Kraków 09.01.2027, g. 18:00
od 50.00 pln
według Tadeusza Konwickiego
Reż. Waldemar Raźniak
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
180 min. 1 przerwa
Pisarz prześladowany, inwigilowany wręcz przez apodyktyczny system, broni się przed nim wewnętrzną emigracją. System jednak odciska na nim swoje piętno i nie pozwala uwolnić się od machiny wzajemnej manipulacji.
Pewnego dnia pojawiają się u niego koledzy i proszą go o dokonanie publicznego samospalenia. Choć początkowo chciałby odmówić, pomysł z wolna zaczyna go pochłaniać: ostatni dzień życia ma szansę stać się ostatnim dziełem, a publiczne samobójstwo jedynym możliwym gestem sprzeciwu wobec systemu.
Mała Apokalipsa Tadeusza Konwickiego powstawała w okresie chylącego się ku upadkowi komunizmu. Była karykaturą, wyrazem oporu, moralną rozprawą z sumieniami ówczesnych pokoleń, amunicją do walki z systemem; z czasem stała się też barwnym dokumentem minionej epoki. Czy jednak widmo totalitaryzmu minęło bezpowrotnie?
W dzisiejszym świecie, w którym z jednej strony odżyła groźba rosyjskiego imperializmu, z drugiej zaś polityczny nadzór stał się domeną technokracji wkraczającej w każdą dziedzinę życia – Mała Apokalipsa fascynuje jako możliwa do urzeczywistnienia dystopia.
Apokalipsa, sięgając do jej źródłosłowu, to moment „odsłonięcia” – chwila, w której prawda ukazuje się z ostrością, z jaką nigdy nie mogła do nas dotrzeć. Wraz z głównym bohaterem spektaklu wyruszamy w deliryczno-cyberpunkowy sen o przyszłości, do której nie chcemy dopuścić, która jednak powraca do nas w koszmarach jako potencjalnie rzeczywista. Po drodze towarzyszy mu galeria zagadkowych, fantasmagorycznych postaci wystawiających na próbę jego odwagę, przekonania i wybory moralne.
Spektakl Waldemara Raźniaka jest wiwisekcją człowieka postawionego wobec niemożliwego. To duszne od czającego się za rogiem zła trzy godziny pełne skupienia, mroku przeszywanego światłami neonów i niepokojąco inteligentnej technologii. (…) Nie ma tu słabych ról, każda z postaci jest na swój sposób wciągająca i urzekająca. Na pierwszy plan wysuwa się oczywiście everyman Grzegorz Mielczarek. Jego Literat prezentuje cały wachlarz emocjonalnych stanów, od rozpaczy po euforię. Równolegle obok czysto fabularnych wydarzeń rozgrywa swoją własną, wewnętrzną walkę (jako człowiek, buntownik, artysta). Powiedzieć, że gra baranka prowadzonego na rzeź, to nic nie powiedzieć. Nie pamiętam, kiedy ostatnio jakaś rola zrobiłaby na mnie tak duże wrażenie. (…) „Mała Apokalipsa 20XX” to spektakl ważny, inspirujący się teraźniejszością, przy jednoczesnym zanurzeniu w uniwersalności.
Piotr Gaszczyński, Teatr dla Wszystkich
Obsada:
Bogdan Brzyski
Iwona Budner
Grzegorz Grabowski
Paweł Kruszelnicki
Katarzyna Krzanowska
Zbigniew Kosowski
Krzysztof Stawowy
Grzegorz Mielczarek
Aleksandra Nowosadko
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Walenda
Krzysztof Zawadzki
Kamil Pudlik
Wiktor Loga-Skarczewski/Przemysław Przestrzelski
9, 10 i 12 stycznia 2027 Przemysław Przestrzelski
Twórcy
Waldemar Raźniak Reżyseria
Beniamin M. Bukowski, Waldemar Raźniak Scenariusz
Tobiasz Sebastian Berg Choreografia
Beniamin M. Bukowski Dramaturgia
Barbara Guzik Scenografia i Kostiumy
Karol Nepelski Muzyka
Ada Bystrzycka Reżyseria światła
Tadeusz Pyrczak (AST) Video
Ewa Kałat Operatorka kamery
Zbigniew S. Kaleta Inspicjent / Asystent reżysera
Katarzyna Koza Koordynatorka produkcji
Uwaga:
Bodźce sensoryczne w spektaklu: głośne dźwięki, efekt migających świateł, migotanie obrazu na ekranach, dym, dym papierosowy.
W spektaklu występują wulgaryzmy.
