Spektakl wyłącznie dla widzów dorosłych. W spektaklu jest poruszana tematyka wojny. Występują sceny przemocy oraz nagość. W spektaklu jest używana sztuczna krew.
Wystawiony za zgodą Suhrkamp Verlag AG i Universal Edition AG.
Kraków 29.04.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
wg powieści Doroty Masłowskiej
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 35 minut bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 35 minut bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze
Kraków 30.04.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 30.04.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 30.04.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 30.04.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 30.04.2026, g. 18:00
od 80.00 pln
Bertolt Brecht, Kurt Weill
reż. Ersan Mondtag
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
3 godziny 40 minut, 2 przerwy.
Cóż za historia, magiczna i poruszająca – środowisko gangsterów, egzotyczny dreszcz zbrodni w blasku księżyca nad Soho!Ta najsłynniejsza jak dotąd niemiecka sztuka swój światowy sukces zawdzięcza również temu, że pod jej bezwstydnym humorem i zmysłową muzyką kryje się zło, głęboka socjopatia, które łatwo przeoczyć. Ale gdy, jak ustępujący efekt narkotyku, znika teatralna iluzja, wykreowana rzeczywistość, fabularna matrix – zaczynamy spoglądać na tych wszystkich morderców, kurwy, oszustów, gwałcicieli, jak na własne odbicie w lustrze. Okazuje się, że szumowiny z marginesu społeczeństwa stanowią w istocie jego mroczny rdzeń, w którym toczy się zażarta walka o pozycję: wzajemne pożeranie się, nieustające szukanie kozłów ofiarnych i przyjemność czerpana czyimś kosztem.
Europejski teatr iluzji stracił swą siłę. Podobnie jak seksowni gangsterzy Brechta wkraczają na scenę ze społecznych marginesów – tak w coraz większym stopniu kryzys zrodzony na obrzeżach porządnego społeczeństwa zaczyna zawłaszczać nasz piękny burżuazyjny teatr. Kapitalizm, który przerodził się w kleptokrację, a następnie w gospodarkę wojenną, szydzi z romantycznej wiary w to, że kontrakty i handel zapewnią światu ochronę przed chciwością i przemocą, bo w istocie one właśnie są jego naturą.
Mackie Messer (po polsku: nóż czyli Majcher) przeobraził się w Mackiego MeZera i przyozdabia tym „Z” swoje czołgi.
Ersan Mondtag sięga w głąb koszmaru, który kryje się pod efektowną powierzchnią tej nietuzinkowej sztuki. Koszmaru wszechobecnego w świecie, w którym 97% dóbr jest w posiadaniu 3% społeczeństwa. Gdzie zwykli ludzie są wykorzystywani przez dyktatorów, traktowani jak towar, zastraszani. Gdzie filantropi szykują bunkry na czas apokalipsy, a system, niczym zombie, chciałby pożreć wszystko. Mondtag przedstawia ten horror w sposób tak wyrazisty i mroczny, że rodzi się nadzieja, iż obudzimy się zdumieni i ujrzymy samych siebie takimi, w jakich nie przestawał wierzyć Brecht: nie jako konkurentów walczących o pozycję oraz ofiary zbrodni.
Lecz jako ludzkie istoty pomagające sobie nawzajem.
Thomaspeter Goergen
Krzysztof Zawadzki ewidentnie bawi się rolą, z czego przyjemność udziela się też publiczności. Trudno się zresztą aktorowi dziwić, gdyż takie podejście do postaci narzucają mu kostium i charakteryzacja. Peachum Zawadzkiego do złudzenia przypomina (…) Jacka Sparrowa z „Piratów z Karaibów”, podobny do Johnny’ego Deppa ma wdzięk. (…) to jedna z trzech najlepszych ról w spektaklu. O znakomitej – zabawnej i przerażającej, brawurowo ogrywającej swą vis comica – Annie Radwan już wspomniałem. Wydarzeniem wieczoru jest jednak Magda Grąziowska w roli Polly. Rozkosznie zepsuta, do cna perwersyjna, pod makijażem infantylnej laleczki do głębi okrutna żona Macheatha wyrasta z czasem na postać pierwszoplanową. (…) Anna Radwan wspaniale śpiewa „Balladę o seksualnej powolności”, a do niej należy przejmujące, inne od wszystkich wykonanie „Jenny, narzeczonej pirata” – dla mnie najbardziej przeszywający moment widowiska.
