Kraków 26.09.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 26.09.2026, g. 13:00
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 26.09.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 26.09.2026, g. 13:30
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 26.09.2026, g. 14:00
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 26.09.2026, g. 14:30
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 26.09.2026, g. 15:00
od 50.00 pln
Spektakle
według powieści Radka Raka
Reż. Beniamin M. Bukowski
Nowa Scena
ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 1 godz. 40 min.
Niektórzy żydowscy uczeni powiadają, że każdej nocy świat rozmontowywany jest na części i na nowo składany przez tajemniczego demiurga. A ponieważ, jak każdy, bywa on omylny, nowy świat podobny jest do poprzedniego, ale zawsze trochę inny, niektóre rzeczy zaś przesuwają się w dziwny sposób. Zdarza się też, że ta lub owa część świata zapodziewa się gdzieś i znika. Dlatego nie ma w świecie żadnego ładu, porządku ni celowości, bo wszelki ład, porządek i celowość są tylko ułudą. Obwoźna trupa wiejskich aktorów próbuje złożyć ten świat w całość, snując opowieść o Jakóbie Szeli. Jakób, cham, który utracił własne serce i własną tożsamość, pragnie zostać panem. Ponieważ jednak w świecie musi zostać zachowana równowaga, pan i cham zamieniają się miejscami – lub przynajmniej każdy z nich przechwytuje cząstkę tożsamości drugiego. Baśń zaś rządzi się własnymi prawami – mieszając prawdę, domysł, kłamstwo i w końcu fikcję, która być może okaże się wyższym porządkiem prawdy.
Spektakl oparty jest na „Baśni o wężowym sercu. Wtórym słowie o Jakóbie Szeli” Radka Raka, powieści nagrodzonej w 2020 roku nagrodą literacką Nike. Punktem wyjścia dla twórców jest pytanie o tożsamość: tę osobistą – w której chęć dokonania zmiany w świecie zawsze jest okupiona przemianą samego siebie; tę społeczną, w której nasza chłopska i szlachecka przeszłość miesza się ze sobą i tę polityczną – w której skomplikowane koleje rabacji pokazują tragiczne splątanie stanowych resentymentów, historii krzywd i pragnienia zemsty, przez które nadzieja na ponadklasowe, polskie powstanie niepodległościowe kończy się krwawą rzezią szlachty.
Obsada
Magda Grąziowska
Paulina Kondrak
Zbigniew W. Kaleta
Grzegorz Mielczarek
Beata Paluch
Łukasz Stawarczyk
Łukasz Szczepanowski
Twórcy
Beniamin M. Bukowski Reżyseria
Beniamin M. Bukowski, Amadeusz Nosal Scenariusz i Dramaturgia
Aleksandra Żurawska Scenografia
Julia Ulman Kostiumy
Anna Stela Muzyka
Julia Mazur Asystentka kostiumografa
Monika Stolarska Reżyseria światła
Katarzyna Witek Choreografia
Maja Wisła-Szopińska Asystentka reżysera
Amadeusz Nosal Multimedia
Zbigniew S. Kaleta Inspicjent/sufler
Julia Dyga Asystentka kompozytorki
Reż. Beniamin M. Bukowski
Nowa Scena
ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 1 godz. 40 min.
Niektórzy żydowscy uczeni powiadają, że każdej nocy świat rozmontowywany jest na części i na nowo składany przez tajemniczego demiurga. A ponieważ, jak każdy, bywa on omylny, nowy świat podobny jest do poprzedniego, ale zawsze trochę inny, niektóre rzeczy zaś przesuwają się w dziwny sposób. Zdarza się też, że ta lub owa część świata zapodziewa się gdzieś i znika. Dlatego nie ma w świecie żadnego ładu, porządku ni celowości, bo wszelki ład, porządek i celowość są tylko ułudą. Obwoźna trupa wiejskich aktorów próbuje złożyć ten świat w całość, snując opowieść o Jakóbie Szeli. Jakób, cham, który utracił własne serce i własną tożsamość, pragnie zostać panem. Ponieważ jednak w świecie musi zostać zachowana równowaga, pan i cham zamieniają się miejscami – lub przynajmniej każdy z nich przechwytuje cząstkę tożsamości drugiego. Baśń zaś rządzi się własnymi prawami – mieszając prawdę, domysł, kłamstwo i w końcu fikcję, która być może okaże się wyższym porządkiem prawdy.