Spektakl bierze udział w X Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej i Europejskiej „Klasyka Żywa”.
Dostępność dla osób z niepełnosprawnościami:
Budynek Sceny Kameralnej niestety nie jest dostępny dla osób poruszających się na wózku. Do wnętrza teatru prowadzą schody.
Na widowni nie ma miejsc dostosowanych do potrzeb osób poruszających się na wózku.
W budynku nie ma toalety dla osób poruszających się na wózku. Do toalet prowadzą schody. Jedna z toalet posiada udogodnienia takie jak poręcze. Będą one wsparciem dla seniorów z ograniczoną mobilnością i osób poruszających się przy pomocy kuli lub laski.
Na całej widowni jest rozłożona pętla indukcyjna. Dzięki niej widzowie i widzki z aparatami słuchowymi mogą wyraźniej i bardziej komfortowo odbierać dźwięki ze sceny.
Więcej informacji w zakładce: Teatr bez barier
Przepraszamy za liczne bariery. Dążymy do większej dostępności przestrzeni.
Zapraszamy do kontaktu: Katarzyna Peplinska-Pietrzak, e-mail: dostepnosc@stary.pl, tel./SMS: 504 859 246
Reż. Waldemar Raźniak
Scena Kameralna, ul. Starowiślna 21
180 min. 1 przerwa
Pisarz prześladowany, inwigilowany wręcz przez apodyktyczny system, broni się przed nim wewnętrzną emigracją. System jednak odciska na nim swoje piętno i nie pozwala uwolnić się od machiny wzajemnej manipulacji.
Pewnego dnia pojawiają się u niego koledzy i proszą go o dokonanie publicznego samospalenia. Choć początkowo chciałby odmówić, pomysł z wolna zaczyna go pochłaniać: ostatni dzień życia ma szansę stać się ostatnim dziełem, a publiczne samobójstwo jedynym możliwym gestem sprzeciwu wobec systemu.
Mała Apokalipsa Tadeusza Konwickiego powstawała w okresie chylącego się ku upadkowi komunizmu. Była karykaturą, wyrazem oporu, moralną rozprawą z sumieniami ówczesnych pokoleń, amunicją do walki z systemem; z czasem stała się też barwnym dokumentem minionej epoki. Czy jednak widmo totalitaryzmu minęło bezpowrotnie?
W dzisiejszym świecie, w którym z jednej strony odżyła groźba rosyjskiego imperializmu, z drugiej zaś polityczny nadzór stał się domeną technokracji wkraczającej w każdą dziedzinę życia – Mała Apokalipsa fascynuje jako możliwa do urzeczywistnienia dystopia.
Apokalipsa, sięgając do jej źródłosłowu, to moment „odsłonięcia” – chwila, w której prawda ukazuje się z ostrością, z jaką nigdy nie mogła do nas dotrzeć. Wraz z głównym bohaterem spektaklu wyruszamy w deliryczno-cyberpunkowy sen o przyszłości, do której nie chcemy dopuścić, która jednak powraca do nas w koszmarach jako potencjalnie rzeczywista. Po drodze towarzyszy mu galeria zagadkowych, fantasmagorycznych postaci wystawiających na próbę jego odwagę, przekonania i wybory moralne.
Spektakl Waldemara Raźniaka jest wiwisekcją człowieka postawionego wobec niemożliwego. To duszne od czającego się za rogiem zła trzy godziny pełne skupienia, mroku przeszywanego światłami neonów i niepokojąco inteligentnej technologii. (…) Nie ma tu słabych ról, każda z postaci jest na swój sposób wciągająca i urzekająca. Na pierwszy plan wysuwa się oczywiście everyman Grzegorz Mielczarek. Jego Literat prezentuje cały wachlarz emocjonalnych stanów, od rozpaczy po euforię. Równolegle obok czysto fabularnych wydarzeń rozgrywa swoją własną, wewnętrzną walkę (jako człowiek, buntownik, artysta). Powiedzieć, że gra baranka prowadzonego na rzeź, to nic nie powiedzieć. Nie pamiętam, kiedy ostatnio jakaś rola zrobiłaby na mnie tak duże wrażenie. (…) „Mała Apokalipsa 20XX” to spektakl ważny, inspirujący się teraźniejszością, przy jednoczesnym zanurzeniu w uniwersalności.