Jacek Wakar blog.pl/recenzja
Patronem medialnym jest Onet.
Obsada
Przemysław Przestrzelski
Beata Paluch, Anna Radwan
Krzysztof Zawadzki
Magda Grąziowska, Alicja Jurkowska, Bogumiła Bajor (AT)
Dorota Segda
Stanisław Linowski
Paulina Kondrak, Małgorzata Walenda
Bogdan Brzyski
Krzysztof Stawowy
Iwona Budner
Małgorzata Gałkowska
Aldona Grochal
Urszula Kiebzak
Beata Malczewska
Bolesław Brzozowski, Piotr Sędkowski
Bartosz Gomoła (gościnnie, AST)
Grzegorz Grabowski
Mikołaj Kubacki
Rafał Jędrzejczyk
Veren De Heddge (gościnnie), Piotr Mateusz Wach (gościnnie) Performerzy
Zespół muzyczny:
Piotr Nowak (trąbka)
Konrad Pisera (trąbka)
Leszek Nowotarski (saksofon, klarnet, flet)
Bartosz Bętkowski (saksofon, klarnet, flet)
Robert Szczerba (puzon)
Mateusz Dudek/Kacper Tracz (bandoneon, akordeon)
Grzegorz Frankowski (kontrabas)
Krzysztof Oczkowski/ Piotr Grodecki (banjo, gitary, wiolonczela)
Leszek Lorent (perkusja)
Justyna Skoczek (pianino, harmonium, celesta)
Twórcy
Ersan Mondtag Reżyseria, scenografia, choreografia
Alexander Naumann Współpraca artystyczna
Justyna Skoczek Kierownictwo muzyczne
Ada Bystrzycka Reżyseria świateł
Josa Marx Kostiumy
Thomaspeter Goergen Dramaturgia
Maja Wisła-Szopińska, Piotr Sędkowski Asystenci reżysera
Alexander Naumann, Jerzy Basiura Asystenci scenografa
Julia Ulman Asystentka kostiumografa
Agata Dąbek Współpraca dramaturgiczna
Krzysztof Sokołowski Inspicjent/Sufler
Kurt Weill Muzyka
Bruno Winawer, Barbara Witek-Swinarska Przekład
Władysław Broniewski, Witold Wirpsza Songi
Uwaga: Spektakl wyłącznie dla widzów dorosłych. W spektaklu jest poruszana tematyka wojny. Występują sceny przemocy oraz nagość. W spektaklu jest używana sztuczna krew.
Wystawiony za zgodą Suhrkamp Verlag AG i Universal Edition AG.
reż. Ersan Mondtag
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
3 godziny 40 minut, 2 przerwy.
Cóż za historia, magiczna i poruszająca – środowisko gangsterów, egzotyczny dreszcz zbrodni w blasku księżyca nad Soho!Ta najsłynniejsza jak dotąd niemiecka sztuka swój światowy sukces zawdzięcza również temu, że pod jej bezwstydnym humorem i zmysłową muzyką kryje się zło, głęboka socjopatia, które łatwo przeoczyć. Ale gdy, jak ustępujący efekt narkotyku, znika teatralna iluzja, wykreowana rzeczywistość, fabularna matrix – zaczynamy spoglądać na tych wszystkich morderców, kurwy, oszustów, gwałcicieli, jak na własne odbicie w lustrze. Okazuje się, że szumowiny z marginesu społeczeństwa stanowią w istocie jego mroczny rdzeń, w którym toczy się zażarta walka o pozycję: wzajemne pożeranie się, nieustające szukanie kozłów ofiarnych i przyjemność czerpana czyimś kosztem.
Europejski teatr iluzji stracił swą siłę. Podobnie jak seksowni gangsterzy Brechta wkraczają na scenę ze społecznych marginesów – tak w coraz większym stopniu kryzys zrodzony na obrzeżach porządnego społeczeństwa zaczyna zawłaszczać nasz piękny burżuazyjny teatr. Kapitalizm, który przerodził się w kleptokrację, a następnie w gospodarkę wojenną, szydzi z romantycznej wiary w to, że kontrakty i handel zapewnią światu ochronę przed chciwością i przemocą, bo w istocie one właśnie są jego naturą.
Mackie Messer (po polsku: nóż czyli Majcher) przeobraził się w Mackiego MeZera i przyozdabia tym „Z” swoje czołgi.
