Paweł Demirski
reż. Remigiusz Brzyk
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny 30 minut, 1 przerwa.
Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa.
To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna.
Obsada:
Kamil Pudlik
Paulina Kondrak
Radosław Krzyżowski
Małgorzata Gałkowska
Roman Gancarczyk
Filip Perkowski
Bogdan Brzyski
Krzysztof Globisz
Michał Badeński
Przemysław Przestrzelski
Zbigniew W. Kaleta
Twórcy
Remigiusz Brzyk Reżyseria
Paweł Demirski Tekst
Marika Wojciechowska Scenografia i kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Reżyseria światła
Jacek Grudzień Muzyka
Justyna Skoczek współpraca muzyczna
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
Spektakl „Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET ”
Ostrzeżenia o bodźcach sensorycznych i treściach wrażliwych
Ten tekst zawiera informacje na temat treści przedstawienia, które mogą wywołać dyskomfort
lub silne reakcje emocjonalne u niektórych widzów. Dzięki tym ostrzeżeniom możesz podjąć
świadomą decyzję o uczestnictwie w spektaklu, mając pełną świadomość jego zawartości.
Informacje podstawowe o spektaklu:
• spektakl trwa około 3 godziny 30 minut z jedną przerwą;
• podczas przebywania na sali teatralnej wszystkie telefony muszą być
wyłączone lub uruchomione w trybie samolotowym;
• nie wolno fotografować i nagrywać spektaklu.
Bodźce sensoryczne:
• głośna muzyka;
• wysokie dźwięki;
• migające światła;
• dym sceniczny;
• dłuższa sekwencja obrazu obracającej się karuzeli.
Treści wrażliwe:
• tematyka kryzysu psychicznego;
• liczne odniesienia do tematyki samobójczej;
• scena pozorowanego wieszania się;
• choroba onkologiczna;
• trudne relacje rodzinne;
• krótka scena nagości (aktor stoi tyłem do widzów);
• liczne wulgaryzmy.
Interakcje z widzami:
• aktor wielokrotnie zwraca się bezpośrednio do widowni.
Inne:
• scena z udziałem psa.
Kontakt z nami:
Katarzyna Peplinska-Pietrzak – edukatorka i koordynatorka dostępności
e-mail: dostepnosc@stary.pl
tel./SMS: 504859246 czytaj więcej
reż. Remigiusz Brzyk
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny 30 minut, 1 przerwa.
Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa.
To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna.
Obsada:
Kamil Pudlik
Paulina Kondrak
Radosław Krzyżowski
Małgorzata Gałkowska
Roman Gancarczyk
Filip Perkowski
Bogdan Brzyski
Krzysztof Globisz
Michał Badeński
Przemysław Przestrzelski
Zbigniew W. Kaleta
Twórcy
Remigiusz Brzyk Reżyseria
Paweł Demirski Tekst
Marika Wojciechowska Scenografia i kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Reżyseria światła
Jacek Grudzień Muzyka
Justyna Skoczek współpraca muzyczna
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
Spektakl „Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET ”
Ostrzeżenia o bodźcach sensorycznych i treściach wrażliwych
Ten tekst zawiera informacje na temat treści przedstawienia, które mogą wywołać dyskomfort
lub silne reakcje emocjonalne u niektórych widzów. Dzięki tym ostrzeżeniom możesz podjąć
świadomą decyzję o uczestnictwie w spektaklu, mając pełną świadomość jego zawartości.
Informacje podstawowe o spektaklu:
• spektakl trwa około 3 godziny 30 minut z jedną przerwą;
• podczas przebywania na sali teatralnej wszystkie telefony muszą być
wyłączone lub uruchomione w trybie samolotowym;
• nie wolno fotografować i nagrywać spektaklu.
Bodźce sensoryczne:
• głośna muzyka;
• wysokie dźwięki;
• migające światła;
• dym sceniczny;
• dłuższa sekwencja obrazu obracającej się karuzeli.
Treści wrażliwe:
• tematyka kryzysu psychicznego;
• liczne odniesienia do tematyki samobójczej;
• scena pozorowanego wieszania się;
• choroba onkologiczna;
• trudne relacje rodzinne;
• krótka scena nagości (aktor stoi tyłem do widzów);
• liczne wulgaryzmy.
