Kraków 03.11.2026, g. 18:00
od 100.00 pln
Spektakle
Stanisław Wyspiański
reż. Jan Klata
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania: 3 godz. 10 min (2 przerwy)
Histeryczny atak śmiechu Czepca i Dziennikarza po słynnych słowach „Co tam Panie, w polityce?”, a zaraz potem zderzenie ze ścianą dźwięków black metalowej Furii, wtórującej tańcowi weselników –tak dynamicznie zaczyna się „Wesele” AD 2017 w reżyserii Jana Klaty. Choć zamiast malowniczej bronowickiej chaty mamy do czynienia z krainą w nieustannej przebudowie, reżyser nie uwspółcześnia dramatu na siłę: zaprojektowane przez Justynę Łagowską rusztowania spowite czarną folią, odrąbany kikut drzewa i pusta kapliczka wyznaczają niepokojącą scenerię, w której spotykają się dwa obce sobie światy. Istniejące osobno – zblazowani, pozbawieni werwy i charyzmy „miastowi” oraz rubaszny „lud”, pełen siły, na oślep szukającej ujścia – jednoczące się tylko w momentach tanecznego transu. Dookoła sceny, na czterech pomnikowych postumentach stoją muzycy z biało-czarnymi twarzami – współczesne chochoły. To w takt ich muzyki rozgrywa się akcja, prowadzona „przez pół drwiąco, przez pół serio”, ale w momentach ekstatycznych układów choreograficznych Maćko Prusaka osiągająca temperaturę wrzenia. Po chwili jednak bohaterowie popadną w kolejny marazm, „bawiąc się jeno snami”, wiecznie czekając na znak.
To „Wesele” bez chocholego tańca w finale, bo chocholi taniec trwa w nim nieustannie. Stanowi przy tym wyjątkową manifestację siły wielopokoleniowego zespołu aktorskiego Starego Teatru i idealnie wpisuje się w misję narodowej sceny. Do literackiej klasyki podchodzi z szacunkiem, dzięki fenomenalnym aktorom dając wybrzmieć każdemu słowu z tekstu Wyspiańskiego.
Jacek Wakar, O! Kultura Magazyn
Spektakl rekomendowany jest dla widzów od 16 roku życia.
Obsada:
Anna Dymna Radczyni
Monika Frajczyk (gościnnie), Karolina Staniec Panna Młoda**
Małgorzata Gorol (gościnnie), Maja Pankiewicz Rycerz Czarny
Ewa Kaim Haneczka
Katarzyna Krzanowska Rachel
Beata Paluch Gospodyni
Jaśmina Polak (gościnnie), Marta Ścisłowicz (gościnnie), Maja Pankiewicz Maryna
Anna Radwan, Małgorzata Zawadzka Zosia**
Bartosz Bielenia (gościnnie), Mikołaj Kubacki Ksiądz
Maciej Charyton, Michał Balicki (gościnnie) Kacper
Juliusz Chrząstowski Gospodarz
Krystian Durman Jasiek
Roman Gancarczyk Dziennikarz
Grzegorz Grabowski Kuba
Mieczysław Grąbka, Jacek Romanowski Żyd
Zbigniew W. Kaleta Poeta
Zbigniew Kosowski Hetman
Radosław Krzyżowski Pan Młody
Ryszard Łukowski Dziad / Upiór
Paweł Kruszelnicki Wernyhora
Krzysztof Zawadzki Czepiec
Jan Peszek, Edward Linde-Lubaszenko Stańczyk **
Elżbieta Karkoszka Klimina
Andrzej Kozak Jasiek
Michał Kuźniak Chochoł
Mikołaj Głowacki, Janusz Jarecki, Grzegorz Sterliński, Krzysztof Szczygieł, Wojciech Szczygieł Kosynierzy
** rola dublowana
Twórcy:
Jan Klata - Reżyseria / adaptacja
Justyna Łagowska - Scenografia / kostiumy / reżyseria światła
Maćko Prusak - Choreografia
FURIA - Muzyka
Piotr Halter - Asystent scenografa
Łukasz Kamiński, Adam Gajewski - Realizator dźwięku
Katarzyna Gaweł - Asystent reżysera / inspicjent / sufler
Andrzej Błażewicz - Asystenci reżysera
reż. Jan Klata
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania: 3 godz. 10 min (2 przerwy)
Histeryczny atak śmiechu Czepca i Dziennikarza po słynnych słowach „Co tam Panie, w polityce?”, a zaraz potem zderzenie ze ścianą dźwięków black metalowej Furii, wtórującej tańcowi weselników –tak dynamicznie zaczyna się „Wesele” AD 2017 w reżyserii Jana Klaty. Choć zamiast malowniczej bronowickiej chaty mamy do czynienia z krainą w nieustannej przebudowie, reżyser nie uwspółcześnia dramatu na siłę: zaprojektowane przez Justynę Łagowską rusztowania spowite czarną folią, odrąbany kikut drzewa i pusta kapliczka wyznaczają niepokojącą scenerię, w której spotykają się dwa obce sobie światy. Istniejące osobno – zblazowani, pozbawieni werwy i charyzmy „miastowi” oraz rubaszny „lud”, pełen siły, na oślep szukającej ujścia – jednoczące się tylko w momentach tanecznego transu. Dookoła sceny, na czterech pomnikowych postumentach stoją muzycy z biało-czarnymi twarzami – współczesne chochoły. To w takt ich muzyki rozgrywa się akcja, prowadzona „przez pół drwiąco, przez pół serio”, ale w momentach ekstatycznych układów choreograficznych Maćko Prusaka osiągająca temperaturę wrzenia. Po chwili jednak bohaterowie popadną w kolejny marazm, „bawiąc się jeno snami”, wiecznie czekając na znak.
To „Wesele” bez chocholego tańca w finale, bo chocholi taniec trwa w nim nieustannie. Stanowi przy tym wyjątkową manifestację siły wielopokoleniowego zespołu aktorskiego Starego Teatru i idealnie wpisuje się w misję narodowej sceny. Do literackiej klasyki podchodzi z szacunkiem, dzięki fenomenalnym aktorom dając wybrzmieć każdemu słowu z tekstu Wyspiańskiego.
Jacek Wakar, O! Kultura Magazyn
Spektakl rekomendowany jest dla widzów od 16 roku życia.
Obsada:
Anna Dymna Radczyni
Monika Frajczyk (gościnnie), Karolina Staniec Panna Młoda**
Małgorzata Gorol (gościnnie), Maja Pankiewicz Rycerz Czarny
Ewa Kaim Haneczka
Katarzyna Krzanowska Rachel
Beata Paluch Gospodyni
Jaśmina Polak (gościnnie), Marta Ścisłowicz (gościnnie), Maja Pankiewicz Maryna
Anna Radwan, Małgorzata Zawadzka Zosia**
Bartosz Bielenia (gościnnie), Mikołaj Kubacki Ksiądz
Maciej Charyton, Michał Balicki (gościnnie) Kacper
Juliusz Chrząstowski Gospodarz
Krystian Durman Jasiek
Roman Gancarczyk Dziennikarz
Grzegorz Grabowski Kuba
Mieczysław Grąbka, Jacek Romanowski Żyd
Zbigniew W. Kaleta Poeta
Zbigniew Kosowski Hetman
Radosław Krzyżowski Pan Młody
Ryszard Łukowski Dziad / Upiór
Paweł Kruszelnicki Wernyhora
Krzysztof Zawadzki Czepiec
Jan Peszek, Edward Linde-Lubaszenko Stańczyk **
Elżbieta Karkoszka Klimina
Andrzej Kozak Jasiek
Michał Kuźniak Chochoł
Mikołaj Głowacki, Janusz Jarecki, Grzegorz Sterliński, Krzysztof Szczygieł, Wojciech Szczygieł Kosynierzy
** rola dublowana
Twórcy:
Jan Klata - Reżyseria / adaptacja
Justyna Łagowska - Scenografia / kostiumy / reżyseria światła
Maćko Prusak - Choreografia
FURIA - Muzyka
Piotr Halter - Asystent scenografa
Łukasz Kamiński, Adam Gajewski - Realizator dźwięku
Katarzyna Gaweł - Asystent reżysera / inspicjent / sufler
Andrzej Błażewicz - Asystenci reżysera
Kraków 04.11.2026, g. 18:00
od 100.00 pln
Spektakle
Stanisław Wyspiański
reż. Jan Klata
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania: 3 godz. 10 min (2 przerwy)
Histeryczny atak śmiechu Czepca i Dziennikarza po słynnych słowach „Co tam Panie, w polityce?”, a zaraz potem zderzenie ze ścianą dźwięków black metalowej Furii, wtórującej tańcowi weselników –tak dynamicznie zaczyna się „Wesele” AD 2017 w reżyserii Jana Klaty. Choć zamiast malowniczej bronowickiej chaty mamy do czynienia z krainą w nieustannej przebudowie, reżyser nie uwspółcześnia dramatu na siłę: zaprojektowane przez Justynę Łagowską rusztowania spowite czarną folią, odrąbany kikut drzewa i pusta kapliczka wyznaczają niepokojącą scenerię, w której spotykają się dwa obce sobie światy. Istniejące osobno – zblazowani, pozbawieni werwy i charyzmy „miastowi” oraz rubaszny „lud”, pełen siły, na oślep szukającej ujścia – jednoczące się tylko w momentach tanecznego transu. Dookoła sceny, na czterech pomnikowych postumentach stoją muzycy z biało-czarnymi twarzami – współczesne chochoły. To w takt ich muzyki rozgrywa się akcja, prowadzona „przez pół drwiąco, przez pół serio”, ale w momentach ekstatycznych układów choreograficznych Maćko Prusaka osiągająca temperaturę wrzenia. Po chwili jednak bohaterowie popadną w kolejny marazm, „bawiąc się jeno snami”, wiecznie czekając na znak.