Ersan Mondtag sięga w głąb koszmaru, który kryje się pod efektowną powierzchnią tej nietuzinkowej sztuki. Koszmaru wszechobecnego w świecie, w którym 97% dóbr jest w posiadaniu 3% społeczeństwa. Gdzie zwykli ludzie są wykorzystywani przez dyktatorów, traktowani jak towar, zastraszani. Gdzie filantropi szykują bunkry na czas apokalipsy, a system, niczym zombie, chciałby pożreć wszystko. Mondtag przedstawia ten horror w sposób tak wyrazisty i mroczny, że rodzi się nadzieja, iż obudzimy się zdumieni i ujrzymy samych siebie takimi, w jakich nie przestawał wierzyć Brecht: nie jako konkurentów walczących o pozycję oraz ofiary zbrodni.
Lecz jako ludzkie istoty pomagające sobie nawzajem.
Thomaspeter Goergen
Krzysztof Zawadzki ewidentnie bawi się rolą, z czego przyjemność udziela się też publiczności. Trudno się zresztą aktorowi dziwić, gdyż takie podejście do postaci narzucają mu kostium i charakteryzacja. Peachum Zawadzkiego do złudzenia przypomina (…) Jacka Sparrowa z „Piratów z Karaibów”, podobny do Johnny’ego Deppa ma wdzięk. (…) to jedna z trzech najlepszych ról w spektaklu. O znakomitej – zabawnej i przerażającej, brawurowo ogrywającej swą vis comica – Annie Radwan już wspomniałem. Wydarzeniem wieczoru jest jednak Magda Grąziowska w roli Polly. Rozkosznie zepsuta, do cna perwersyjna, pod makijażem infantylnej laleczki do głębi okrutna żona Macheatha wyrasta z czasem na postać pierwszoplanową. (…) Anna Radwan wspaniale śpiewa „Balladę o seksualnej powolności”, a do niej należy przejmujące, inne od wszystkich wykonanie „Jenny, narzeczonej pirata” – dla mnie najbardziej przeszywający moment widowiska.
Jacek Wakar blog.pl/recenzja
Patronem medialnym jest Onet.
Obsada
Przemysław Przestrzelski
Beata Paluch, Anna Radwan
Krzysztof Zawadzki
Magda Grąziowska, Alicja Jurkowska, Bogumiła Bajor (AT)
Dorota Segda
Stanisław Linowski
Paulina Kondrak, Małgorzata Walenda
Bogdan Brzyski
Krzysztof Stawowy
Iwona Budner
Małgorzata Gałkowska
Aldona Grochal
Urszula Kiebzak
Beata Malczewska
Bolesław Brzozowski, Piotr Sędkowski
Bartosz Gomoła (gościnnie, AST)
Grzegorz Grabowski
Mikołaj Kubacki
Rafał Jędrzejczyk
Veren De Heddge (gościnnie), Piotr Mateusz Wach (gościnnie) Performerzy
Zespół muzyczny:
Piotr Nowak (trąbka)
Konrad Pisera (trąbka)
Leszek Nowotarski (saksofon, klarnet, flet)
Bartosz Bętkowski (saksofon, klarnet, flet)
Robert Szczerba (puzon)
Mateusz Dudek/Kacper Tracz (bandoneon, akordeon)
Grzegorz Frankowski (kontrabas)
Krzysztof Oczkowski/ Piotr Grodecki (banjo, gitary, wiolonczela)
Leszek Lorent (perkusja)
Justyna Skoczek (pianino, harmonium, celesta)
Twórcy
Ersan Mondtag Reżyseria, scenografia, choreografia
Alexander Naumann Współpraca artystyczna
Justyna Skoczek Kierownictwo muzyczne
Ada Bystrzycka Reżyseria świateł
Josa Marx Kostiumy
Thomaspeter Goergen Dramaturgia
Maja Wisła-Szopińska, Piotr Sędkowski Asystenci reżysera
Alexander Naumann, Jerzy Basiura Asystenci scenografa
Julia Ulman Asystentka kostiumografa
Agata Dąbek Współpraca dramaturgiczna
Krzysztof Sokołowski Inspicjent/Sufler
Kurt Weill Muzyka
Bruno Winawer, Barbara Witek-Swinarska Przekład
Władysław Broniewski, Witold Wirpsza Songi
Uwaga: Spektakl wyłącznie dla widzów dorosłych. W spektaklu jest poruszana tematyka wojny. Występują sceny przemocy oraz nagość. W spektaklu jest używana sztuczna krew.
Wystawiony za zgodą Suhrkamp Verlag AG i Universal Edition AG.
Kraków 30.04.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
wg powieści Doroty Masłowskiej
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 35 minut bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze
reż. Paweł Świątek
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 35 minut bez przerwy
Bohaterami Pawia królowej są mało rozgarnięte postaci, których jedynym marzeniem jest bycie celebrytą (czyli osobą znaną z tego, że jest znana). Gem. Set. Mecz! Na Nowej Scenie Starego Teatru premiera spektaklu, który jest jak finał Wimbledonu. Czwórka aktorów przebrana w białe tenisowe stroje gra mistrzowskiego miksta z Dorotą Masłowską i jej powieścią. Piłki-słowa lecą tu i tam, świszczą, obracają się, walą widownię po głowach, piersiach i barkach, a potem wracają w przestrzeń gry. Zostawioną przez jednego z wykonawców opowieść natychmiast podejmuje kolejny. (…) To już nawet nie tenis halowy, to squash, gdzie wszystko toczy się jeszcze szybciej, nie ma miejsca na oddech, spadek tempa i emocji. (…) A to, co na przedstawieniu poleciało w stronę publiczności, to już nie piłki, nie słowa, to bomby z zapalonymi lontami. Naprawdę nie przesadzam – zachwycał się Łukasz Drewniak w „Dzienniku Polskim”. Spektakl początkowo bawi jak bezczelny, sztubacki dowcip, z czasem jednak zaczyna uwierać. Jest tak śmiesznie, że zaczyna być strasznie…
Do Narodowego Starego Teatru z impetem wtargnęła nowa, pod każdym względem narodowa literatura, przetworzony wg najlepszych wzorców liryki język ulicy, hip-hop w wersji nieocenzurowanej, bluzg i anarchia, a także bezczelne (szczególnie w tym właśnie miejscu) parodie wysokich, romantycznych gestów i skondensowana, bardziej sportowa niż sceniczna energia.(…) Wpisałabym „Pawia…” do programu wycieczek szkolnych, studenckich i zakładowych z całej Polski. Między zwiedzaniem Wawelu a oglądaniem kurtyny Siemiradzkiego mogliby się przekonać, jak mądrze przekłuwać nadęte balony (tradycji, wysokiego stylu, wysokich wartości) i jak wyzwalająco to działa.
Joanna Wichowska, e-teatr
Spektakl rekomendowany dla widzów powyżej 17 roku życia.
Obsada
Paulina Puślednik
Małgorzata Zawadzka
Szymon Czacki
Bartosz Bielenia (gościnnie), Łukasz Szczepanowski, Wiktor Loga-Skarczewski **
** rola dublowana
Nagrody i wyjazdy:
2023 – Festiwal Polska w IMCE, Warszawa
2016 – Olimpiada Teatralna „ Świat miejscem prawdy”, Wrocław2022 – Festiwal Teatralny „Scena wolności” (III edycja), Nowy Teatr, Słupsk
2014 – VII Katowicki Karnawał Komedii
2014 – Centrum Kultury Zamek, Poznań
2014 -XXIX Dni Sztuki Współczesnej, Białystok
2013 – Teatr Stary, Lublin
2013 – 20 Rzeszowskie Spotkania Karnawałowe – „Bzik Totalny! ”
2013 – Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ, Nowy Sącz
2013 – Tarnów, Centrum Sztuki Mościce
2013 – 48 Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Szczecin. Spektakl otrzymał Nagrodą Magnolii – Nagrodę Miasta Szczecina dla twórców i wykonawców za kreatywność w scenicznej adaptacji powieści D. Masłowskiej.
2013 – XXXIII Warszawskie Spotkania Teatralne
2013 – Festiwal Wybrzeże Sztuki, Gdańsk. Wyróżnienie aktorskie – Wiktor Loga-Skarczewski
2013 – Festiwal Koszalińskie Konfrontacje Młodych m-teatr
2013 – Występy gościnne w ramach Heineken Open’er Festiwal, Gdynia
2013 – XVII Ogólnopolski Festiwal Komedii TALIA, Tarnów. GRAND PRIX.
2013 – 13 Festiwal Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”, Zabrze