Interakcje z widzami:
• aktor wielokrotnie zwraca się bezpośrednio do widowni.
Inne:
• scena z udziałem psa.
Kontakt z nami:
Katarzyna Peplinska-Pietrzak – edukatorka i koordynatorka dostępności
e-mail: dostepnosc@stary.pl
tel./SMS: 504859246 czytaj więcej
Na podstawie Ingmara Bergmana, tekst i adaptacja: Małgorzata Maciejewska
Reż. Katarzyna Minkowska
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami. czytaj więcej
Reż. Katarzyna Minkowska
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami. czytaj więcej
na motywach korespondencji W. Szymborskiej i Z. Herberta
Reż. Mikołaj Grabowski
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godz. 15 min
To bardzo dziwna znajomość. Szymborska – Herbert.
Kiedy zostawimy na boku dywagacje o ich wzajemnej sympatii albo czymś więcej (listy sugerują raczej romans literacko-epistolarny niż jakikolwiek inny) i beznamiętnie spojrzymy na tych dwoje ludzi o zupełnie przeciwnych charakterach, przychodzi na myśl stara (lata 60. ubiegłego wieku) anegdota o kurze i bażancie.
Ona – krakowska panienka z dobrego domu, nieomal „mieszczka”, lubiąca życie osiadłe, bezpieczne, przewidywalne. Jeżeli gdzieś wyjeżdżała, to z Kornelem Filipowiczem na ryby, i to najdalej nad Wartę. On – ciągnący w nieznane: Włochy, Francja, Grecja, Holandia, Belgia, Austria, Niemcy, Anglia, Szwajcaria, Ameryka… et cetera, et cetera. Ona – żyjąca z pensyjki redaktorki literackiego tygodnika, od czasu do czasu wydająca tomik poezji. On – stypendia zagraniczne, wykłady w Europie i USA, stale tłumaczony i wydawany w Polsce i za granicą. Ona – zaledwie francuski, a „po londyńsku nie mówiąca ani słówka”, on – niemiecki, angielski, francuski, trochę włoski, może i coś po grecku. Ona – małe mieszkanko w śródmieściu Krakowa, grono zaufanych przyjaciół, introwertyczka. On – hotele, rezydencje przyjaciół w całym świecie, własne mieszkania za granicą, ekstrawertyk, „dusza towarzystwa”, zabawowicz, niemal hulaka; nic to było dla niego przebalować noc w tawernie greckiej stawiając wszystkim.
Tak by można długo zestawiać…
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Jacek Romanowski
Twórcy:
Mikołaj Grabowski reżyseria, dramaturgia i opracowanie muzyczne
Tadeusz Nyczek Scenariusz
Michał Grabowski Reżyseria światła
Hanna Nowak Inspicjentka
Dostępność
• Na widowni znajdują się 2 miejsca dla osób poruszających się na wózku. Prosimy o zakup miejsc oznaczonych piktogramem przedstawiającym osobę na wózku lub kontakt z kasą teatru lub Biurem Obsługi Widzów.
• Scena znajduje się na parterze.
• Wejście na widownię prowadzi przez zaplecze sceny i wymaga asysty pracownika obsługi widzów.
• Na parterze znajduje się toaleta dostępna dla osób z niepełnosprawnością.
Kontakt do koordynatorki dostępności, Katarzyny Peplinska-Pietrzak, e-mail: dostepnosc@stary.pl, tel./SMS: 504859246 czytaj więcej
Reż. Mikołaj Grabowski
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godz. 15 min
To bardzo dziwna znajomość. Szymborska – Herbert.
Kiedy zostawimy na boku dywagacje o ich wzajemnej sympatii albo czymś więcej (listy sugerują raczej romans literacko-epistolarny niż jakikolwiek inny) i beznamiętnie spojrzymy na tych dwoje ludzi o zupełnie przeciwnych charakterach, przychodzi na myśl stara (lata 60. ubiegłego wieku) anegdota o kurze i bażancie.