Spektakl oparty jest na „Baśni o wężowym sercu. Wtórym słowie o Jakóbie Szeli” Radka Raka, powieści nagrodzonej w 2020 roku nagrodą literacką Nike. Punktem wyjścia dla twórców jest pytanie o tożsamość: tę osobistą – w której chęć dokonania zmiany w świecie zawsze jest okupiona przemianą samego siebie; tę społeczną, w której nasza chłopska i szlachecka przeszłość miesza się ze sobą i tę polityczną – w której skomplikowane koleje rabacji pokazują tragiczne splątanie stanowych resentymentów, historii krzywd i pragnienia zemsty, przez które nadzieja na ponadklasowe, polskie powstanie niepodległościowe kończy się krwawą rzezią szlachty.
Obsada
Magda Grąziowska
Paulina Kondrak
Zbigniew W. Kaleta
Grzegorz Mielczarek
Beata Paluch
Łukasz Stawarczyk
Łukasz Szczepanowski
Twórcy
Beniamin M. Bukowski Reżyseria
Beniamin M. Bukowski, Amadeusz Nosal Scenariusz i Dramaturgia
Aleksandra Żurawska Scenografia
Julia Ulman Kostiumy
Anna Stela Muzyka
Julia Mazur Asystentka kostiumografa
Monika Stolarska Reżyseria światła
Katarzyna Witek Choreografia
Maja Wisła-Szopińska Asystentka reżysera
Amadeusz Nosal Multimedia
Zbigniew S. Kaleta Inspicjent/sufler
Julia Dyga Asystentka kompozytorki
Kraków 26.09.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 26.09.2026, g. 15:01
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 26.09.2026, g. 15:30
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 26.09.2026, g. 16:00
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 26.09.2026, g. 16:30
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 26.09.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 26.09.2026, g. 18:00
od 80.00 pln
Bertolt Brecht, Kurt Weill
reż. Ersan Mondtag
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny 40 minut, 2 przerwy.
Cóż za historia, magiczna i poruszająca – środowisko gangsterów, egzotyczny dreszcz zbrodni w blasku księżyca nad Soho!Ta najsłynniejsza jak dotąd niemiecka sztuka swój światowy sukces zawdzięcza również temu, że pod jej bezwstydnym humorem i zmysłową muzyką kryje się zło, głęboka socjopatia, które łatwo przeoczyć. Ale gdy, jak ustępujący efekt narkotyku, znika teatralna iluzja, wykreowana rzeczywistość, fabularna matrix – zaczynamy spoglądać na tych wszystkich morderców, kurwy, oszustów, gwałcicieli, jak na własne odbicie w lustrze. Okazuje się, że szumowiny z marginesu społeczeństwa stanowią w istocie jego mroczny rdzeń, w którym toczy się zażarta walka o pozycję: wzajemne pożeranie się, nieustające szukanie kozłów ofiarnych i przyjemność czerpana czyimś kosztem.
Europejski teatr iluzji stracił swą siłę. Podobnie jak seksowni gangsterzy Brechta wkraczają na scenę ze społecznych marginesów – tak w coraz większym stopniu kryzys zrodzony na obrzeżach porządnego społeczeństwa zaczyna zawłaszczać nasz piękny burżuazyjny teatr. Kapitalizm, który przerodził się w kleptokrację, a następnie w gospodarkę wojenną, szydzi z romantycznej wiary w to, że kontrakty i handel zapewnią światu ochronę przed chciwością i przemocą, bo w istocie one właśnie są jego naturą.
Mackie Messer (po polsku: nóż czyli Majcher) przeobraził się w Mackiego MeZera i przyozdabia tym „Z” swoje czołgi.
Ersan Mondtag sięga w głąb koszmaru, który kryje się pod efektowną powierzchnią tej nietuzinkowej sztuki. Koszmaru wszechobecnego w świecie, w którym 97% dóbr jest w posiadaniu 3% społeczeństwa. Gdzie zwykli ludzie są wykorzystywani przez dyktatorów, traktowani jak towar, zastraszani. Gdzie filantropi szykują bunkry na czas apokalipsy, a system, niczym zombie, chciałby pożreć wszystko. Mondtag przedstawia ten horror w sposób tak wyrazisty i mroczny, że rodzi się nadzieja, iż obudzimy się zdumieni i ujrzymy samych siebie takimi, w jakich nie przestawał wierzyć Brecht: nie jako konkurentów walczących o pozycję oraz ofiary zbrodni.
Lecz jako ludzkie istoty pomagające sobie nawzajem.
Thomaspeter Goergen
Krzysztof Zawadzki ewidentnie bawi się rolą, z czego przyjemność udziela się też publiczności. Trudno się zresztą aktorowi dziwić, gdyż takie podejście do postaci narzucają mu kostium i charakteryzacja. Peachum Zawadzkiego do złudzenia przypomina (…) Jacka Sparrowa z „Piratów z Karaibów”, podobny do Johnny’ego Deppa ma wdzięk. (…) to jedna z trzech najlepszych ról w spektaklu. O znakomitej – zabawnej i przerażającej, brawurowo ogrywającej swą vis comica – Annie Radwan już wspomniałem. Wydarzeniem wieczoru jest jednak Magda Grąziowska w roli Polly. Rozkosznie zepsuta, do cna perwersyjna, pod makijażem infantylnej laleczki do głębi okrutna żona Macheatha wyrasta z czasem na postać pierwszoplanową. (…) Anna Radwan wspaniale śpiewa „Balladę o seksualnej powolności”, a do niej należy przejmujące, inne od wszystkich wykonanie „Jenny, narzeczonej pirata” – dla mnie najbardziej przeszywający moment widowiska.