To „Wesele” bez chocholego tańca w finale, bo chocholi taniec trwa w nim nieustannie. Stanowi przy tym wyjątkową manifestację siły wielopokoleniowego zespołu aktorskiego Starego Teatru i idealnie wpisuje się w misję narodowej sceny. Do literackiej klasyki podchodzi z szacunkiem, dzięki fenomenalnym aktorom dając wybrzmieć każdemu słowu z tekstu Wyspiańskiego.
Jacek Wakar, O! Kultura Magazyn
Spektakl rekomendowany jest dla widzów od 16 roku życia.
Obsada:
Anna Dymna Radczyni
Monika Frajczyk (gościnnie), Karolina Staniec Panna Młoda**
Małgorzata Gorol (gościnnie), Maja Pankiewicz Rycerz Czarny
Ewa Kaim Haneczka
Katarzyna Krzanowska Rachel
Beata Paluch Gospodyni
Jaśmina Polak (gościnnie), Marta Ścisłowicz (gościnnie), Maja Pankiewicz Maryna
Anna Radwan, Małgorzata Zawadzka Zosia**
Bartosz Bielenia (gościnnie), Mikołaj Kubacki Ksiądz
Maciej Charyton, Michał Balicki (gościnnie) Kacper
Juliusz Chrząstowski Gospodarz
Krystian Durman Jasiek
Roman Gancarczyk Dziennikarz
Grzegorz Grabowski Kuba
Mieczysław Grąbka, Jacek Romanowski Żyd
Zbigniew W. Kaleta Poeta
Zbigniew Kosowski Hetman
Radosław Krzyżowski Pan Młody
Ryszard Łukowski Dziad / Upiór
Paweł Kruszelnicki Wernyhora
Krzysztof Zawadzki Czepiec
Jan Peszek, Edward Linde-Lubaszenko Stańczyk **
Elżbieta Karkoszka Klimina
Andrzej Kozak Jasiek
Michał Kuźniak Chochoł
Mikołaj Głowacki, Janusz Jarecki, Grzegorz Sterliński, Krzysztof Szczygieł, Wojciech Szczygieł Kosynierzy
** rola dublowana
Twórcy:
Jan Klata - Reżyseria / adaptacja
Justyna Łagowska - Scenografia / kostiumy / reżyseria światła
Maćko Prusak - Choreografia
FURIA - Muzyka
Piotr Halter - Asystent scenografa
Łukasz Kamiński, Adam Gajewski - Realizator dźwięku
Katarzyna Gaweł - Asystent reżysera / inspicjent / sufler
Andrzej Błażewicz - Asystenci reżysera
reż. Jan Klata
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania: 3 godz. 10 min (2 przerwy)
Histeryczny atak śmiechu Czepca i Dziennikarza po słynnych słowach „Co tam Panie, w polityce?”, a zaraz potem zderzenie ze ścianą dźwięków black metalowej Furii, wtórującej tańcowi weselników –tak dynamicznie zaczyna się „Wesele” AD 2017 w reżyserii Jana Klaty. Choć zamiast malowniczej bronowickiej chaty mamy do czynienia z krainą w nieustannej przebudowie, reżyser nie uwspółcześnia dramatu na siłę: zaprojektowane przez Justynę Łagowską rusztowania spowite czarną folią, odrąbany kikut drzewa i pusta kapliczka wyznaczają niepokojącą scenerię, w której spotykają się dwa obce sobie światy. Istniejące osobno – zblazowani, pozbawieni werwy i charyzmy „miastowi” oraz rubaszny „lud”, pełen siły, na oślep szukającej ujścia – jednoczące się tylko w momentach tanecznego transu. Dookoła sceny, na czterech pomnikowych postumentach stoją muzycy z biało-czarnymi twarzami – współczesne chochoły. To w takt ich muzyki rozgrywa się akcja, prowadzona „przez pół drwiąco, przez pół serio”, ale w momentach ekstatycznych układów choreograficznych Maćko Prusaka osiągająca temperaturę wrzenia. Po chwili jednak bohaterowie popadną w kolejny marazm, „bawiąc się jeno snami”, wiecznie czekając na znak.
To „Wesele” bez chocholego tańca w finale, bo chocholi taniec trwa w nim nieustannie. Stanowi przy tym wyjątkową manifestację siły wielopokoleniowego zespołu aktorskiego Starego Teatru i idealnie wpisuje się w misję narodowej sceny. Do literackiej klasyki podchodzi z szacunkiem, dzięki fenomenalnym aktorom dając wybrzmieć każdemu słowu z tekstu Wyspiańskiego.
Jacek Wakar, O! Kultura Magazyn
Spektakl rekomendowany jest dla widzów od 16 roku życia.
Obsada:
Anna Dymna Radczyni
Monika Frajczyk (gościnnie), Karolina Staniec Panna Młoda**
Małgorzata Gorol (gościnnie), Maja Pankiewicz Rycerz Czarny
Ewa Kaim Haneczka
Katarzyna Krzanowska Rachel
Beata Paluch Gospodyni
Jaśmina Polak (gościnnie), Marta Ścisłowicz (gościnnie), Maja Pankiewicz Maryna
Anna Radwan, Małgorzata Zawadzka Zosia**
Bartosz Bielenia (gościnnie), Mikołaj Kubacki Ksiądz
Maciej Charyton, Michał Balicki (gościnnie) Kacper
Juliusz Chrząstowski Gospodarz
Krystian Durman Jasiek
Roman Gancarczyk Dziennikarz
Grzegorz Grabowski Kuba
Mieczysław Grąbka, Jacek Romanowski Żyd
Zbigniew W. Kaleta Poeta
Zbigniew Kosowski Hetman
Radosław Krzyżowski Pan Młody
Ryszard Łukowski Dziad / Upiór
Paweł Kruszelnicki Wernyhora
Krzysztof Zawadzki Czepiec
Jan Peszek, Edward Linde-Lubaszenko Stańczyk **
Elżbieta Karkoszka Klimina
Andrzej Kozak Jasiek
Michał Kuźniak Chochoł
Mikołaj Głowacki, Janusz Jarecki, Grzegorz Sterliński, Krzysztof Szczygieł, Wojciech Szczygieł Kosynierzy
** rola dublowana
Twórcy:
Jan Klata - Reżyseria / adaptacja
Justyna Łagowska - Scenografia / kostiumy / reżyseria światła
Maćko Prusak - Choreografia
FURIA - Muzyka
Piotr Halter - Asystent scenografa
Łukasz Kamiński, Adam Gajewski - Realizator dźwięku
Katarzyna Gaweł - Asystent reżysera / inspicjent / sufler
Andrzej Błażewicz - Asystenci reżysera
Kraków 05.11.2026, g. 18:00
od 100.00 pln
Spektakle
Stanisław Wyspiański
reż. Jan Klata
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania: 3 godz. 10 min (2 przerwy)
Histeryczny atak śmiechu Czepca i Dziennikarza po słynnych słowach „Co tam Panie, w polityce?”, a zaraz potem zderzenie ze ścianą dźwięków black metalowej Furii, wtórującej tańcowi weselników –tak dynamicznie zaczyna się „Wesele” AD 2017 w reżyserii Jana Klaty. Choć zamiast malowniczej bronowickiej chaty mamy do czynienia z krainą w nieustannej przebudowie, reżyser nie uwspółcześnia dramatu na siłę: zaprojektowane przez Justynę Łagowską rusztowania spowite czarną folią, odrąbany kikut drzewa i pusta kapliczka wyznaczają niepokojącą scenerię, w której spotykają się dwa obce sobie światy. Istniejące osobno – zblazowani, pozbawieni werwy i charyzmy „miastowi” oraz rubaszny „lud”, pełen siły, na oślep szukającej ujścia – jednoczące się tylko w momentach tanecznego transu. Dookoła sceny, na czterech pomnikowych postumentach stoją muzycy z biało-czarnymi twarzami – współczesne chochoły. To w takt ich muzyki rozgrywa się akcja, prowadzona „przez pół drwiąco, przez pół serio”, ale w momentach ekstatycznych układów choreograficznych Maćko Prusaka osiągająca temperaturę wrzenia. Po chwili jednak bohaterowie popadną w kolejny marazm, „bawiąc się jeno snami”, wiecznie czekając na znak.
To „Wesele” bez chocholego tańca w finale, bo chocholi taniec trwa w nim nieustannie. Stanowi przy tym wyjątkową manifestację siły wielopokoleniowego zespołu aktorskiego Starego Teatru i idealnie wpisuje się w misję narodowej sceny. Do literackiej klasyki podchodzi z szacunkiem, dzięki fenomenalnym aktorom dając wybrzmieć każdemu słowu z tekstu Wyspiańskiego.
Jacek Wakar, O! Kultura Magazyn
Spektakl rekomendowany jest dla widzów od 16 roku życia.
Obsada:
Anna Dymna Radczyni
Monika Frajczyk (gościnnie), Karolina Staniec Panna Młoda**
Małgorzata Gorol (gościnnie), Maja Pankiewicz Rycerz Czarny
Ewa Kaim Haneczka
Katarzyna Krzanowska Rachel
Beata Paluch Gospodyni
Jaśmina Polak (gościnnie), Marta Ścisłowicz (gościnnie), Maja Pankiewicz Maryna
Anna Radwan, Małgorzata Zawadzka Zosia**
Bartosz Bielenia (gościnnie), Mikołaj Kubacki Ksiądz
Maciej Charyton, Michał Balicki (gościnnie) Kacper
Juliusz Chrząstowski Gospodarz
Krystian Durman Jasiek
Roman Gancarczyk Dziennikarz
Grzegorz Grabowski Kuba
Mieczysław Grąbka, Jacek Romanowski Żyd
Zbigniew W. Kaleta Poeta
Zbigniew Kosowski Hetman
Radosław Krzyżowski Pan Młody
Ryszard Łukowski Dziad / Upiór
Paweł Kruszelnicki Wernyhora
Krzysztof Zawadzki Czepiec
Jan Peszek, Edward Linde-Lubaszenko Stańczyk **
Elżbieta Karkoszka Klimina
Andrzej Kozak Jasiek
Michał Kuźniak Chochoł
Mikołaj Głowacki, Janusz Jarecki, Grzegorz Sterliński, Krzysztof Szczygieł, Wojciech Szczygieł Kosynierzy
** rola dublowana
Twórcy:
Jan Klata - Reżyseria / adaptacja
Justyna Łagowska - Scenografia / kostiumy / reżyseria światła
Maćko Prusak - Choreografia
FURIA - Muzyka
Piotr Halter - Asystent scenografa
Łukasz Kamiński, Adam Gajewski - Realizator dźwięku
Katarzyna Gaweł - Asystent reżysera / inspicjent / sufler
Andrzej Błażewicz - Asystenci reżysera
reż. Jan Klata
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania: 3 godz. 10 min (2 przerwy)
Histeryczny atak śmiechu Czepca i Dziennikarza po słynnych słowach „Co tam Panie, w polityce?”, a zaraz potem zderzenie ze ścianą dźwięków black metalowej Furii, wtórującej tańcowi weselników –tak dynamicznie zaczyna się „Wesele” AD 2017 w reżyserii Jana Klaty. Choć zamiast malowniczej bronowickiej chaty mamy do czynienia z krainą w nieustannej przebudowie, reżyser nie uwspółcześnia dramatu na siłę: zaprojektowane przez Justynę Łagowską rusztowania spowite czarną folią, odrąbany kikut drzewa i pusta kapliczka wyznaczają niepokojącą scenerię, w której spotykają się dwa obce sobie światy. Istniejące osobno – zblazowani, pozbawieni werwy i charyzmy „miastowi” oraz rubaszny „lud”, pełen siły, na oślep szukającej ujścia – jednoczące się tylko w momentach tanecznego transu. Dookoła sceny, na czterech pomnikowych postumentach stoją muzycy z biało-czarnymi twarzami – współczesne chochoły. To w takt ich muzyki rozgrywa się akcja, prowadzona „przez pół drwiąco, przez pół serio”, ale w momentach ekstatycznych układów choreograficznych Maćko Prusaka osiągająca temperaturę wrzenia. Po chwili jednak bohaterowie popadną w kolejny marazm, „bawiąc się jeno snami”, wiecznie czekając na znak.
To „Wesele” bez chocholego tańca w finale, bo chocholi taniec trwa w nim nieustannie. Stanowi przy tym wyjątkową manifestację siły wielopokoleniowego zespołu aktorskiego Starego Teatru i idealnie wpisuje się w misję narodowej sceny. Do literackiej klasyki podchodzi z szacunkiem, dzięki fenomenalnym aktorom dając wybrzmieć każdemu słowu z tekstu Wyspiańskiego.
Jacek Wakar, O! Kultura Magazyn
Spektakl rekomendowany jest dla widzów od 16 roku życia.
Obsada:
Anna Dymna Radczyni
Monika Frajczyk (gościnnie), Karolina Staniec Panna Młoda**
Małgorzata Gorol (gościnnie), Maja Pankiewicz Rycerz Czarny
Ewa Kaim Haneczka
Katarzyna Krzanowska Rachel
Beata Paluch Gospodyni
Jaśmina Polak (gościnnie), Marta Ścisłowicz (gościnnie), Maja Pankiewicz Maryna
Anna Radwan, Małgorzata Zawadzka Zosia**
Bartosz Bielenia (gościnnie), Mikołaj Kubacki Ksiądz
Maciej Charyton, Michał Balicki (gościnnie) Kacper
Juliusz Chrząstowski Gospodarz
Krystian Durman Jasiek
Roman Gancarczyk Dziennikarz
Grzegorz Grabowski Kuba
Mieczysław Grąbka, Jacek Romanowski Żyd
Zbigniew W. Kaleta Poeta
Zbigniew Kosowski Hetman
Radosław Krzyżowski Pan Młody
Ryszard Łukowski Dziad / Upiór
Paweł Kruszelnicki Wernyhora
Krzysztof Zawadzki Czepiec
Jan Peszek, Edward Linde-Lubaszenko Stańczyk **
Elżbieta Karkoszka Klimina
Andrzej Kozak Jasiek
Michał Kuźniak Chochoł
Mikołaj Głowacki, Janusz Jarecki, Grzegorz Sterliński, Krzysztof Szczygieł, Wojciech Szczygieł Kosynierzy
** rola dublowana
Twórcy:
Jan Klata - Reżyseria / adaptacja
Justyna Łagowska - Scenografia / kostiumy / reżyseria światła
Maćko Prusak - Choreografia
FURIA - Muzyka
Piotr Halter - Asystent scenografa
Łukasz Kamiński, Adam Gajewski - Realizator dźwięku
Katarzyna Gaweł - Asystent reżysera / inspicjent / sufler
Andrzej Błażewicz - Asystenci reżysera
Kraków 06.11.2026, g. 14:00
od 100.00 pln
Spektakle
Stanisław Wyspiański
reż. Jan Klata
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania: 3 godz. 10 min (2 przerwy)
Histeryczny atak śmiechu Czepca i Dziennikarza po słynnych słowach „Co tam Panie, w polityce?”, a zaraz potem zderzenie ze ścianą dźwięków black metalowej Furii, wtórującej tańcowi weselników –tak dynamicznie zaczyna się „Wesele” AD 2017 w reżyserii Jana Klaty. Choć zamiast malowniczej bronowickiej chaty mamy do czynienia z krainą w nieustannej przebudowie, reżyser nie uwspółcześnia dramatu na siłę: zaprojektowane przez Justynę Łagowską rusztowania spowite czarną folią, odrąbany kikut drzewa i pusta kapliczka wyznaczają niepokojącą scenerię, w której spotykają się dwa obce sobie światy. Istniejące osobno – zblazowani, pozbawieni werwy i charyzmy „miastowi” oraz rubaszny „lud”, pełen siły, na oślep szukającej ujścia – jednoczące się tylko w momentach tanecznego transu. Dookoła sceny, na czterech pomnikowych postumentach stoją muzycy z biało-czarnymi twarzami – współczesne chochoły. To w takt ich muzyki rozgrywa się akcja, prowadzona „przez pół drwiąco, przez pół serio”, ale w momentach ekstatycznych układów choreograficznych Maćko Prusaka osiągająca temperaturę wrzenia. Po chwili jednak bohaterowie popadną w kolejny marazm, „bawiąc się jeno snami”, wiecznie czekając na znak.
To „Wesele” bez chocholego tańca w finale, bo chocholi taniec trwa w nim nieustannie. Stanowi przy tym wyjątkową manifestację siły wielopokoleniowego zespołu aktorskiego Starego Teatru i idealnie wpisuje się w misję narodowej sceny. Do literackiej klasyki podchodzi z szacunkiem, dzięki fenomenalnym aktorom dając wybrzmieć każdemu słowu z tekstu Wyspiańskiego.
Jacek Wakar, O! Kultura Magazyn
Spektakl rekomendowany jest dla widzów od 16 roku życia.
Obsada:
Anna Dymna Radczyni
Monika Frajczyk (gościnnie), Karolina Staniec Panna Młoda**
Małgorzata Gorol (gościnnie), Maja Pankiewicz Rycerz Czarny
Ewa Kaim Haneczka
Katarzyna Krzanowska Rachel
Beata Paluch Gospodyni
Jaśmina Polak (gościnnie), Marta Ścisłowicz (gościnnie), Maja Pankiewicz Maryna
Anna Radwan, Małgorzata Zawadzka Zosia**
Bartosz Bielenia (gościnnie), Mikołaj Kubacki Ksiądz
Maciej Charyton, Michał Balicki (gościnnie) Kacper
Juliusz Chrząstowski Gospodarz
Krystian Durman Jasiek
Roman Gancarczyk Dziennikarz
Grzegorz Grabowski Kuba
Mieczysław Grąbka, Jacek Romanowski Żyd
Zbigniew W. Kaleta Poeta
Zbigniew Kosowski Hetman
Radosław Krzyżowski Pan Młody
Ryszard Łukowski Dziad / Upiór
Paweł Kruszelnicki Wernyhora
Krzysztof Zawadzki Czepiec
Jan Peszek, Edward Linde-Lubaszenko Stańczyk **
Elżbieta Karkoszka Klimina
Andrzej Kozak Jasiek
Michał Kuźniak Chochoł
Mikołaj Głowacki, Janusz Jarecki, Grzegorz Sterliński, Krzysztof Szczygieł, Wojciech Szczygieł Kosynierzy
** rola dublowana
Twórcy:
Jan Klata - Reżyseria / adaptacja
Justyna Łagowska - Scenografia / kostiumy / reżyseria światła
Maćko Prusak - Choreografia
FURIA - Muzyka
Piotr Halter - Asystent scenografa
Łukasz Kamiński, Adam Gajewski - Realizator dźwięku
Katarzyna Gaweł - Asystent reżysera / inspicjent / sufler
Andrzej Błażewicz - Asystenci reżysera
reż. Jan Klata
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania: 3 godz. 10 min (2 przerwy)
Histeryczny atak śmiechu Czepca i Dziennikarza po słynnych słowach „Co tam Panie, w polityce?”, a zaraz potem zderzenie ze ścianą dźwięków black metalowej Furii, wtórującej tańcowi weselników –tak dynamicznie zaczyna się „Wesele” AD 2017 w reżyserii Jana Klaty. Choć zamiast malowniczej bronowickiej chaty mamy do czynienia z krainą w nieustannej przebudowie, reżyser nie uwspółcześnia dramatu na siłę: zaprojektowane przez Justynę Łagowską rusztowania spowite czarną folią, odrąbany kikut drzewa i pusta kapliczka wyznaczają niepokojącą scenerię, w której spotykają się dwa obce sobie światy. Istniejące osobno – zblazowani, pozbawieni werwy i charyzmy „miastowi” oraz rubaszny „lud”, pełen siły, na oślep szukającej ujścia – jednoczące się tylko w momentach tanecznego transu. Dookoła sceny, na czterech pomnikowych postumentach stoją muzycy z biało-czarnymi twarzami – współczesne chochoły. To w takt ich muzyki rozgrywa się akcja, prowadzona „przez pół drwiąco, przez pół serio”, ale w momentach ekstatycznych układów choreograficznych Maćko Prusaka osiągająca temperaturę wrzenia. Po chwili jednak bohaterowie popadną w kolejny marazm, „bawiąc się jeno snami”, wiecznie czekając na znak.
To „Wesele” bez chocholego tańca w finale, bo chocholi taniec trwa w nim nieustannie. Stanowi przy tym wyjątkową manifestację siły wielopokoleniowego zespołu aktorskiego Starego Teatru i idealnie wpisuje się w misję narodowej sceny. Do literackiej klasyki podchodzi z szacunkiem, dzięki fenomenalnym aktorom dając wybrzmieć każdemu słowu z tekstu Wyspiańskiego.
Jacek Wakar, O! Kultura Magazyn
Spektakl rekomendowany jest dla widzów od 16 roku życia.
Obsada:
Anna Dymna Radczyni
Monika Frajczyk (gościnnie), Karolina Staniec Panna Młoda**
Małgorzata Gorol (gościnnie), Maja Pankiewicz Rycerz Czarny
Ewa Kaim Haneczka
Katarzyna Krzanowska Rachel
Beata Paluch Gospodyni
Jaśmina Polak (gościnnie), Marta Ścisłowicz (gościnnie), Maja Pankiewicz Maryna
Anna Radwan, Małgorzata Zawadzka Zosia**
Bartosz Bielenia (gościnnie), Mikołaj Kubacki Ksiądz
Maciej Charyton, Michał Balicki (gościnnie) Kacper
Juliusz Chrząstowski Gospodarz
Krystian Durman Jasiek
Roman Gancarczyk Dziennikarz
Grzegorz Grabowski Kuba
Mieczysław Grąbka, Jacek Romanowski Żyd
Zbigniew W. Kaleta Poeta
Zbigniew Kosowski Hetman
Radosław Krzyżowski Pan Młody
Ryszard Łukowski Dziad / Upiór
Paweł Kruszelnicki Wernyhora
Krzysztof Zawadzki Czepiec
Jan Peszek, Edward Linde-Lubaszenko Stańczyk **
Elżbieta Karkoszka Klimina
Andrzej Kozak Jasiek
Michał Kuźniak Chochoł
Mikołaj Głowacki, Janusz Jarecki, Grzegorz Sterliński, Krzysztof Szczygieł, Wojciech Szczygieł Kosynierzy
** rola dublowana
Twórcy:
Jan Klata - Reżyseria / adaptacja
Justyna Łagowska - Scenografia / kostiumy / reżyseria światła
Maćko Prusak - Choreografia
FURIA - Muzyka
Piotr Halter - Asystent scenografa
Łukasz Kamiński, Adam Gajewski - Realizator dźwięku
Katarzyna Gaweł - Asystent reżysera / inspicjent / sufler
Andrzej Błażewicz - Asystenci reżysera
Kraków 06.11.2026, g. 19:00
od 60.00 pln
Spektakle
wg Stefana Żeromskiego
reż. Wojtek Rodak
Scena Kameralana, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny 45 minut, 1 przerwa
Pracując z samą konwencją melodramatu i ją dekonstruując, przyglądają się losom głównej bohaterki Ewy, traktując ją w sposób niejednostkowy i metaforyczny, a także konfrontując na scenie z męskimi bohaterami tej powieści. Realizatorki i realizatorzy podejmują próbę queerowo-feministycznego odczytania historii Ewy, starając się wykroczyć poza męskie spojrzenie zapisane w powieści Żeromskiego, a następnie utrwalone w filmowej adaptacji Waleriana Borowczyka. W centrum ich zainteresowania znajduje się uwikłanie bohaterki w zależności patriarchatu oraz to, jak na przestrzeni lat zmieniła się narracja wokół kobiet.
Pragną spojrzeć na kobiece ciało i seksualność w sposób podmiotowy, szukając sposobu na wyzwolenie ich z konwencji. Czy Ewa wygnana z raju za pierwszy grzech już zawsze musi być skazana na piekło?
Obsada
Szymon Czacki
Małgorzata Gałkowska
Magda Grąziowska
Stanisław Linowski
Filip Perkowski
Przemysław Przestrzelski
Karolina Staniec
Twórcy
Wojtek Rodak Reżyseria
Iga Gańczarczyk Scenariusz i dramaturgia
Katarzyna Pawelec Scenografia i reżyseria świateł
Marta Szypulska Kostiumy
Teoniki Rożynek Muzyka
Alicja Nauman Choreografia
Martyna Miller video
Jacek Niemiec Asystent reżysera
Sara Julia Pons Asystentka kostiumografki
Katarzyna Gaweł Inspicjent/sufler
Dorota Grzywacz-Kmieć Koordynatorka produkcji
reż. Wojtek Rodak
Scena Kameralana, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny 45 minut, 1 przerwa
Pracując z samą konwencją melodramatu i ją dekonstruując, przyglądają się losom głównej bohaterki Ewy, traktując ją w sposób niejednostkowy i metaforyczny, a także konfrontując na scenie z męskimi bohaterami tej powieści. Realizatorki i realizatorzy podejmują próbę queerowo-feministycznego odczytania historii Ewy, starając się wykroczyć poza męskie spojrzenie zapisane w powieści Żeromskiego, a następnie utrwalone w filmowej adaptacji Waleriana Borowczyka. W centrum ich zainteresowania znajduje się uwikłanie bohaterki w zależności patriarchatu oraz to, jak na przestrzeni lat zmieniła się narracja wokół kobiet.
Pragną spojrzeć na kobiece ciało i seksualność w sposób podmiotowy, szukając sposobu na wyzwolenie ich z konwencji. Czy Ewa wygnana z raju za pierwszy grzech już zawsze musi być skazana na piekło?
Obsada
Szymon Czacki
Małgorzata Gałkowska
Magda Grąziowska
Stanisław Linowski
Filip Perkowski
Przemysław Przestrzelski
Karolina Staniec
Twórcy
Wojtek Rodak Reżyseria
Iga Gańczarczyk Scenariusz i dramaturgia
Katarzyna Pawelec Scenografia i reżyseria świateł
Marta Szypulska Kostiumy
Teoniki Rożynek Muzyka
Alicja Nauman Choreografia
Martyna Miller video
Jacek Niemiec Asystent reżysera
Sara Julia Pons Asystentka kostiumografki
Katarzyna Gaweł Inspicjent/sufler
Dorota Grzywacz-Kmieć Koordynatorka produkcji
Kraków 07.11.2026, g. 19:00
od 60.00 pln
Spektakle
wg Stefana Żeromskiego
reż. Wojtek Rodak
Scena Kameralana, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny 45 minut, 1 przerwa
Pracując z samą konwencją melodramatu i ją dekonstruując, przyglądają się losom głównej bohaterki Ewy, traktując ją w sposób niejednostkowy i metaforyczny, a także konfrontując na scenie z męskimi bohaterami tej powieści. Realizatorki i realizatorzy podejmują próbę queerowo-feministycznego odczytania historii Ewy, starając się wykroczyć poza męskie spojrzenie zapisane w powieści Żeromskiego, a następnie utrwalone w filmowej adaptacji Waleriana Borowczyka. W centrum ich zainteresowania znajduje się uwikłanie bohaterki w zależności patriarchatu oraz to, jak na przestrzeni lat zmieniła się narracja wokół kobiet.
Pragną spojrzeć na kobiece ciało i seksualność w sposób podmiotowy, szukając sposobu na wyzwolenie ich z konwencji. Czy Ewa wygnana z raju za pierwszy grzech już zawsze musi być skazana na piekło?