Ona – krakowska panienka z dobrego domu, nieomal „mieszczka”, lubiąca życie osiadłe, bezpieczne, przewidywalne. Jeżeli gdzieś wyjeżdżała, to z Kornelem Filipowiczem na ryby, i to najdalej nad Wartę. On – ciągnący w nieznane: Włochy, Francja, Grecja, Holandia, Belgia, Austria, Niemcy, Anglia, Szwajcaria, Ameryka… et cetera, et cetera. Ona – żyjąca z pensyjki redaktorki literackiego tygodnika, od czasu do czasu wydająca tomik poezji. On – stypendia zagraniczne, wykłady w Europie i USA, stale tłumaczony i wydawany w Polsce i za granicą. Ona – zaledwie francuski, a „po londyńsku nie mówiąca ani słówka”, on – niemiecki, angielski, francuski, trochę włoski, może i coś po grecku. Ona – małe mieszkanko w śródmieściu Krakowa, grono zaufanych przyjaciół, introwertyczka. On – hotele, rezydencje przyjaciół w całym świecie, własne mieszkania za granicą, ekstrawertyk, „dusza towarzystwa”, zabawowicz, niemal hulaka; nic to było dla niego przebalować noc w tawernie greckiej stawiając wszystkim.
Tak by można długo zestawiać…
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Jacek Romanowski
Twórcy:
Mikołaj Grabowski reżyseria, dramaturgia i opracowanie muzyczne
Tadeusz Nyczek Scenariusz
Michał Grabowski Reżyseria światła
Hanna Nowak Inspicjentka
Dostępność
• Na widowni znajdują się 2 miejsca dla osób poruszających się na wózku. Prosimy o zakup miejsc oznaczonych piktogramem przedstawiającym osobę na wózku lub kontakt z kasą teatru lub Biurem Obsługi Widzów.
• Scena znajduje się na parterze.
• Wejście na widownię prowadzi przez zaplecze sceny i wymaga asysty pracownika obsługi widzów.
• Na parterze znajduje się toaleta dostępna dla osób z niepełnosprawnością.
Kontakt do koordynatorki dostępności, Katarzyny Peplinska-Pietrzak, e-mail: dostepnosc@stary.pl, tel./SMS: 504859246 czytaj więcej
Paweł Demirski
reż. Remigiusz Brzyk
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny 30 minut, 1 przerwa.
Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa.
To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna.
Obsada:
Kamil Pudlik
Paulina Kondrak
Radosław Krzyżowski
Małgorzata Gałkowska
Roman Gancarczyk
Filip Perkowski
Bogdan Brzyski
Krzysztof Globisz
Michał Badeński
Przemysław Przestrzelski
Zbigniew W. Kaleta
Twórcy
Remigiusz Brzyk Reżyseria
Paweł Demirski Tekst
Marika Wojciechowska Scenografia i kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Reżyseria światła
Jacek Grudzień Muzyka
Justyna Skoczek współpraca muzyczna
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
Spektakl „Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET ”
Ostrzeżenia o bodźcach sensorycznych i treściach wrażliwych
Ten tekst zawiera informacje na temat treści przedstawienia, które mogą wywołać dyskomfort
lub silne reakcje emocjonalne u niektórych widzów. Dzięki tym ostrzeżeniom możesz podjąć
świadomą decyzję o uczestnictwie w spektaklu, mając pełną świadomość jego zawartości.
Informacje podstawowe o spektaklu:
• spektakl trwa około 3 godziny 30 minut z jedną przerwą;
• podczas przebywania na sali teatralnej wszystkie telefony muszą być
wyłączone lub uruchomione w trybie samolotowym;
• nie wolno fotografować i nagrywać spektaklu.
Bodźce sensoryczne:
• głośna muzyka;
• wysokie dźwięki;
• migające światła;
• dym sceniczny;
• dłuższa sekwencja obrazu obracającej się karuzeli.
Treści wrażliwe:
• tematyka kryzysu psychicznego;
• liczne odniesienia do tematyki samobójczej;
• scena pozorowanego wieszania się;
• choroba onkologiczna;
• trudne relacje rodzinne;
• krótka scena nagości (aktor stoi tyłem do widzów);
• liczne wulgaryzmy.
Interakcje z widzami:
• aktor wielokrotnie zwraca się bezpośrednio do widowni.