Jacek Wakar blog.pl/recenzja
Patronem medialnym jest Onet.
Obsada
Przemysław Przestrzelski
Beata Paluch, Anna Radwan
Krzysztof Zawadzki
Magda Grąziowska, Alicja Jurkowska, Bogumiła Bajor (AT)
Dorota Segda
Stanisław Linowski
Paulina Kondrak, Małgorzata Walenda
Bogdan Brzyski
Krzysztof Stawowy
Iwona Budner
Małgorzata Gałkowska
Aldona Grochal
Urszula Kiebzak
Beata Malczewska
Bolesław Brzozowski, Piotr Sędkowski
Bartosz Gomoła (gościnnie, AST)
Grzegorz Grabowski
Mikołaj Kubacki
Rafał Jędrzejczyk
Veren De Heddge (gościnnie), Piotr Mateusz Wach (gościnnie) Performerzy
Zespół muzyczny:
Piotr Nowak (trąbka)
Konrad Pisera (trąbka)
Leszek Nowotarski (saksofon, klarnet, flet)
Bartosz Bętkowski (saksofon, klarnet, flet)
Robert Szczerba (puzon)
Mateusz Dudek/Kacper Tracz (bandoneon, akordeon)
Grzegorz Frankowski (kontrabas)
Krzysztof Oczkowski/ Piotr Grodecki (banjo, gitary, wiolonczela)
Leszek Lorent (perkusja)
Justyna Skoczek (pianino, harmonium, celesta)
Twórcy
Ersan Mondtag Reżyseria, scenografia, choreografia
Alexander Naumann Współpraca artystyczna
Justyna Skoczek Kierownictwo muzyczne
Ada Bystrzycka Reżyseria świateł
Josa Marx Kostiumy
Thomaspeter Goergen Dramaturgia
Maja Wisła-Szopińska, Piotr Sędkowski Asystenci reżysera
Alexander Naumann, Jerzy Basiura Asystenci scenografa
Julia Ulman Asystentka kostiumografa
Agata Dąbek Współpraca dramaturgiczna
Krzysztof Sokołowski Inspicjent/Sufler
Kurt Weill Muzyka
Bruno Winawer, Barbara Witek-Swinarska Przekład
Władysław Broniewski, Witold Wirpsza Songi
Uwaga: Spektakl wyłącznie dla widzów dorosłych. W spektaklu jest poruszana tematyka wojny. Występują sceny przemocy oraz nagość. W spektaklu jest używana sztuczna krew.
Wystawiony za zgodą Suhrkamp Verlag AG i Universal Edition AG.
reż. Ersan Mondtag
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny 40 minut, 2 przerwy.
Cóż za historia, magiczna i poruszająca – środowisko gangsterów, egzotyczny dreszcz zbrodni w blasku księżyca nad Soho!Ta najsłynniejsza jak dotąd niemiecka sztuka swój światowy sukces zawdzięcza również temu, że pod jej bezwstydnym humorem i zmysłową muzyką kryje się zło, głęboka socjopatia, które łatwo przeoczyć. Ale gdy, jak ustępujący efekt narkotyku, znika teatralna iluzja, wykreowana rzeczywistość, fabularna matrix – zaczynamy spoglądać na tych wszystkich morderców, kurwy, oszustów, gwałcicieli, jak na własne odbicie w lustrze. Okazuje się, że szumowiny z marginesu społeczeństwa stanowią w istocie jego mroczny rdzeń, w którym toczy się zażarta walka o pozycję: wzajemne pożeranie się, nieustające szukanie kozłów ofiarnych i przyjemność czerpana czyimś kosztem.
Europejski teatr iluzji stracił swą siłę. Podobnie jak seksowni gangsterzy Brechta wkraczają na scenę ze społecznych marginesów – tak w coraz większym stopniu kryzys zrodzony na obrzeżach porządnego społeczeństwa zaczyna zawłaszczać nasz piękny burżuazyjny teatr. Kapitalizm, który przerodził się w kleptokrację, a następnie w gospodarkę wojenną, szydzi z romantycznej wiary w to, że kontrakty i handel zapewnią światu ochronę przed chciwością i przemocą, bo w istocie one właśnie są jego naturą.