Obsada
Szymon Czacki
Małgorzata Gałkowska
Magda Grąziowska
Stanisław Linowski
Filip Perkowski
Przemysław Przestrzelski
Karolina Staniec
Twórcy
Wojtek Rodak Reżyseria
Iga Gańczarczyk Scenariusz i dramaturgia
Katarzyna Pawelec Scenografia i reżyseria świateł
Marta Szypulska Kostiumy
Teoniki Rożynek Muzyka
Alicja Nauman Choreografia
Martyna Miller video
Jacek Niemiec Asystent reżysera
Sara Julia Pons Asystentka kostiumografki
Katarzyna Gaweł Inspicjent/sufler
Dorota Grzywacz-Kmieć Koordynatorka produkcji
reż. Wojtek Rodak
Scena Kameralana, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny 45 minut, 1 przerwa
Pracując z samą konwencją melodramatu i ją dekonstruując, przyglądają się losom głównej bohaterki Ewy, traktując ją w sposób niejednostkowy i metaforyczny, a także konfrontując na scenie z męskimi bohaterami tej powieści. Realizatorki i realizatorzy podejmują próbę queerowo-feministycznego odczytania historii Ewy, starając się wykroczyć poza męskie spojrzenie zapisane w powieści Żeromskiego, a następnie utrwalone w filmowej adaptacji Waleriana Borowczyka. W centrum ich zainteresowania znajduje się uwikłanie bohaterki w zależności patriarchatu oraz to, jak na przestrzeni lat zmieniła się narracja wokół kobiet.
Pragną spojrzeć na kobiece ciało i seksualność w sposób podmiotowy, szukając sposobu na wyzwolenie ich z konwencji. Czy Ewa wygnana z raju za pierwszy grzech już zawsze musi być skazana na piekło?
Obsada
Szymon Czacki
Małgorzata Gałkowska
Magda Grąziowska
Stanisław Linowski
Filip Perkowski
Przemysław Przestrzelski
Karolina Staniec
Twórcy
Wojtek Rodak Reżyseria
Iga Gańczarczyk Scenariusz i dramaturgia
Katarzyna Pawelec Scenografia i reżyseria świateł
Marta Szypulska Kostiumy
Teoniki Rożynek Muzyka
Alicja Nauman Choreografia
Martyna Miller video
Jacek Niemiec Asystent reżysera
Sara Julia Pons Asystentka kostiumografki
Katarzyna Gaweł Inspicjent/sufler
Dorota Grzywacz-Kmieć Koordynatorka produkcji
Kraków 08.11.2026, g. 16:00
od 60.00 pln
Spektakle
wg Stefana Żeromskiego
reż. Wojtek Rodak
Scena Kameralana, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny 45 minut, 1 przerwa
Pracując z samą konwencją melodramatu i ją dekonstruując, przyglądają się losom głównej bohaterki Ewy, traktując ją w sposób niejednostkowy i metaforyczny, a także konfrontując na scenie z męskimi bohaterami tej powieści. Realizatorki i realizatorzy podejmują próbę queerowo-feministycznego odczytania historii Ewy, starając się wykroczyć poza męskie spojrzenie zapisane w powieści Żeromskiego, a następnie utrwalone w filmowej adaptacji Waleriana Borowczyka. W centrum ich zainteresowania znajduje się uwikłanie bohaterki w zależności patriarchatu oraz to, jak na przestrzeni lat zmieniła się narracja wokół kobiet.
Pragną spojrzeć na kobiece ciało i seksualność w sposób podmiotowy, szukając sposobu na wyzwolenie ich z konwencji. Czy Ewa wygnana z raju za pierwszy grzech już zawsze musi być skazana na piekło?
Obsada
Szymon Czacki
Małgorzata Gałkowska
Magda Grąziowska
Stanisław Linowski
Filip Perkowski
Przemysław Przestrzelski
Karolina Staniec
Twórcy
Wojtek Rodak Reżyseria
Iga Gańczarczyk Scenariusz i dramaturgia
Katarzyna Pawelec Scenografia i reżyseria świateł
Marta Szypulska Kostiumy
Teoniki Rożynek Muzyka
Alicja Nauman Choreografia
Martyna Miller video
Jacek Niemiec Asystent reżysera
Sara Julia Pons Asystentka kostiumografki
Katarzyna Gaweł Inspicjent/sufler
Dorota Grzywacz-Kmieć Koordynatorka produkcji
reż. Wojtek Rodak
Scena Kameralana, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny 45 minut, 1 przerwa
Pracując z samą konwencją melodramatu i ją dekonstruując, przyglądają się losom głównej bohaterki Ewy, traktując ją w sposób niejednostkowy i metaforyczny, a także konfrontując na scenie z męskimi bohaterami tej powieści. Realizatorki i realizatorzy podejmują próbę queerowo-feministycznego odczytania historii Ewy, starając się wykroczyć poza męskie spojrzenie zapisane w powieści Żeromskiego, a następnie utrwalone w filmowej adaptacji Waleriana Borowczyka. W centrum ich zainteresowania znajduje się uwikłanie bohaterki w zależności patriarchatu oraz to, jak na przestrzeni lat zmieniła się narracja wokół kobiet.
Pragną spojrzeć na kobiece ciało i seksualność w sposób podmiotowy, szukając sposobu na wyzwolenie ich z konwencji. Czy Ewa wygnana z raju za pierwszy grzech już zawsze musi być skazana na piekło?
Obsada
Szymon Czacki
Małgorzata Gałkowska
Magda Grąziowska
Stanisław Linowski
Filip Perkowski
Przemysław Przestrzelski
Karolina Staniec
Twórcy
Wojtek Rodak Reżyseria
Iga Gańczarczyk Scenariusz i dramaturgia
Katarzyna Pawelec Scenografia i reżyseria świateł
Marta Szypulska Kostiumy
Teoniki Rożynek Muzyka
Alicja Nauman Choreografia
Martyna Miller video
Jacek Niemiec Asystent reżysera
Sara Julia Pons Asystentka kostiumografki
Katarzyna Gaweł Inspicjent/sufler
Dorota Grzywacz-Kmieć Koordynatorka produkcji
Kraków 13.11.2026, g. 10:00
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1/Strefa BE ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy:
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1/Strefa BE ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy:
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 13.11.2026, g. 12:30
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1/Strefa BE ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy:
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1/Strefa BE ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy:
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 13.11.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki, scena kompulsywnego jedzenia, myśli rezygnacyjne.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki, scena kompulsywnego jedzenia, myśli rezygnacyjne.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
Kraków 14.11.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki, scena kompulsywnego jedzenia, myśli rezygnacyjne.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki, scena kompulsywnego jedzenia, myśli rezygnacyjne.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
Kraków 15.11.2026, g. 16:00
od 60.00 pln
Spektakle
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki, scena kompulsywnego jedzenia, myśli rezygnacyjne.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
reż. Jakub Skrzywanek
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
Czas trwania 2 godziny, bez przerwy.
Wszyscy coś ćpamy.
Jesteśmy samotnymi istotami, które przez większość swojego życia cierpią na
nierozumienie,
lęk,
wykluczenie.
Możemy szukać bliskości i relacji, które na końcu pokażą nam jak skrajnie nieszczęśliwi jesteśmy. Możemy się łudzić, że odwaga, złość czy walka pomogą nam się z tego wyrwać.
Smutna prawda jest taka, że jedyne co naprawdę może nas ocalić to
praca,
seks,
dragi,
nasze piękne doskonałe ciała i
zachwyt nad tym jacy jesteśmy.
Sceniczna adaptacja jednej z najgłośniejszych powieści dwudziestego stulecia autorstwa Huberta Selby’ego Jr., ekranizowanej przez Darrena Aronofsky’ego to brutalna opowieść o współczesności, ciągłym pędzie do przyjemności, o przesuwaniu granic i nieludzkim przyspieszeniu w pogoni za fantazjami. To wreszcie opowieść o ciele, które trzeba pobudzić, a gdy wciąż będzie mało, trzeba będzie nim za to wszystko zapłacić. To pieśń żałobna dla naszych marzeń napędzanych dopaminą.
Jaka to piękna i ekscytująca wizja, być wreszcie tylko dla siebie. Zasnąć i już nigdy się nie obudzić.
Koprodukcja: Teatr Studio w Warszawie
PREMIERA WARSZAWSKA: 17 kwietnia 2026
PREMIERA KRAKOWSKA: 25 kwietnia 2026
Obsada:
Daniel Dobosz (gościnnie)
Magda Grąziowska
Adam Nawojczyk
Anna Radwan
Rob Wasiewicz (gościnnie)
Krzysztof Zawadzki
Marta Zięba (gościnnie)
Ewelina Żak (gościnnie)
Twórcy
Jakub Skrzywanek Reżyseria
Jakub Skrzywanek, Jan Czapliński Scenariusz | adaptacja
Jan Czapliński Dramaturgia
Grzegorz Layer Scenografia
Lila Dziedzic Kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Światło
Natan Berkowicz Video
Marcin Masecki Muzyka
Iga Czarny Asystentka reżysera
Zuzanna Pajowska Asystentura studencka AST
Karolina Kraczkowska Choreografia
Wojciech Jaworski Koordynacja scen intymnych
Elżbieta Gałązka-Salamon Przekład
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Popowski Techno asystent
Hanna Nowak Inspicjentka
Tomasz Dzierwa Sufler
Bodźce sensoryczne: dym, głośne efekty dźwiękowe, światło stroboskopowe.
Treści wrażliwe: nagość, symulowane sceny seksualne, sceny symulowanej masturbacji, przemoc, wulgarny język, narkotyki, scena kompulsywnego jedzenia, myśli rezygnacyjne.
Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
Kraków 20.11.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler
Kraków 21.11.2026, g. 10:00
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1/Strefa BE ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy:
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1/Strefa BE ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy:
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 21.11.2026, g. 12:30
od 50.00 pln
dla dzieci +1
według Janusza Korczaka
reż. Maciej Podstawny
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1/Strefa BE ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy:
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
reż. Maciej Podstawny
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1/Strefa BE ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godzina 30 minut
Proszę pamiętać, że Dżek rozpoczyna, mając dolara…
Tylko, ile to właściwie jest – jeden dolar?