Inne:
• scena z udziałem psa.
Kontakt z nami:
Katarzyna Peplinska-Pietrzak – edukatorka i koordynatorka dostępności
e-mail: dostepnosc@stary.pl
tel./SMS: 504859246 czytaj więcej
reż. Remigiusz Brzyk
Duża Scena, ul. Jagiellońska 1
Czas trwania 3 godziny 30 minut, 1 przerwa.
Opowieść o tęsknocie, braku i desperackich próbach odnalezienia bezpieczeństwa.
To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat.
Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna.
Obsada:
Kamil Pudlik
Paulina Kondrak
Radosław Krzyżowski
Małgorzata Gałkowska
Roman Gancarczyk
Filip Perkowski
Bogdan Brzyski
Krzysztof Globisz
Michał Badeński
Przemysław Przestrzelski
Zbigniew W. Kaleta
Twórcy
Remigiusz Brzyk Reżyseria
Paweł Demirski Tekst
Marika Wojciechowska Scenografia i kostiumy
Jacqueline Sobiszewski Reżyseria światła
Jacek Grudzień Muzyka
Justyna Skoczek współpraca muzyczna
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
Anna Obszańska Choreografia
Zbigniew S. Kaleta Asystent reżysera oraz inspicjent
Spektakl „Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET ”
Ostrzeżenia o bodźcach sensorycznych i treściach wrażliwych
Ten tekst zawiera informacje na temat treści przedstawienia, które mogą wywołać dyskomfort
lub silne reakcje emocjonalne u niektórych widzów. Dzięki tym ostrzeżeniom możesz podjąć
świadomą decyzję o uczestnictwie w spektaklu, mając pełną świadomość jego zawartości.
Informacje podstawowe o spektaklu:
• spektakl trwa około 3 godziny 30 minut z jedną przerwą;
• podczas przebywania na sali teatralnej wszystkie telefony muszą być
wyłączone lub uruchomione w trybie samolotowym;
• nie wolno fotografować i nagrywać spektaklu.
Bodźce sensoryczne:
• głośna muzyka;
• wysokie dźwięki;
• migające światła;
• dym sceniczny;
• dłuższa sekwencja obrazu obracającej się karuzeli.
Treści wrażliwe:
• tematyka kryzysu psychicznego;
• liczne odniesienia do tematyki samobójczej;
• scena pozorowanego wieszania się;
• choroba onkologiczna;
• trudne relacje rodzinne;
• krótka scena nagości (aktor stoi tyłem do widzów);
• liczne wulgaryzmy.
Interakcje z widzami:
• aktor wielokrotnie zwraca się bezpośrednio do widowni.
Inne:
• scena z udziałem psa.
Kontakt z nami:
Katarzyna Peplinska-Pietrzak – edukatorka i koordynatorka dostępności
e-mail: dostepnosc@stary.pl
tel./SMS: 504859246 czytaj więcej
Na podstawie Ingmara Bergmana, tekst i adaptacja: Małgorzata Maciejewska
Reż. Katarzyna Minkowska
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami. czytaj więcej
Reż. Katarzyna Minkowska
Sceana Kameralna, ul. Starowiślna 21
3 godziny 10 minut, 1 przerwa
„Jesteśmy uczuciowymi analfabetami. I ten przykry fakt nie dotyczy tylko ciebie i mnie, lecz praktycznie wszystkich ludzi. Uczymy się o swoim organizmie i uprawie zboża w Pretorii, i o pierwiastku z liczby pi, czy jak to się tam nazywa, ale ani słowa o duszy.
Jesteśmy bezdennie, beznadziejnie niekompetentni, jeśli chodzi o samych siebie i o innych”.
Katarzyna Minkowska przyjrzy się w swoim spektaklu bergmanowskiemu małżeństwu. Czy może ono funkcjonować we współczesnej rzeczywistości?
Jak dzisiaj budują relacje miłosne przedstawiciele różnych pokoleń, na różnych etapach życia i w różnych momentach związku z drugą osobą? Czy da się przyłożyć instytucję małżeństwa do aktualnego wachlarza modeli relacyjnych?