Piotr Gaszczyński, Teatr dla Wszystkich
Obsada:
Bogdan Brzyski
Iwona Budner
Grzegorz Grabowski
Paweł Kruszelnicki
Katarzyna Krzanowska
Zbigniew Kosowski
Krzysztof Stawowy
Grzegorz Mielczarek
Aleksandra Nowosadko
Anna Radwan
Dorota Segda
Małgorzata Walenda
Krzysztof Zawadzki
Kamil Pudlik
Wiktor Loga-Skarczewski/Przemysław Przestrzelski
9, 10 i 12 stycznia 2027 Przemysław Przestrzelski
Twórcy
Waldemar Raźniak Reżyseria
Beniamin M. Bukowski, Waldemar Raźniak Scenariusz
Tobiasz Sebastian Berg Choreografia
Beniamin M. Bukowski Dramaturgia
Barbara Guzik Scenografia i Kostiumy
Karol Nepelski Muzyka
Ada Bystrzycka Reżyseria światła
Tadeusz Pyrczak (AST) Video
Ewa Kałat Operatorka kamery
Zbigniew S. Kaleta Inspicjent / Asystent reżysera
Katarzyna Koza Koordynatorka produkcji
Uwaga:
Bodźce sensoryczne w spektaklu: głośne dźwięki, efekt migających świateł, migotanie obrazu na ekranach, dym, dym papierosowy.
W spektaklu występują wulgaryzmy.
Spektakl bierze udział w X Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej i Europejskiej „Klasyka Żywa”.
Dostępność dla osób z niepełnosprawnościami:
Budynek Sceny Kameralnej niestety nie jest dostępny dla osób poruszających się na wózku. Do wnętrza teatru prowadzą schody.
Na widowni nie ma miejsc dostosowanych do potrzeb osób poruszających się na wózku.
W budynku nie ma toalety dla osób poruszających się na wózku. Do toalet prowadzą schody. Jedna z toalet posiada udogodnienia takie jak poręcze. Będą one wsparciem dla seniorów z ograniczoną mobilnością i osób poruszających się przy pomocy kuli lub laski.
Na całej widowni jest rozłożona pętla indukcyjna. Dzięki niej widzowie i widzki z aparatami słuchowymi mogą wyraźniej i bardziej komfortowo odbierać dźwięki ze sceny.
Więcej informacji w zakładce: Teatr bez barier
Przepraszamy za liczne bariery. Dążymy do większej dostępności przestrzeni.
Zapraszamy do kontaktu: Katarzyna Peplinska-Pietrzak, e-mail: dostepnosc@stary.pl, tel./SMS: 504 859 246
Kraków 09.01.2027, g. 19:00
od 50.00 pln
reż. Olga Ciężkowska
Nowa Scena, ul. Jagiellońska1
2 godziny, bez przerwy
Niczym w wartkim eseju, tempo opowiadania spraw życia bohaterki skontrapunktowane zostaje z rozważaniami o Sprawie — czyli o walce o emancypację. Przenikają się plany czasowe i teatralne poetyki. (…) Jednocześnie kameralny, świetnie zagrany spektakl Ciężkowskiej, Wawrzyniak i Kowańskiej ma odwagę stawiać pytania, zostawiać puste miejsca; nie rości sobie pretensji do pełnej wiedzy o życiu osoby, o której opowiada (Witold Mrozek, wyborcza.pl).
W 1912 roku, 19-letnia Chawa Złoczewer opuszcza Mławę i wyjeżdża do Nowego Jorku. Miała być krawcową, prędko jednak zostaje działaczką ruchu anarchistycznego i ważną postacią środowiska artystycznego i queerowego. Zmienia imię na Eve – Eve Kotchever, a później Eve Adams. Kolportuje radykalne czasopisma, zakłada lesbijskie lokale w Chicago i Nowym Jorku, pisze i wydaje własnym sumptem pierwszą książkę o kobiecej miłości pt. „Lesbian Love”.
Ta aktywność sprowadza na nią gromy i sprawia, że wydalają ją z USA. Ginie w Auschwitz, a pamięć o jej odważnym życiu zostaje zatarta na wiele lat. Spektakl pragnie rekonstruować tę niewiarygodną biografię, przedstawiając złożoną tożsamość bohaterki. Polską – choć gdy przyszła na świat Polski nie było na mapie, żydowską – która stała się przyczyną jej śmierci; anarchistyczną – przez którą ściągnęła na siebie podejrzliwość władz; queerową – za którą była piętnowana i skazana; a może nawet tożsamość imigrantki bez obywatelstwa – której nie chroniły żadne prawa, przez co została odesłana do Europy. Choć nie bała się szukać szczęścia, znała wiele miast i języków, nigdzie nie było dla niej miejsca.