Czy dzieci potrzebują pieniędzy, tak jak dorośli?
Czy pieniądze dają szczęście?
Dlaczego rodzice nie chcą o nich rozmawiać?
I kim właściwie jest Dżek i co to znaczy, że zbankrutował?
Dżek Fulton mieszka w Ameryce, chodzi do szkoły, ma dobrych rodziców, przyjaciół, małą siostrę, a także… naprawdę poważny szkolny biznes.
Napisana przeszło sto lat temu książka Janusza Korczaka to opowieść o chłopcu z podstawówki, który marzy, żeby zostać kupcem. Dżek ma szansę realizować swoje marzenie i uczyć się skomplikowanego świata pieniądza dzięki solidarności i odpowiedzialności szkolnych kolegów i koleżanek, którzy łączą własne oszczędności, żeby wspólnie osiągnąć jak największe korzyści. Narodowy Stary Teatr, wraz z twórcami spektaklu – reżyserem Maciejem Podstawnym i dramaturżką Dorotą Kowalkowską, sięga po przywróconą niedawno na listę lektur książkę, proponując widzkom i widzom lekcję o komunikacji, zaradności, a także o tym, jak zarządzać pieniędzmi, które mamy, żeby szczęśliwie żyć.
“Bankructwo małego Dżeka” to nie tyle podręcznik ekonomii, co opowieść o ludzkiej stronie pieniądza i obywatelskiej wrażliwości. W pełen ciepła i humoru sposób zaprasza dzieci i dorosłych do szczerej rozmowy o tym, jak wspólnie żyć w świecie, który stawia zbyt skomplikowane – nawet dla dorosłych – wyzwania. Spektakl adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, ale także do widzów dorosłych.
Rekomendowany dla publiczności od V klasy szkoły podstawowej.
Obsada:
Bogumiła Bajor
Zbigniew W. Kaleta
Łukasz Stawarczyk
Krzysztof Stawowy
Twórcy:
Maciej Podstawny Reżyseria
Dorota Kowalkowska, Maciej Podstawny Tekst
Dorota Kowalkowska Dramaturgia
Marta Śniosek - Masacz Scenografia i kostiumy
Amadeusz Nosal Video
Justyna Skoczek Muzyka
Anna Obszańska Konsultacje choreograficzne
Hanna Nowak Inspicjentka
Kraków 21.11.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler
Kraków 22.11.2026, g. 16:00
od 60.00 pln
Spektakle
Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler
Kraków 24.11.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy - epilog.
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler
reż. Piotr Domalewski
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 3 godziny, 1 przerwa
Kiedy trójka dorosłego rodzeństwa przywozi ze szpitala schorowaną matkę okazuje się, że to już nie jest ich mama, ale bohaterka lektury szkolnej, a oni sami są Stasiem, Kalim, Meą, a jeśli będzie trzeba to nawet słoniem.
Piotr Domalewski — reżyser nagradzanych filmów „Cicha noc” i „Ministranci” — na kanwie historii Stasia i Nel buduje słodko-gorzką, ale jednocześnie zabawną opowieść o rodzinie, budowaniu wspólnoty, a także o potrzebie podboju i poszerzania swoich granic.
„W pustyni i w puszczy” jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek Henryka Sienkiewicza jest wprost oskarżana o szerzenie rasizmu i kolonialnych resentymentów, a jej niezachwiana przez lata pozycja na liście szkolnych lektur bywa co rusz kwestionowana. Domalewski przygląda się krytycznie zawartym w niej narracjom, zestawiając je z intymną historią rodzinną oraz imperialnymi zapędami, jakie roztaczała wśród Polaków Liga Morska i Kolonialna.
W scenariuszu wykorzystano fragmenty reportażu Grzegorza Łysia „Bzik kolonialny. II Rzeczpospolitej przypadki zamorskie”, Wydawnictwo W.A.B, 2023
Spektakl dla osób powyżej 16. roku życia.
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Dorota Pomykała
Paulina Puślednik
Dorota Segda
Bolesław Brzozowski
Zbigniew Kosowski
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Grzegorz Mielczarek
Filip Perkowski
Błażej Peszek
Przemysław Przestrzelski
Jacek Romanowski
Twórcy:
Piotr Domalewski Tekst i reżyseria
Krzysztof Zygucki Dramaturgia
Arek Ślesiński Scenografia i kostiumy
Katarzyna Sikora Choreografia
Natan Berkowicz Video
Wojtek Urbański Muzyka
Rafał Paradowski Reżyseria światła
Krzysztof Sokołowski Asystent reżysera i inspicjent
Tomasz Dzierwa Sufler
Kraków 25.11.2026, g. 19:30
od 50.00 pln
Spektakle
reż. Daria Kubisiak
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Kraków 26.11.2026, g. 19:30
od 50.00 pln
Spektakle
reż. Daria Kubisiak
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Kraków 27.11.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
wg Emmanuela Carrère'a
Reż. Anna Smolar
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 2 godziny 15 minut
Joga w Starym Teatrze to przedstawienie na podstawie autobiograficznej powieści Emmanuela Carrère’a, początkowo zamierzonej jako pogodny podręcznik medytacji, który pod wpływem wydarzeń politycznych, jakie wstrząsnęły Francją w 2015 roku i problemów osobistych, jakie wstrząsnęły życiem wewnętrznym autora – przekształca się w intymną opowieść o doświadczeniu ostrego kryzysu zdrowia psychicznego.
Literatura jest dla Carrère’a miejscem, w którym się nie kłamie ani na swój temat, ani na temat innych. Autor decyduje się na pakt non-fiction wierząc w jego siłę poznawczą. Stawia pytanie o to, jak dalece można się w sztuce posunąć. Opowiadając o sobie, Carrère od lat kreśli także kontrowersyjnie intymne portrety przyjaciół, partnerek, znajomych, przypadkowo poznanych osób, nieraz nadużywając swojej władzy pisarskiej. Sprawdza też, jaką cenę jest gotów sam zapłacić za radykalną szczerość, ale zarazem przekornie odsyła nas do naszego – czytelników i widzów – pragnienia prawdy: zakorzeniając swoje dzieło w geście autobiograficznym, jednocześnie bawi się fikcją, zachęca nas do rozstrzygania na własną rękę, co wydarzyło się naprawdę, a co zostało zniekształcone w procesie literackiej transformacji, i jak to wpływa na przeżywanie samej opowieści. Celem tego ambiwalentnego paktu jest zadanie fundamentalnych pytań o to, czy jesteśmy w stanie stworzyć przestrzeń dla bólu, wytrzymać w nim i żyć dalej? Jak mierzymy się ze stratą? Jaką rolę odgrywamy w życiu innych? Czy jesteśmy w stanie wbrew ironii i cynizmowi, wbrew apokaliptycznej aurze, wbrew osamotnieniu człowieka XXI wieku, pochylić się wspólnie nad naszymi duchowymi potrzebami?
Uwaga: Spektakl dla osób od 16 roku życia. W spektaklu jest poruszana tematyka kryzysu zdrowia psychicznego oraz śmierci. Występuje efekt światła stroboskopowego.
obsada
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Dorota Pomykała
Łukasz Stawarczyk
Alicja Jurkowska, Paulina Kondrak *
Małgorzata Zawadzka
* Rola dublowana
pełna informacja dostępna na stronie teatru www.stary.pl
Twórcy
Anna Smolar Reżyseria i scenariusz
Tomasz Śpiewak Współpraca dramaturgiczna
Roman Gancarczyk, Mikołaj Kubacki, Radosław Krzyżowski, Michał Majnicz, Dorota Pomykała, Anna Smolar, Łukasz Stawarczyk, Tomasz Śpiewak, Alicja Wojnowska, Małgorzata Zawadzka Współautorzy dialogów i monologów w scenariuszu
Anna Met Scenografia i kostiumy
Paweł Sakowicz Choreografia
Jan Duszyński Muzyka
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Sara Goworowska, Weronika Zajkowska Asystentki reżyserki
Klaudia Hegab Asystentka scenografki
Rafał Paradowski Video
Liubov Gorobiuk Montaż
Hanna Nowak Inspicjent/sufle
Reż. Anna Smolar
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 2 godziny 15 minut
Joga w Starym Teatrze to przedstawienie na podstawie autobiograficznej powieści Emmanuela Carrère’a, początkowo zamierzonej jako pogodny podręcznik medytacji, który pod wpływem wydarzeń politycznych, jakie wstrząsnęły Francją w 2015 roku i problemów osobistych, jakie wstrząsnęły życiem wewnętrznym autora – przekształca się w intymną opowieść o doświadczeniu ostrego kryzysu zdrowia psychicznego.
Literatura jest dla Carrère’a miejscem, w którym się nie kłamie ani na swój temat, ani na temat innych. Autor decyduje się na pakt non-fiction wierząc w jego siłę poznawczą. Stawia pytanie o to, jak dalece można się w sztuce posunąć. Opowiadając o sobie, Carrère od lat kreśli także kontrowersyjnie intymne portrety przyjaciół, partnerek, znajomych, przypadkowo poznanych osób, nieraz nadużywając swojej władzy pisarskiej. Sprawdza też, jaką cenę jest gotów sam zapłacić za radykalną szczerość, ale zarazem przekornie odsyła nas do naszego – czytelników i widzów – pragnienia prawdy: zakorzeniając swoje dzieło w geście autobiograficznym, jednocześnie bawi się fikcją, zachęca nas do rozstrzygania na własną rękę, co wydarzyło się naprawdę, a co zostało zniekształcone w procesie literackiej transformacji, i jak to wpływa na przeżywanie samej opowieści. Celem tego ambiwalentnego paktu jest zadanie fundamentalnych pytań o to, czy jesteśmy w stanie stworzyć przestrzeń dla bólu, wytrzymać w nim i żyć dalej? Jak mierzymy się ze stratą? Jaką rolę odgrywamy w życiu innych? Czy jesteśmy w stanie wbrew ironii i cynizmowi, wbrew apokaliptycznej aurze, wbrew osamotnieniu człowieka XXI wieku, pochylić się wspólnie nad naszymi duchowymi potrzebami?
Uwaga: Spektakl dla osób od 16 roku życia. W spektaklu jest poruszana tematyka kryzysu zdrowia psychicznego oraz śmierci. Występuje efekt światła stroboskopowego.
obsada
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Dorota Pomykała
Łukasz Stawarczyk
Alicja Jurkowska, Paulina Kondrak *
Małgorzata Zawadzka
* Rola dublowana
pełna informacja dostępna na stronie teatru www.stary.pl
Twórcy
Anna Smolar Reżyseria i scenariusz
Tomasz Śpiewak Współpraca dramaturgiczna
Roman Gancarczyk, Mikołaj Kubacki, Radosław Krzyżowski, Michał Majnicz, Dorota Pomykała, Anna Smolar, Łukasz Stawarczyk, Tomasz Śpiewak, Alicja Wojnowska, Małgorzata Zawadzka Współautorzy dialogów i monologów w scenariuszu
Anna Met Scenografia i kostiumy
Paweł Sakowicz Choreografia
Jan Duszyński Muzyka
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Sara Goworowska, Weronika Zajkowska Asystentki reżyserki
Klaudia Hegab Asystentka scenografki
Rafał Paradowski Video
Liubov Gorobiuk Montaż
Hanna Nowak Inspicjent/sufle
Kraków 27.11.2026, g. 19:30
od 50.00 pln
Spektakle
reż. Daria Kubisiak
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Nowa Scena, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Niemęski, czyli jaki? Żeński, babski, słaby, płaczliwy, miękki, tchórzliwy, bezwolny, zniewieściały, przegięty? A może jeszcze inaczej? Może po prostu wyzwolony z póz i lęków, wolny od przymusu rywalizacji i napinania muskułów, uwolniony od narzuconych przez kulturę zachowań, które podobać się mogą na ekranie, ale w życiu…? Niemęski, czyli taki, który sam stanowi o sobie. Niemęski, czyli ten, co nie korzysta z nadanych mu nie wiadomo przez kogo przywilejów. Niemęski, czyli taki, który mówi, co czuje, nie musi zawsze wygrać, bo jego życie to nie konkurs, mecz ani wyścig. Trudno to zrozumieć bohaterom spektaklu – czterem mężczyznom na zakręcie i pod presją, ale trzeba przyznać, że bardzo się starają, a realizatorki próbują ich przekonać, że „niemęski” to nie obelga, lecz komplement.
Wykręcone historie bohaterów konfrontują się z kulturowym rozpadem systemu, a „niemęski” to utopijna spekulacja na temat jego stanu. W scenach w humorystycznej i onirycznej konwencji mężczyźni otrzymują miękkie kompetencje, zazwyczaj przypisywane kobietom. Zagubieni bohaterowie z kompleksami próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości wciąż jeszcze na granicy jawy i snu. Nam także „niemęski” pomoże oswoić się z lękami, strachami i obawami wywołanymi upadającym patriarchatem.
Od (…) ujęć,, męskości’’, tej wzorcowej, widzowie są prowadzeni w kierunku wszystkich,, niemęskich’’, odbiegających od tego wyobrażenia zachowań. Zawężenie wizji męskości oraz operowanie przeglądem lęków i koszmarów jest celnym zabiegiem (…). Moim zdaniem całkowite zignorowanie możliwych sytuacji, w których to mężczyzna czułby się pewnie i komfortowo, pełen siły, nawet gdy przegrywa, w tym spektaklu jest wyjątkowo udane. Zgodnie z tytułem, skupiając się na wątkach słabości, bezradności wrażliwej istoty ludzkiej, przybranej w ciało mężczyzny, możemy łatwo zauważyć szereg rozmaitych rys na tym wizerunku mężczyzny, jaki zwykle obserwujemy w naszym otoczeniu. Autorka scenariusza w interesujący sposób rozwinęła wizję emocjonalności mężczyzn, w mojej ocenie trafną, choć naturalnie wziętą w pewien nawias ironii i komizmu (…).
Mateusz Leon Rychlak, Teatr dla Wszystkich
Jaką rolę pełnią w naszym życiu stereotypy? Czy porządkują świat, czy raczej utrudniają nam odnalezienie się w nim? Jak silny jest w nas stereotyp męskości? Te dylematy stały się punktem wyjścia do tworzenia spektaklu. „Pytanie, czym był kiedyś męski, a czym dzisiaj jest męski? Wydaje mi się, że ta definicja totalnie się przedefiniowała i tak na dobrą sprawę korzystamy ze starych, utartych schematów i stereotypów, a nie wiemy czym jest męskość” – twierdzi autorka. – To ona – kobieta – napisała tekst, choć mogłoby się wydawać, że takie problemy jej nie dotyczą…
Marlena Chudzio, Radio RMF
Spektakl bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Krzysztof Stawowy
Stanisław Linowski
Grzegorz Mielczarek
Oskar Malinowski (gościnnie)
Aleksander Wnuk (gościnnie)
Twórcy
Daria Kubisiak Reżyseria i scenariusz
Joanna Krakowska, Magdalena Urbańska Dramaturgia
Iga Słupska Scenografia
Hanka Podraza Kostiumy
Oskar Malinowski Choreografia
Jarosław Płonka Muzyka
Klaudyna Schubert Reżyseria świateł
Magdalena Urbańska Asystentka reżyserki
Ewa Wrześniak Inspicjentka/suflerka
Kraków 28.11.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
Spektakle
wg Emmanuela Carrère'a
Reż. Anna Smolar
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 2 godziny 15 minut
Joga w Starym Teatrze to przedstawienie na podstawie autobiograficznej powieści Emmanuela Carrère’a, początkowo zamierzonej jako pogodny podręcznik medytacji, który pod wpływem wydarzeń politycznych, jakie wstrząsnęły Francją w 2015 roku i problemów osobistych, jakie wstrząsnęły życiem wewnętrznym autora – przekształca się w intymną opowieść o doświadczeniu ostrego kryzysu zdrowia psychicznego.
Literatura jest dla Carrère’a miejscem, w którym się nie kłamie ani na swój temat, ani na temat innych. Autor decyduje się na pakt non-fiction wierząc w jego siłę poznawczą. Stawia pytanie o to, jak dalece można się w sztuce posunąć. Opowiadając o sobie, Carrère od lat kreśli także kontrowersyjnie intymne portrety przyjaciół, partnerek, znajomych, przypadkowo poznanych osób, nieraz nadużywając swojej władzy pisarskiej. Sprawdza też, jaką cenę jest gotów sam zapłacić za radykalną szczerość, ale zarazem przekornie odsyła nas do naszego – czytelników i widzów – pragnienia prawdy: zakorzeniając swoje dzieło w geście autobiograficznym, jednocześnie bawi się fikcją, zachęca nas do rozstrzygania na własną rękę, co wydarzyło się naprawdę, a co zostało zniekształcone w procesie literackiej transformacji, i jak to wpływa na przeżywanie samej opowieści. Celem tego ambiwalentnego paktu jest zadanie fundamentalnych pytań o to, czy jesteśmy w stanie stworzyć przestrzeń dla bólu, wytrzymać w nim i żyć dalej? Jak mierzymy się ze stratą? Jaką rolę odgrywamy w życiu innych? Czy jesteśmy w stanie wbrew ironii i cynizmowi, wbrew apokaliptycznej aurze, wbrew osamotnieniu człowieka XXI wieku, pochylić się wspólnie nad naszymi duchowymi potrzebami?
Uwaga: Spektakl dla osób od 16 roku życia. W spektaklu jest poruszana tematyka kryzysu zdrowia psychicznego oraz śmierci. Występuje efekt światła stroboskopowego.
obsada
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Dorota Pomykała
Łukasz Stawarczyk
Alicja Jurkowska, Paulina Kondrak *
Małgorzata Zawadzka
* Rola dublowana
pełna informacja dostępna na stronie teatru www.stary.pl
Twórcy
Anna Smolar Reżyseria i scenariusz
Tomasz Śpiewak Współpraca dramaturgiczna
Roman Gancarczyk, Mikołaj Kubacki, Radosław Krzyżowski, Michał Majnicz, Dorota Pomykała, Anna Smolar, Łukasz Stawarczyk, Tomasz Śpiewak, Alicja Wojnowska, Małgorzata Zawadzka Współautorzy dialogów i monologów w scenariuszu
Anna Met Scenografia i kostiumy
Paweł Sakowicz Choreografia
Jan Duszyński Muzyka
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Sara Goworowska, Weronika Zajkowska Asystentki reżyserki
Klaudia Hegab Asystentka scenografki
Rafał Paradowski Video
Liubov Gorobiuk Montaż
Hanna Nowak Inspicjent/sufle
Reż. Anna Smolar
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 2 godziny 15 minut
Joga w Starym Teatrze to przedstawienie na podstawie autobiograficznej powieści Emmanuela Carrère’a, początkowo zamierzonej jako pogodny podręcznik medytacji, który pod wpływem wydarzeń politycznych, jakie wstrząsnęły Francją w 2015 roku i problemów osobistych, jakie wstrząsnęły życiem wewnętrznym autora – przekształca się w intymną opowieść o doświadczeniu ostrego kryzysu zdrowia psychicznego.