Czy może, niezależnie od wszystkich czynników – wieku, życiowego doświadczenia, klasy społecznej, wykształcenia – miłość po prostu rozrywa nam serca? Z powszechnie panującej narracji dotyczącej miłości romantycznej trudno jest wyłuskać opowieści małe, konwencjonalne, nieciekawe.
A to właśnie te szare opowieści wypełniają naszą codzienność i sprawiają, że nasze uczucia – zamiast dryfować w kosmicznej próżni – zaczynają podlegać prawu grawitacji i spadają z hukiem na ziemię.
Głęboka, psychologiczna wiwisekcja związku, na jego różnych etapach, oparta o scenariusz filmu Bergmana, wpisana w dzisiejszy język terapii, social mediów i świadomego podejścia do emocji. Przeplecenie wątków pozwoliło stworzyć uniwersalną historię o miłości, zazdrości, kontroli i podporządkowaniu.
Ta cyrkulująca opowieść znakomicie czuje się na obrotowej scenie i w krwistoczerwonej scenografii. Pomysłowe wykorzystanie kamer wzmaga jej filmowy wymiar, a gra aktorska zachwyca emocjonalną wiarygodnością.
Gulda.poleca, e-teatr
Obsada
Natalia Kaja Chmielewska
Magda Grąziowska
Ewa Kaim
Anna Radwan
Łukasz Szczepanowski
Szymon Czacki
Juliusz Chrząstowski
Michał Majnicz
Twórcy
Katarzyna Minkowska Reżyseria
Małgorzata Maciejewska Dramaturgia | adaptacja
Agata Teperek Przekład
Krystyna Lama Szydłowska Choreografia, koordynacja scen intymnych
Wojciech Frycz Muzyka
Łukasz Mleczak Scenografia
Jola Łobacz Kostiumy
Monika Stolarska Reżyseria świateł
Krzysztof Sokołowski Inspicjent
Julia Nowak Asystentka scenografa
Julia Lange Asystentura studencka WRD, AST Kraków
Janusz Szymański Video | operator kamery
Ewa Kałat Operatorka kamery
Tomasz Dzierwa Sufler
Dziękujemy Ogrodowi Zoologicznemu w Krakowie za pomoc w realizacji materiałów filmowych.
Licencja na wystawienie spektaklu uzyskana została na mocy porozumienia ze spółką Josef Weinberger Ltd z siedzibą w Londynie, która działa w imieniu Fundacji Ingmara Bergmana.
www.josef-weinberger.com
www.ingmarbergman.se
Uwaga: Wiele scen rozgrywa się jednocześnie na scenie i na ekranie. Taka forma może być przez niektóre osoby odbierana jako powodująca przeciążenie bodźcami. czytaj więcej
na motywach korespondencji W. Szymborskiej i Z. Herberta
Reż. Mikołaj Grabowski
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godz. 15 min
To bardzo dziwna znajomość. Szymborska – Herbert.
Kiedy zostawimy na boku dywagacje o ich wzajemnej sympatii albo czymś więcej (listy sugerują raczej romans literacko-epistolarny niż jakikolwiek inny) i beznamiętnie spojrzymy na tych dwoje ludzi o zupełnie przeciwnych charakterach, przychodzi na myśl stara (lata 60. ubiegłego wieku) anegdota o kurze i bażancie.
Ona – krakowska panienka z dobrego domu, nieomal „mieszczka”, lubiąca życie osiadłe, bezpieczne, przewidywalne. Jeżeli gdzieś wyjeżdżała, to z Kornelem Filipowiczem na ryby, i to najdalej nad Wartę. On – ciągnący w nieznane: Włochy, Francja, Grecja, Holandia, Belgia, Austria, Niemcy, Anglia, Szwajcaria, Ameryka… et cetera, et cetera. Ona – żyjąca z pensyjki redaktorki literackiego tygodnika, od czasu do czasu wydająca tomik poezji. On – stypendia zagraniczne, wykłady w Europie i USA, stale tłumaczony i wydawany w Polsce i za granicą. Ona – zaledwie francuski, a „po londyńsku nie mówiąca ani słówka”, on – niemiecki, angielski, francuski, trochę włoski, może i coś po grecku. Ona – małe mieszkanko w śródmieściu Krakowa, grono zaufanych przyjaciół, introwertyczka. On – hotele, rezydencje przyjaciół w całym świecie, własne mieszkania za granicą, ekstrawertyk, „dusza towarzystwa”, zabawowicz, niemal hulaka; nic to było dla niego przebalować noc w tawernie greckiej stawiając wszystkim.
Tak by można długo zestawiać…
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Jacek Romanowski
Twórcy:
Mikołaj Grabowski reżyseria, dramaturgia i opracowanie muzyczne
Tadeusz Nyczek Scenariusz
Michał Grabowski Reżyseria światła
Hanna Nowak Inspicjentka
Dostępność
• Na widowni znajdują się 2 miejsca dla osób poruszających się na wózku. Prosimy o zakup miejsc oznaczonych piktogramem przedstawiającym osobę na wózku lub kontakt z kasą teatru lub Biurem Obsługi Widzów.
• Scena znajduje się na parterze.
• Wejście na widownię prowadzi przez zaplecze sceny i wymaga asysty pracownika obsługi widzów.
• Na parterze znajduje się toaleta dostępna dla osób z niepełnosprawnością.
Kontakt do koordynatorki dostępności, Katarzyny Peplinska-Pietrzak, e-mail: dostepnosc@stary.pl, tel./SMS: 504859246 czytaj więcej
Reż. Mikołaj Grabowski
Nowa Scena ul. Jagiellońska 1
czas trwania 1 godz. 15 min
To bardzo dziwna znajomość. Szymborska – Herbert.
Kiedy zostawimy na boku dywagacje o ich wzajemnej sympatii albo czymś więcej (listy sugerują raczej romans literacko-epistolarny niż jakikolwiek inny) i beznamiętnie spojrzymy na tych dwoje ludzi o zupełnie przeciwnych charakterach, przychodzi na myśl stara (lata 60. ubiegłego wieku) anegdota o kurze i bażancie.
Ona – krakowska panienka z dobrego domu, nieomal „mieszczka”, lubiąca życie osiadłe, bezpieczne, przewidywalne. Jeżeli gdzieś wyjeżdżała, to z Kornelem Filipowiczem na ryby, i to najdalej nad Wartę. On – ciągnący w nieznane: Włochy, Francja, Grecja, Holandia, Belgia, Austria, Niemcy, Anglia, Szwajcaria, Ameryka… et cetera, et cetera. Ona – żyjąca z pensyjki redaktorki literackiego tygodnika, od czasu do czasu wydająca tomik poezji. On – stypendia zagraniczne, wykłady w Europie i USA, stale tłumaczony i wydawany w Polsce i za granicą. Ona – zaledwie francuski, a „po londyńsku nie mówiąca ani słówka”, on – niemiecki, angielski, francuski, trochę włoski, może i coś po grecku. Ona – małe mieszkanko w śródmieściu Krakowa, grono zaufanych przyjaciół, introwertyczka. On – hotele, rezydencje przyjaciół w całym świecie, własne mieszkania za granicą, ekstrawertyk, „dusza towarzystwa”, zabawowicz, niemal hulaka; nic to było dla niego przebalować noc w tawernie greckiej stawiając wszystkim.
Tak by można długo zestawiać…
Obsada:
Katarzyna Krzanowska
Jacek Romanowski
Twórcy:
Mikołaj Grabowski reżyseria, dramaturgia i opracowanie muzyczne
Tadeusz Nyczek Scenariusz
Michał Grabowski Reżyseria światła
Hanna Nowak Inspicjentka
Dostępność
• Na widowni znajdują się 2 miejsca dla osób poruszających się na wózku. Prosimy o zakup miejsc oznaczonych piktogramem przedstawiającym osobę na wózku lub kontakt z kasą teatru lub Biurem Obsługi Widzów.
• Scena znajduje się na parterze.
• Wejście na widownię prowadzi przez zaplecze sceny i wymaga asysty pracownika obsługi widzów.
• Na parterze znajduje się toaleta dostępna dla osób z niepełnosprawnością.
Kontakt do koordynatorki dostępności, Katarzyny Peplinska-Pietrzak, e-mail: dostepnosc@stary.pl, tel./SMS: 504859246 czytaj więcej