Mackie Messer (po polsku: nóż czyli Majcher) przeobraził się w Mackiego MeZera i przyozdabia tym „Z” swoje czołgi.
Ersan Mondtag sięga w głąb koszmaru, który kryje się pod efektowną powierzchnią tej nietuzinkowej sztuki. Koszmaru wszechobecnego w świecie, w którym 97% dóbr jest w posiadaniu 3% społeczeństwa. Gdzie zwykli ludzie są wykorzystywani przez dyktatorów, traktowani jak towar, zastraszani. Gdzie filantropi szykują bunkry na czas apokalipsy, a system, niczym zombie, chciałby pożreć wszystko. Mondtag przedstawia ten horror w sposób tak wyrazisty i mroczny, że rodzi się nadzieja, iż obudzimy się zdumieni i ujrzymy samych siebie takimi, w jakich nie przestawał wierzyć Brecht: nie jako konkurentów walczących o pozycję oraz ofiary zbrodni.
Lecz jako ludzkie istoty pomagające sobie nawzajem.
Thomaspeter Goergen
Krzysztof Zawadzki ewidentnie bawi się rolą, z czego przyjemność udziela się też publiczności. Trudno się zresztą aktorowi dziwić, gdyż takie podejście do postaci narzucają mu kostium i charakteryzacja. Peachum Zawadzkiego do złudzenia przypomina (…) Jacka Sparrowa z „Piratów z Karaibów”, podobny do Johnny’ego Deppa ma wdzięk. (…) to jedna z trzech najlepszych ról w spektaklu. O znakomitej – zabawnej i przerażającej, brawurowo ogrywającej swą vis comica – Annie Radwan już wspomniałem. Wydarzeniem wieczoru jest jednak Magda Grąziowska w roli Polly. Rozkosznie zepsuta, do cna perwersyjna, pod makijażem infantylnej laleczki do głębi okrutna żona Macheatha wyrasta z czasem na postać pierwszoplanową. (…) Anna Radwan wspaniale śpiewa „Balladę o seksualnej powolności”, a do niej należy przejmujące, inne od wszystkich wykonanie „Jenny, narzeczonej pirata” – dla mnie najbardziej przeszywający moment widowiska.
Jacek Wakar blog.pl/recenzja
Patronem medialnym jest Onet.
Obsada
Przemysław Przestrzelski
Beata Paluch, Anna Radwan
Krzysztof Zawadzki
Magda Grąziowska, Alicja Jurkowska, Bogumiła Bajor (AT)
Dorota Segda
Stanisław Linowski
Paulina Kondrak, Małgorzata Walenda
Bogdan Brzyski
Krzysztof Stawowy
Iwona Budner
Małgorzata Gałkowska
Aldona Grochal
Urszula Kiebzak
Beata Malczewska
Bolesław Brzozowski, Piotr Sędkowski
Bartosz Gomoła (gościnnie, AST)
Grzegorz Grabowski
Mikołaj Kubacki
Rafał Jędrzejczyk
Veren De Heddge (gościnnie), Piotr Mateusz Wach (gościnnie) Performerzy
Zespół muzyczny:
Piotr Nowak (trąbka)
Konrad Pisera (trąbka)
Leszek Nowotarski (saksofon, klarnet, flet)
Bartosz Bętkowski (saksofon, klarnet, flet)
Robert Szczerba (puzon)
Mateusz Dudek/Kacper Tracz (bandoneon, akordeon)
Grzegorz Frankowski (kontrabas)
Krzysztof Oczkowski/ Piotr Grodecki (banjo, gitary, wiolonczela)
Leszek Lorent (perkusja)
Justyna Skoczek (pianino, harmonium, celesta)
Twórcy
Ersan Mondtag Reżyseria, scenografia, choreografia
Alexander Naumann Współpraca artystyczna
Justyna Skoczek Kierownictwo muzyczne
Ada Bystrzycka Reżyseria świateł
Josa Marx Kostiumy
Thomaspeter Goergen Dramaturgia
Maja Wisła-Szopińska, Piotr Sędkowski Asystenci reżysera
Alexander Naumann, Jerzy Basiura Asystenci scenografa
Julia Ulman Asystentka kostiumografa
Agata Dąbek Współpraca dramaturgiczna
Krzysztof Sokołowski Inspicjent/Sufler
Kurt Weill Muzyka
Bruno Winawer, Barbara Witek-Swinarska Przekład
Władysław Broniewski, Witold Wirpsza Songi
Uwaga: Spektakl wyłącznie dla widzów dorosłych. W spektaklu jest poruszana tematyka wojny. Występują sceny przemocy oraz nagość. W spektaklu jest używana sztuczna krew.
Wystawiony za zgodą Suhrkamp Verlag AG i Universal Edition AG.