Literatura jest dla Carrère’a miejscem, w którym się nie kłamie ani na swój temat, ani na temat innych. Autor decyduje się na pakt non-fiction wierząc w jego siłę poznawczą. Stawia pytanie o to, jak dalece można się w sztuce posunąć. Opowiadając o sobie, Carrère od lat kreśli także kontrowersyjnie intymne portrety przyjaciół, partnerek, znajomych, przypadkowo poznanych osób, nieraz nadużywając swojej władzy pisarskiej. Sprawdza też, jaką cenę jest gotów sam zapłacić za radykalną szczerość, ale zarazem przekornie odsyła nas do naszego – czytelników i widzów – pragnienia prawdy: zakorzeniając swoje dzieło w geście autobiograficznym, jednocześnie bawi się fikcją, zachęca nas do rozstrzygania na własną rękę, co wydarzyło się naprawdę, a co zostało zniekształcone w procesie literackiej transformacji, i jak to wpływa na przeżywanie samej opowieści. Celem tego ambiwalentnego paktu jest zadanie fundamentalnych pytań o to, czy jesteśmy w stanie stworzyć przestrzeń dla bólu, wytrzymać w nim i żyć dalej? Jak mierzymy się ze stratą? Jaką rolę odgrywamy w życiu innych? Czy jesteśmy w stanie wbrew ironii i cynizmowi, wbrew apokaliptycznej aurze, wbrew osamotnieniu człowieka XXI wieku, pochylić się wspólnie nad naszymi duchowymi potrzebami?
Uwaga: Spektakl dla osób od 16 roku życia. W spektaklu jest poruszana tematyka kryzysu zdrowia psychicznego oraz śmierci. Występuje efekt światła stroboskopowego.
obsada
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Dorota Pomykała
Łukasz Stawarczyk
Alicja Jurkowska, Paulina Kondrak *
Małgorzata Zawadzka
* Rola dublowana
pełna informacja dostępna na stronie teatru www.stary.pl
Twórcy
Anna Smolar Reżyseria i scenariusz
Tomasz Śpiewak Współpraca dramaturgiczna
Roman Gancarczyk, Mikołaj Kubacki, Radosław Krzyżowski, Michał Majnicz, Dorota Pomykała, Anna Smolar, Łukasz Stawarczyk, Tomasz Śpiewak, Alicja Wojnowska, Małgorzata Zawadzka Współautorzy dialogów i monologów w scenariuszu
Anna Met Scenografia i kostiumy
Paweł Sakowicz Choreografia
Jan Duszyński Muzyka
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Sara Goworowska, Weronika Zajkowska Asystentki reżyserki
Klaudia Hegab Asystentka scenografki
Rafał Paradowski Video
Liubov Gorobiuk Montaż
Hanna Nowak Inspicjent/sufle
Kraków 29.11.2026, g. 16:00
od 60.00 pln
Spektakle
wg Emmanuela Carrère'a
Reż. Anna Smolar
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 2 godziny 15 minut
Joga w Starym Teatrze to przedstawienie na podstawie autobiograficznej powieści Emmanuela Carrère’a, początkowo zamierzonej jako pogodny podręcznik medytacji, który pod wpływem wydarzeń politycznych, jakie wstrząsnęły Francją w 2015 roku i problemów osobistych, jakie wstrząsnęły życiem wewnętrznym autora – przekształca się w intymną opowieść o doświadczeniu ostrego kryzysu zdrowia psychicznego.
Literatura jest dla Carrère’a miejscem, w którym się nie kłamie ani na swój temat, ani na temat innych. Autor decyduje się na pakt non-fiction wierząc w jego siłę poznawczą. Stawia pytanie o to, jak dalece można się w sztuce posunąć. Opowiadając o sobie, Carrère od lat kreśli także kontrowersyjnie intymne portrety przyjaciół, partnerek, znajomych, przypadkowo poznanych osób, nieraz nadużywając swojej władzy pisarskiej. Sprawdza też, jaką cenę jest gotów sam zapłacić za radykalną szczerość, ale zarazem przekornie odsyła nas do naszego – czytelników i widzów – pragnienia prawdy: zakorzeniając swoje dzieło w geście autobiograficznym, jednocześnie bawi się fikcją, zachęca nas do rozstrzygania na własną rękę, co wydarzyło się naprawdę, a co zostało zniekształcone w procesie literackiej transformacji, i jak to wpływa na przeżywanie samej opowieści. Celem tego ambiwalentnego paktu jest zadanie fundamentalnych pytań o to, czy jesteśmy w stanie stworzyć przestrzeń dla bólu, wytrzymać w nim i żyć dalej? Jak mierzymy się ze stratą? Jaką rolę odgrywamy w życiu innych? Czy jesteśmy w stanie wbrew ironii i cynizmowi, wbrew apokaliptycznej aurze, wbrew osamotnieniu człowieka XXI wieku, pochylić się wspólnie nad naszymi duchowymi potrzebami?
Uwaga: Spektakl dla osób od 16 roku życia. W spektaklu jest poruszana tematyka kryzysu zdrowia psychicznego oraz śmierci. Występuje efekt światła stroboskopowego.
obsada
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Dorota Pomykała
Łukasz Stawarczyk
Alicja Jurkowska, Paulina Kondrak *
Małgorzata Zawadzka
* Rola dublowana
pełna informacja dostępna na stronie teatru www.stary.pl
Twórcy
Anna Smolar Reżyseria i scenariusz
Tomasz Śpiewak Współpraca dramaturgiczna
Roman Gancarczyk, Mikołaj Kubacki, Radosław Krzyżowski, Michał Majnicz, Dorota Pomykała, Anna Smolar, Łukasz Stawarczyk, Tomasz Śpiewak, Alicja Wojnowska, Małgorzata Zawadzka Współautorzy dialogów i monologów w scenariuszu
Anna Met Scenografia i kostiumy
Paweł Sakowicz Choreografia
Jan Duszyński Muzyka
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Sara Goworowska, Weronika Zajkowska Asystentki reżyserki
Klaudia Hegab Asystentka scenografki
Rafał Paradowski Video
Liubov Gorobiuk Montaż
Hanna Nowak Inspicjent/sufle
Reż. Anna Smolar
Duża Scena ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 2 godziny 15 minut
Joga w Starym Teatrze to przedstawienie na podstawie autobiograficznej powieści Emmanuela Carrère’a, początkowo zamierzonej jako pogodny podręcznik medytacji, który pod wpływem wydarzeń politycznych, jakie wstrząsnęły Francją w 2015 roku i problemów osobistych, jakie wstrząsnęły życiem wewnętrznym autora – przekształca się w intymną opowieść o doświadczeniu ostrego kryzysu zdrowia psychicznego.
Literatura jest dla Carrère’a miejscem, w którym się nie kłamie ani na swój temat, ani na temat innych. Autor decyduje się na pakt non-fiction wierząc w jego siłę poznawczą. Stawia pytanie o to, jak dalece można się w sztuce posunąć. Opowiadając o sobie, Carrère od lat kreśli także kontrowersyjnie intymne portrety przyjaciół, partnerek, znajomych, przypadkowo poznanych osób, nieraz nadużywając swojej władzy pisarskiej. Sprawdza też, jaką cenę jest gotów sam zapłacić za radykalną szczerość, ale zarazem przekornie odsyła nas do naszego – czytelników i widzów – pragnienia prawdy: zakorzeniając swoje dzieło w geście autobiograficznym, jednocześnie bawi się fikcją, zachęca nas do rozstrzygania na własną rękę, co wydarzyło się naprawdę, a co zostało zniekształcone w procesie literackiej transformacji, i jak to wpływa na przeżywanie samej opowieści. Celem tego ambiwalentnego paktu jest zadanie fundamentalnych pytań o to, czy jesteśmy w stanie stworzyć przestrzeń dla bólu, wytrzymać w nim i żyć dalej? Jak mierzymy się ze stratą? Jaką rolę odgrywamy w życiu innych? Czy jesteśmy w stanie wbrew ironii i cynizmowi, wbrew apokaliptycznej aurze, wbrew osamotnieniu człowieka XXI wieku, pochylić się wspólnie nad naszymi duchowymi potrzebami?
Uwaga: Spektakl dla osób od 16 roku życia. W spektaklu jest poruszana tematyka kryzysu zdrowia psychicznego oraz śmierci. Występuje efekt światła stroboskopowego.
obsada
Roman Gancarczyk
Mikołaj Kubacki
Radosław Krzyżowski
Michał Majnicz
Dorota Pomykała
Łukasz Stawarczyk
Alicja Jurkowska, Paulina Kondrak *
Małgorzata Zawadzka
* Rola dublowana
pełna informacja dostępna na stronie teatru www.stary.pl
Twórcy
Anna Smolar Reżyseria i scenariusz
Tomasz Śpiewak Współpraca dramaturgiczna
Roman Gancarczyk, Mikołaj Kubacki, Radosław Krzyżowski, Michał Majnicz, Dorota Pomykała, Anna Smolar, Łukasz Stawarczyk, Tomasz Śpiewak, Alicja Wojnowska, Małgorzata Zawadzka Współautorzy dialogów i monologów w scenariuszu
Anna Met Scenografia i kostiumy
Paweł Sakowicz Choreografia
Jan Duszyński Muzyka
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Sara Goworowska, Weronika Zajkowska Asystentki reżyserki
Klaudia Hegab Asystentka scenografki
Rafał Paradowski Video
Liubov Gorobiuk Montaż
Hanna Nowak Inspicjent/sufle