Kraków 24.10.2026, g. 11:30
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 24.10.2026, g. 13:00
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 24.10.2026, g. 13:15
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 24.10.2026, g. 13:30
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 24.10.2026, g. 14:00
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 24.10.2026, g. 14:30
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 24.10.2026, g. 15:00
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 24.10.2026, g. 15:01
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 24.10.2026, g. 15:30
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 24.10.2026, g. 16:00
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 24.10.2026, g. 16:30
od 15.00 pln
AKTORZY PRZYJECHALI – WYSTAWA ZDJĘĆ RADKA KRZYŻOWSKIEGO
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Droga artystyczna Radka Krzyżowskiego przebiega trzema ścieżkami. Znacie go oczywiście jako wspaniałego aktora i basistę (bo za ten instrument chwytał w kilku przedstawieniach), ale jest jeszcze trzecia pasja – fotografia – o której do tej pory wiedziało niewielu.
Tymczasem na porfolio Radosława Krzyżowskiego składają się pejzaże wykonane podczas dalekich podróży na północ, portrety krakowskich aktorów i aktorek, czy reportaże z prób do spektakli, w których bierze udział. Artysta zagląda tam, gdzie niewielu ma dostęp. Przygląda się dziełom jeszcze nieskończonym, zagląda kolegom ze sceny głęboko w oczy, znane ze sceny osoby spotyka w sytuacjach prywatnych, w ich intymnych przestrzeniach.
Od września również Wy będą mogli spojrzeć na świat okiem Radka i zobaczyć wystawę doskonałych fotografii w niedostępnej dotąd dla odwiedzających przestrzeni na ostatnim piętrze Narodowego Starego Teatru.
Kraków 24.10.2026, g. 16:45
od 10.00 pln
Muzeum Interaktywne Centrum Edukacji Teatralnej MICET w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Stała ekspozycja ma formę otwartego warsztatu dla działań aktorskich, reżyserskich czy scenograficznych. Pozwala zwiedzającym uczestniczyć w procesach tworzenia przedstawienia teatralnego. Doświadczać pierwszej próby z budowaniu dzieła razem z wirtualnymi artystami.
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Widz ma do dyspozycji olbrzymią bazę danych utworzoną z prac największych artystów polskiego teatru z ostatnich 100 lat. Teatr do sztuka dialogu, obserwacji, refleksji, zabawy. Te sensy zostały wpisane w proste aplikację, narzędzia ćwiczeń dla zwiedzających, oparte na teatralnym rzemiośle.
Podczas wizyty w MICET można na przykład: spróbować zmiksować muzykę do spektakli Andrzeja Wajdy, poćwiczyć improwizację wspólnie z Bartoszem Bielenią, projektować przestrzeń sceny z Krystianem Lupą, posłuchać opowieści o budowaniu roli przez Annę Dymną czy Dorotę Segdę, studiować egzemplarze Jerzego Jarockiego czy Jana Klaty. To tylko ułamek działań. Można odkrywać siebie studiują dzieła artystów, których twórczość wypełnia przestrzeń wystawy, szukać języków komunikacji opartych na emocjach i empatii.
Orientacyjny czas pobytu: 90 min
Kraków 24.10.2026, g. 18:00
od 60.00 pln
na podstawie powieści Julie Myerson w adaptacji Martyny Wawrzyniak
Reż. Gosia Wdowik
Scena Kameralna; ul. Starowiślna 21
Czas trwania:
NONFICTION to spektakl o macierzyństwie, które nie mieści się w społecznych wyobrażeniach. O miłości silniejszej od rozczarowania, ale bezradnej wobec wyborów drugiego człowieka. I o potrzebie opowiadania historii, nawet wtedy, gdy najtrudniej znaleźć dla nich właściwe słowa.
Bohaterka spektaklu próbuje ocalić córkę zmagającą się z uzależnieniem. Żyje pomiędzy lękiem a nadzieją, nieustannie szukając sposobu, by do niej dotrzeć. Ta droga prowadzi ją także do własnej relacji z matką i pytań o to, co w doświadczeniu macierzyństwa dziedziczymy, a co pozostaje w zasięgu naszych decyzji.
W centrum przedstawienia znajduje się macierzyństwo pozbawione idealizacji – doświadczenie miłości, która nie daje poczucia sprawczości, i odpowiedzialności, która nie chroni przed porażką. Jednocześnie spektakl pyta o wolność twórczą: czy można pisać o tych, których się kocha? Czy literatura ma prawo sięgać po najbardziej intymne doświadczenia, jeśli ceną jest odsłonięcie cudzego życia?
Postać córki zostanie powierzona ręcznie wykonanym wełnianym lalkom-rzeźbom autorstwa Anety Grzeszykowskiej, inspirowanym cyklem Franciszka. Ich obecność otworzy przestrzeń między pamięcią i wyobraźnią, dokumentem a fikcją.