Twórcy i twórczynie spektaklu pragną zadać pytania o to, jaki jest związek między prywatnym a politycznym? Co we wspólnocie jest niezbędne dla poczucia bezpieczeństwa? Co kiedyś jak i dziś znaczy dla nas termin „nielegalny”? I wreszcie – jak będąc tak różnorodnymi, możemy wciąż czuć się za siebie „współodpowiedzialni”?Spektakl został przyjęty do 31. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Małgorzata Gałkowska
Dorota Pomykała
Alicja Jurkowska, Bogumiła Bajor (AT) * rola dublowana
Mikołaj Kubacki
Łukasz Stawarczyk
Twórcy
Olga Ciężkowska Reżyseria
Martyna Wawrzyniak, Patrycja Kowańska, we współpracy z zespołem aktorskim w oparciu o improwizacje w czasie prób Scenariusz i dramaturgia
Dorota Nawrot Scenografia, kostiumy, światło
Klaudia Hegab Asystentka scenografki i kostiumografki
Magda Dubrowska Muzyka
Mikołaj Sobczak Video
Ewa Wrześniak Inspicjentka
Patrycja Dołowy, Zuzanna Hertzberg Konsultacje merytoryczne
Dorota Grzywacz-Kmieć Koordynatorka przedstawienia
Nowa Scena, ul. Jagiellońska1
2 godziny, bez przerwy
Niczym w wartkim eseju, tempo opowiadania spraw życia bohaterki skontrapunktowane zostaje z rozważaniami o Sprawie — czyli o walce o emancypację. Przenikają się plany czasowe i teatralne poetyki. (…) Jednocześnie kameralny, świetnie zagrany spektakl Ciężkowskiej, Wawrzyniak i Kowańskiej ma odwagę stawiać pytania, zostawiać puste miejsca; nie rości sobie pretensji do pełnej wiedzy o życiu osoby, o której opowiada (Witold Mrozek, wyborcza.pl).
W 1912 roku, 19-letnia Chawa Złoczewer opuszcza Mławę i wyjeżdża do Nowego Jorku. Miała być krawcową, prędko jednak zostaje działaczką ruchu anarchistycznego i ważną postacią środowiska artystycznego i queerowego. Zmienia imię na Eve – Eve Kotchever, a później Eve Adams. Kolportuje radykalne czasopisma, zakłada lesbijskie lokale w Chicago i Nowym Jorku, pisze i wydaje własnym sumptem pierwszą książkę o kobiecej miłości pt. „Lesbian Love”.
Ta aktywność sprowadza na nią gromy i sprawia, że wydalają ją z USA. Ginie w Auschwitz, a pamięć o jej odważnym życiu zostaje zatarta na wiele lat. Spektakl pragnie rekonstruować tę niewiarygodną biografię, przedstawiając złożoną tożsamość bohaterki. Polską – choć gdy przyszła na świat Polski nie było na mapie, żydowską – która stała się przyczyną jej śmierci; anarchistyczną – przez którą ściągnęła na siebie podejrzliwość władz; queerową – za którą była piętnowana i skazana; a może nawet tożsamość imigrantki bez obywatelstwa – której nie chroniły żadne prawa, przez co została odesłana do Europy. Choć nie bała się szukać szczęścia, znała wiele miast i języków, nigdzie nie było dla niej miejsca.
Twórcy i twórczynie spektaklu pragną zadać pytania o to, jaki jest związek między prywatnym a politycznym? Co we wspólnocie jest niezbędne dla poczucia bezpieczeństwa? Co kiedyś jak i dziś znaczy dla nas termin „nielegalny”? I wreszcie – jak będąc tak różnorodnymi, możemy wciąż czuć się za siebie „współodpowiedzialni”?Spektakl został przyjęty do 31. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Obsada
Małgorzata Gałkowska
Dorota Pomykała
Alicja Jurkowska, Bogumiła Bajor (AT) * rola dublowana
Mikołaj Kubacki
Łukasz Stawarczyk
Twórcy
Olga Ciężkowska Reżyseria
Martyna Wawrzyniak, Patrycja Kowańska, we współpracy z zespołem aktorskim w oparciu o improwizacje w czasie prób Scenariusz i dramaturgia
Dorota Nawrot Scenografia, kostiumy, światło
Klaudia Hegab Asystentka scenografki i kostiumografki
Magda Dubrowska Muzyka
Mikołaj Sobczak Video
Ewa Wrześniak Inspicjentka
Patrycja Dołowy, Zuzanna Hertzberg Konsultacje merytoryczne
Dorota Grzywacz-Kmieć Koordynatorka przedstawienia