Julie Myerson jest autorką dziesięciu powieści, w tym bestsellera „Something Might Happen” oraz trzech książek nonfiction, m.in. „Home: The Story of Everyone Who Ever Lived In Our House” – zrealizowanej w formie słuchowiska przez BBC Radio 4 – oraz „The Lost Child: a true story)”. Jako krytyczka i felietonistka publikowała w wielu gazetach, m.in. takich jak „Guardian”, „FT”, „Harpers Bazaar” i „New York Times”, a także regularnie występowała w programie BBC TV „Newsnight Review”. Mieszka w Londynie.
obsada:
Bogumiła Bajor/Alicja Jurkowska, Zbigniew W. Kaleta, Dorota Pomykała, Kamil Pudlik, Małgorzata Zawadzka.
twórczynie i twórcy:
Gosia Wdowik – reżyseria
Martyna Wawrzyniak – adaptacja
Marta Orczykowska – tłumaczenie
Aleksandr Prowaliński, Gosia Wdowik – scenografia
Aneta Grzeszykowska – rzeźby
Maja Skrzypek – kostiumy
Aleksandr Prowaliński – reżyseria światła
Agata Zemla – muzyka i sound design
Hanna Nowak – inspicjentka
Tomasz Dzierwa - sufler
Reż. Gosia Wdowik
Scena Kameralna; ul. Starowiślna 21
Czas trwania:
NONFICTION to spektakl o macierzyństwie, które nie mieści się w społecznych wyobrażeniach. O miłości silniejszej od rozczarowania, ale bezradnej wobec wyborów drugiego człowieka. I o potrzebie opowiadania historii, nawet wtedy, gdy najtrudniej znaleźć dla nich właściwe słowa.
Bohaterka spektaklu próbuje ocalić córkę zmagającą się z uzależnieniem. Żyje pomiędzy lękiem a nadzieją, nieustannie szukając sposobu, by do niej dotrzeć. Ta droga prowadzi ją także do własnej relacji z matką i pytań o to, co w doświadczeniu macierzyństwa dziedziczymy, a co pozostaje w zasięgu naszych decyzji.
W centrum przedstawienia znajduje się macierzyństwo pozbawione idealizacji – doświadczenie miłości, która nie daje poczucia sprawczości, i odpowiedzialności, która nie chroni przed porażką. Jednocześnie spektakl pyta o wolność twórczą: czy można pisać o tych, których się kocha? Czy literatura ma prawo sięgać po najbardziej intymne doświadczenia, jeśli ceną jest odsłonięcie cudzego życia?
Postać córki zostanie powierzona ręcznie wykonanym wełnianym lalkom-rzeźbom autorstwa Anety Grzeszykowskiej, inspirowanym cyklem Franciszka. Ich obecność otworzy przestrzeń między pamięcią i wyobraźnią, dokumentem a fikcją.
Julie Myerson jest autorką dziesięciu powieści, w tym bestsellera „Something Might Happen” oraz trzech książek nonfiction, m.in. „Home: The Story of Everyone Who Ever Lived In Our House” – zrealizowanej w formie słuchowiska przez BBC Radio 4 – oraz „The Lost Child: a true story)”. Jako krytyczka i felietonistka publikowała w wielu gazetach, m.in. takich jak „Guardian”, „FT”, „Harpers Bazaar” i „New York Times”, a także regularnie występowała w programie BBC TV „Newsnight Review”. Mieszka w Londynie.
obsada:
Bogumiła Bajor/Alicja Jurkowska, Zbigniew W. Kaleta, Dorota Pomykała, Kamil Pudlik, Małgorzata Zawadzka.
twórczynie i twórcy:
Gosia Wdowik – reżyseria
Martyna Wawrzyniak – adaptacja
Marta Orczykowska – tłumaczenie
Aleksandr Prowaliński, Gosia Wdowik – scenografia
Aneta Grzeszykowska – rzeźby
Maja Skrzypek – kostiumy
Aleksandr Prowaliński – reżyseria światła
Agata Zemla – muzyka i sound design
Hanna Nowak – inspicjentka
Tomasz Dzierwa - sufler
Kraków 24.10.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
1 godzina 30 minut, bez przerwy
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe.
na motywach libretta Jana Chęcińskiego do opery Stanisława Moniuszki
reż. Anna Obszańska
Sala Modrzejewskiej, ul. Jagiellońska 1
1 godzina 30 minut, bez przerwy
Pierwszy w historii horror patriotyczny, opera grozy, narodowy seans spirytystyczny, muzeum polskiej martyrologii, w którym rodzinne portrety i pamiątki ożywają i straszą. Po jednej z wielu wojen w obronie ojczyzny, do domu powraca Zbigniew. Na miejscu czeka jego starszy brat Stefan – weteran i nauczyciel polskości. Oprócz niego są też Miecznik, jego córka – panna na wydaniu, Klucznik, Cześnikowa i stara służka. Ciężka brama chroni przed wtargnięciem wroga, wszystko jest tak, jak w prawdziwym polskim dworze. Z tą różnicą, że wszyscy tutaj są martwi.
Poza ariami i ansamblami Moniuszki aktorzy i aktorki nie wypowiadają ani jednego słowa, prowadząc widzów przez makabrycznie piękne muzeum polskich cierpień. Co dzisiaj straszy w „Strasznym dworze”? Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Czego się tak bardzo boimy?
Dawno nie było w Polsce spektaklu, który tak mocno i mądrze dekonstruuje narodowe mity. Klasyczna opera staje się istnym horrorem, w którym przez scenę maszerują rodzime zjawy i upiory, a wojenna tromtadracja, bezrozumny heroizm, licytowanie się na cierpienie, zostają bezpardonowo obnażone, a czasem wręcz wyśmiane na granicy groteski. Pochód zmór napędza przetworzona muzyka Moniuszki, scenografia to cmentarzysko bardzo polskich artefaktów, a obsada odważnie przekracza granice między aktorstwem i performansem.
GOULDA POLECA
OBSADA
Ewa Kolasińska
Beata Malczewska
Paulina Kondrak
Krzysztof Globisz
Adam Nawojczyk
Łukasz Szczepanowski
Błażej Peszek
Stefan Ignacy Sokół, Stanisław Sokół, Karol Wilk * rola dublowana
WAŻNE:
Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe.